• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

دانشمندانی که دوستشان داریم

من اینو زیر پل مدیریت دیدم چند بار.
این پرلمانه پوریا تو خیلی خوش سعادت بودی دیدیش وگرنه موقعی که بهش فیلدز میخواستن بدن گفت علاقه ندارم مثل حیوانات در باغ وحش به نمایش گذاشته شم : ))))
 
دوتا از دانشمندهایی که مورد علاقم هستن:

آذر اندامی
در رشت به دنیا اومد و برخلاف علاقه خانوادش برای تحصیل به عنوان معلم و استخدام در وزارت فرهنگ، دنبال علاقه خودش رفت و با مدرک پزشکی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. علاقش در زمینه میکروبیولوژی باعث شد به انستیتو پاستور ایران بره و در ادامش برای تحصیلات راهی فرانسه بشه. در انستیتو پاستور با تیمی داشت تونست واکسن وبا‌ ال‌تور رو تولید کنن که باعث پیشگیری از یک فاجعه در ایران و کشور های همسایه شد.​


کاتالین کاریکو
نماد پایداری در علم
دانشمند مجارستانی با تحصیلات دکتری زیست شناسی سلولی و مولکولی که زمانی برای دنبال رویاش به سمت آمریکا رفت فقط ۹۰۰دلار داشت که تو عروسک دخترش پنهان کرده بود در نهایت به دانشگاه پنسیلوانیا رفت هرچند همچنان مسیر سختی رو پیش رو داشت؛ چندین بار بودجه پژوهشی‌اش رد شد، شغلش تو دانشگاه در خطر بود و سال‌ها هیچ‌کس ایدش رو جدی نمی‌گرفت که با RNA میشه درمان و واکسن ساخت تا اینکه اپدیمی کرونا اومد و تمامی شرکت ها و موسسات داروسازی و واکسن سازی دنبال راه حل بودن اینجا بود که همین کشف کوچک، پایهٔ بزرگ‌ترین تحول پزشکی قرن شد:​
فناوری واکسن‌های mRNA
در نهایت تلاش های بی وقفه کاتالین باعث نجات جون بشریت و دریافت جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۳ شد.​
 
دوتا از دانشمندهایی که مورد علاقم هستن:

آذر اندامی
در رشت به دنیا اومد و برخلاف علاقه خانوادش برای تحصیل به عنوان معلم و استخدام در وزارت فرهنگ، دنبال علاقه خودش رفت و با مدرک پزشکی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. علاقش در زمینه میکروبیولوژی باعث شد به انستیتو پاستور ایران بره و در ادامش برای تحصیلات راهی فرانسه بشه. در انستیتو پاستور با تیمی داشت تونست واکسن وبا‌ ال‌تور رو تولید کنن که باعث پیشگیری از یک فاجعه در ایران و کشور های همسایه شد.​


کاتالین کاریکو
نماد پایداری در علم
دانشمند مجارستانی با تحصیلات دکتری زیست شناسی سلولی و مولکولی که زمانی برای دنبال رویاش به سمت آمریکا رفت فقط ۹۰۰دلار داشت که تو عروسک دخترش پنهان کرده بود در نهایت به دانشگاه پنسیلوانیا رفت هرچند همچنان مسیر سختی رو پیش رو داشت؛ چندین بار بودجه پژوهشی‌اش رد شد، شغلش تو دانشگاه در خطر بود و سال‌ها هیچ‌کس ایدش رو جدی نمی‌گرفت که با RNA میشه درمان و واکسن ساخت تا اینکه اپدیمی کرونا اومد و تمامی شرکت ها و موسسات داروسازی و واکسن سازی دنبال راه حل بودن اینجا بود که همین کشف کوچک، پایهٔ بزرگ‌ترین تحول پزشکی قرن شد:​
فناوری واکسن‌های mRNA
در نهایت تلاش های بی وقفه کاتالین باعث نجات جون بشریت و دریافت جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۳ شد.​
مهسا میدونستی که یه موقعی از دانشگاه پنسیلوانیا میذارنش کنار و در همون دوره سرطان هم داشته؟ این بشر واقعا اسطوره است مرسی که در موردش گفتی :)
 
مهسا میدونستی که یه موقعی از دانشگاه پنسیلوانیا میذارنش کنار و در همون دوره سرطان هم داشته؟ این بشر واقعا اسطوره است مرسی که در موردش گفتی :)
آره اونم به عنوان رکود علمی :)
 
آره اونم به عنوان رکود علمی :)
اره بهش میگفتن تحقیقاتت خوب نیست فاند نمیاری و اینا
کلا سیستم هایر اجوکیشن امریکا اصلا مدینه ی فاضله نیست برخلاف تصور خیلیا
 
من انیشتین رو از همه بیشتر دوست دارم. خیلی شخصیتش جالب بود. نحوه توضیح علمیش هم جالب بود. پروفسور میرزاخانی هم خیلی دوست داشتم خدا بیامرزتش.
 
دکتر لئونارد هافستادر ، دکتر شلدون کوپر ، دکتر راجش کوتراپالی و آقای هاوارد والوویتز

رفع اسپم : ماییم بیالیک ، بازیگری که تو سریال بیگ بنگ تئوری نقش یک نوروبیولوژیست رو داره و تو واقعیت هم دارای مدرک دکترا در رشته علوم اعصاب از دانشگاه کالیفرنیا هست .
 
هر کس که ازش یه قضیه ای دیدم و فهمیدم چه نابغه ایه که چنین چیزی به ذهنش رسیده ازش خوشم اومد. گاوس، ریمان، گودل، اینشتین، اقلیدس، راسل، کوشی، نیوتن. مریم میرزا خانی و چند نفر دیگه هم هستند که تحسین می کنم ولی تا واقعا درک نکنم چی ساختن و چی کار کردن به نظرم تحسین تو خالیه
 
فقط اتوره مایورانا
نابغه بود و آخرم کسی نفهمید کجا غیبش زد:<
 
شاید حرفم کلیشه‌ای بنظر برسه اما من مریم میرزاخانی رو انتخاب میکنم.
بخاطر این که یه روزی همونجایی بود که ما بودیم. از همون سمپادی اومد بیرون که ما درس میخوندیم. زندگیش شبیه ما بود. مثل نیوتون و ماری کوری لازم نیست چشمامون رو ببندیم یه دوره زمانی و شرایط و کشور دیگه‌ای رو تصور کنیم. توی همون سالن‌هایی راه رفته که ما راه میرفتیم. و از همونجا تونست به این مقام برسه که نشون میده چقدر جایی که ما بودیم ارزشمند بود و چه فرصت‌هایی برای ما فراهم بوده که از همون صندلی‌های رنگ و رو رفته به بهترین دانشگاه‌های جهان برسیم.
 
شاید حرفم کلیشه‌ای بنظر برسه اما من مریم میرزاخانی رو انتخاب میکنم.
بخاطر این که یه روزی همونجایی بود که ما بودیم. از همون سمپادی اومد بیرون که ما درس میخوندیم. زندگیش شبیه ما بود. مثل نیوتون و ماری کوری لازم نیست چشمامون رو ببندیم یه دوره زمانی و شرایط و کشور دیگه‌ای رو تصور کنیم. توی همون سالن‌هایی راه رفته که ما راه میرفتیم. و از همونجا تونست به این مقام برسه که نشون میده چقدر جایی که ما بودیم ارزشمند بود و چه فرصت‌هایی برای ما فراهم بوده که از همون صندلی‌های رنگ و رو رفته به بهترین دانشگاه‌های جهان برسیم.
مریم واقعا یک نابغه بوده اشکان. مسئله همینه اگر مریم ایرانی نبود انقدری در مورد نبوغش صحبت میشد که نگو. ینی همین الانشم خیلی صحبت شده ولی میدونی حتی ی سری کارای خفنی تو اندرگردش کرده که خیلیا ازش خبر ندارن
 
Back
بالا