- ارسالها
- 699
- امتیاز
- 1,243
- نام مرکز سمپاد
- شهید بهشتی
- شهر
- کرمانشاه
- سال فارغ التحصیلی
- 1945
- مدال المپیاد
- Error 404 - Not found
- دانشگاه
- Error 404 - Not found
- رشته دانشگاه
- Error 404 - Not found
خوب توی این تاپیک عکس های جالبی از فضا رو میذاریم.
با عکس نقطهی آبی کمرگ شروع میکنیم
اون نقطهی سفید-آبی که میبینید، زمین هست؛ از فاصلهی ۶ میلیارد کیلومتری عکاسی شده. برای اینکه تصورش کنید، ارتفاع برج خلیفه ۸۰۰ متره. حالا اگه ۷ میلیون و ۵۰۰ هزار برج خلیفه رو روی هم بذاریم، تازه به این فاصله میرسیم
این عکس رو فضاپیمای وویجر ۱ در سال ۱۹۹۰ ثبت کرده. ایدهی گرفتن این تصویر از کارل سیگن، اخترشناس معروف، بود. وویجر ۱ برای ارسال این عکس ۵۲۶ کیلوبایتی بیش از ۷ ساعت زمان صرف کرد تا دادهها رو با سرعت نور به زمین برسونه. این تصویر که به "نقطهی آبی کمرنگ" (Pale Blue Dot) معروفه، یکی از نمادینترین عکسهای تاریخ فضانوردیه و شکنندگی و کوچیکی زمین رو در مقیاس عظیم کیهان نشون میده.
الان وویجر ۱ در فاصلهی ۲۴ میلیارد کیلومتری از زمینه، یعنی چیزی حدود ۳۰ میلیون برج خلیفه! این کاوشگر که در سال ۱۹۷۷ پرتاب شد، دورترین ساختهی دست بشر از زمینه و هنوز هم در فضای بینستارهای در حال حرکته. وویجر ۱ با استفاده از ژنراتور ترموالکتریک رادیوایزوتوپ (RTG) انرژی خودش رو تأمین میکنه و پیشبینی میشه تا سال ۲۰۴۰ بتونه با زمین ارتباط برقرار کنه. احتمالاً تا سال ۲۰۴۲ هم همچنان فعال بمونه. توی سال ۲۰۴۰، اگه زمین بخواد پیامی ساده به وویجر بفرسته، حدود ۳۰ ساعت طول میکشه تا اون پیام با سرعت نور به دستش برسه.
جالبتر اینکه وویجر ۱ یه دیسک طلایی همراه خودش داره که مثل یه کپسول زمانه و اطلاعاتی از زمین رو برای موجودات احتمالی فضایی ذخیره کرده. این دیسک شامل صدای باد، موسیقی از فرهنگهای مختلف، پیامهایی به ۵۵ زبان مختلف و حتی قطعهی معروف "بنیآدم اعضای یکدیگرند، که در آفرینش ز یک گوهرند" از سعدیه. علاوه بر این، اهدافی که جیمی کارتر، رئیسجمهور وقت آمریکا، برای بشریت تعریف کرده بود، صداهای طبیعی زمین و عکسهای مهمی هم توی این دیسک ثبت شده.
با عکس نقطهی آبی کمرگ شروع میکنیم

اون نقطهی سفید-آبی که میبینید، زمین هست؛ از فاصلهی ۶ میلیارد کیلومتری عکاسی شده. برای اینکه تصورش کنید، ارتفاع برج خلیفه ۸۰۰ متره. حالا اگه ۷ میلیون و ۵۰۰ هزار برج خلیفه رو روی هم بذاریم، تازه به این فاصله میرسیم
این عکس رو فضاپیمای وویجر ۱ در سال ۱۹۹۰ ثبت کرده. ایدهی گرفتن این تصویر از کارل سیگن، اخترشناس معروف، بود. وویجر ۱ برای ارسال این عکس ۵۲۶ کیلوبایتی بیش از ۷ ساعت زمان صرف کرد تا دادهها رو با سرعت نور به زمین برسونه. این تصویر که به "نقطهی آبی کمرنگ" (Pale Blue Dot) معروفه، یکی از نمادینترین عکسهای تاریخ فضانوردیه و شکنندگی و کوچیکی زمین رو در مقیاس عظیم کیهان نشون میده.
الان وویجر ۱ در فاصلهی ۲۴ میلیارد کیلومتری از زمینه، یعنی چیزی حدود ۳۰ میلیون برج خلیفه! این کاوشگر که در سال ۱۹۷۷ پرتاب شد، دورترین ساختهی دست بشر از زمینه و هنوز هم در فضای بینستارهای در حال حرکته. وویجر ۱ با استفاده از ژنراتور ترموالکتریک رادیوایزوتوپ (RTG) انرژی خودش رو تأمین میکنه و پیشبینی میشه تا سال ۲۰۴۰ بتونه با زمین ارتباط برقرار کنه. احتمالاً تا سال ۲۰۴۲ هم همچنان فعال بمونه. توی سال ۲۰۴۰، اگه زمین بخواد پیامی ساده به وویجر بفرسته، حدود ۳۰ ساعت طول میکشه تا اون پیام با سرعت نور به دستش برسه.
جالبتر اینکه وویجر ۱ یه دیسک طلایی همراه خودش داره که مثل یه کپسول زمانه و اطلاعاتی از زمین رو برای موجودات احتمالی فضایی ذخیره کرده. این دیسک شامل صدای باد، موسیقی از فرهنگهای مختلف، پیامهایی به ۵۵ زبان مختلف و حتی قطعهی معروف "بنیآدم اعضای یکدیگرند، که در آفرینش ز یک گوهرند" از سعدیه. علاوه بر این، اهدافی که جیمی کارتر، رئیسجمهور وقت آمریکا، برای بشریت تعریف کرده بود، صداهای طبیعی زمین و عکسهای مهمی هم توی این دیسک ثبت شده.