عشق، رابطه و این دست مسائل
روابط کوتاه، رل، کات
چرت و پرتای اینستا و کلا شبکههای اجتماعی در موضوعات بالا
کلا هر چیزی که به نوعی میرسه به غریزه جنسی داره بزرگ جلوه دادهمیشه و اونقدر مهم نیست؛ حداقل برا بچه ۱۵ ساله نباید اصل اول زندگیش باشه
تجاوز و رابطه ی زوری توی فن فیکشن ها یا گاهی وبتون و مانهوا کاملا رمنتسایز می شه.
《پسر بد》 که به درد لای جرز دیوار می خوره، رمنتسایز می شه(نمونه بارزش غش و ضعف کردن ملت برای killing stalking یا غش و ضعفی که خیلی ها برای کرکترای real show ایرانی می رفتن)
رابطه ی تاکسیک و پرتنش که توی سریالای ترکی پرستش می شه، رمنتسایز می شه.
بد جلوه دادن تنهایی و سریع جایگزین کردن آدما توی روابطت.
این نه تنها خفن نیست بلکه میر**ه به روح و روانت.
در نهایت نمیذاره از رابطه و با یه نفر بودن لذت ببری. طرف مقابلتم بدبخت میکنی با سم های حل نشده از روابط قبلیت
تجاوز و رابطه ی زوری توی فن فیکشن ها یا گاهی وبتون و مانهوا کاملا رمنتسایز می شه.
《پسر بد》 که به درد لای جرز دیوار می خوره، رمنتسایز می شه(نمونه بارزش غش و ضعف کردن ملت برای killing stalking یا غش و ضعفی که خیلی ها برای کرکترای real show ایرانی می رفتن)
رابطه ی تاکسیک و پرتنش که توی سریالای ترکی پرستش می شه، رمنتسایز می شه.
اون چیزی که تو فیکها و مانهواها «عشق» نشون میدن، تو واقعیت فقط ترسناک و مریضه.
زشتترین رفتار»هارو با یه بستهبندی قشنگ میذارن جلو چشممون،
بعد کمکم قاطی میکنیم چی خوبه چی نه
و اینکه مثل اون عشق ابدی که ی سری ها خیلی غش و ضعف نشون دادن براش😭😭
چیزی که در حال حاضر تو جامعه میبینم ۹۰٪ که متاثر از شرایط زندگی هممون زیر سایه ج.ا هست حالا میخواد از هر جانب زندگی باشه اجتماعی، تحصیلی، اقتصادی و… جالب اینه حتی این سایدهای زندگی هم رومنتسایز میشه و به نظرم بی تاثیر از فرهنگمون نیست حتی از قرون گذشته به آثار بزرگان ادبیات فارسی هم نگاه کنید تا همین معاصر قابلیت عجیبی در رومنتسایز کردن درد و بدبختی دارن… و اما اون ۱۰٪ [میتونه خیلی بیشتر باشه] مربوط به زندگی عاطفی، به اطراف خودتون نگاه کنید روابط رو چی میبینید؟! اکثرا بلاتکلیف و situationship که حتی اینم از رومنتسایز در امان نیست ولی یک relationship واقعی ماهیتش رومانتیکه و جدا از این داستانه
رابطه عاطفی صرفا برای تجربه یا سرگرمی در کل رابطه هایی که جدی نیستند بنظرم خیلی خطرناک و البته زیادی عادی هستند. عشق و در کل رمنس ارزش داره و نمیشه به هر رابطه ای نسبت داد.
تو ایران که دلیل اصلیش ممنوعیتشه که آدما جذبش میشن ولی درکل تو دنیا هم بنظرم رسانه ها زیادی جذابتر از چیزی که هست نشونش میدن
مشکلات و اختلالات روحی روانی
اللخصوص دپرس بودن، اضطراب مخصوصا از نوع اجتماعیش، فوبیا ها، افکار خودکشی و...
عشق نه، بلکه وابستگی ناسالم به افراد
بدجنس بودن
نمیدونم اینو چطور توضیح بدم، ولی بولی کردن و حرفای تند و رکیک و توهین کردن خیلی عادی سازی میشه، یا حتی گوست کردن افراد، بلاک کردن بدون توضیح سر یسری چیزای ساده و از این دست موارد چند وقت یبار ترند میشن عملا!
از lgbt بودن
البته تو ایران که درکل خیلی بدرفتاری میشه با این قضیه ولی بین نسل خودم برعکس خیلی رومنتسایز میشه، بخصوص بین دخترا که تو مدرسه یه بازهای همه مثلا لزبین میشن و کلی آسیب روحی به کسی که واقعا گی باشه وارد میشه...
و از همه مهمتر و البته کلی تر بنظرم عادی نبودن به اسم نرمال بودن!
اینو احتمالا اکثریت تجربه میکنیم که ای بابا من چرا یه علاقه مشخص ندارم که براش همه وقتمو بتونم بذارم، چرا قیافم اونقدر متفاوت نیست، باید جوشای صورتمو هرجور شده از بین ببرم، یا نرد باشم یا به مدرسه اهمیت ندم نمیشه این وسط باشم و... درحال که همه این موارد خیلییییییی رواله ولی با تشکر از ترند ها همه باید کلی هزینه کنیم هرجوری تا خودمونو تغییر بدیم و به ایده آل های ساختگی برسیم. مثلا پینترست یا اینستا رو که میدیدیم(💔) هر چیزی دسته بندی میشد و لیبل میگرفت و رومنتسیاز میشد، از گرایش جنسی افراد گرفته تا علاقه به ریاضی و مدل آرایش، انگار همیشه مجبور به انتخابیم تا یدونه از اون فیلم های aesthetic باشیم! یا حتی تست های شخصیتی، مهم نیست درصدت تو یه موردی بشه ۵۱ یا ۹۰ بهرحال از نظر آزمونه مثلا درونگراتری! و اینجوری مثلا بهت شخصیت نسبت میده و آدمام از رو همین «تایپ شخصیتیت» قضاوتت میکنن که خیلی بنظرم مسخرست و آدمام متاسفانه خیلی جدی میگیرن این چیزارو...
تو ایران که دلیل اصلیش ممنوعیتشه که آدما جذبش میشن ولی درکل تو دنیا هم بنظرم رسانه ها زیادی جذابتر از چیزی که هست نشونش میدن
مشکلات و اختلالات روحی روانی
اللخصوص دپرس بودن، اضطراب مخصوصا از نوع اجتماعیش، فوبیا ها، افکار خودکشی و...
عشق نه، بلکه وابستگی ناسالم به افراد
بدجنس بودن
نمیدونم اینو چطور توضیح بدم، ولی بولی کردن و حرفای تند و رکیک و توهین کردن خیلی عادی سازی میشه، یا حتی گوست کردن افراد، بلاک کردن بدون توضیح سر یسری چیزای ساده و از این دست موارد چند وقت یبار ترند میشن عملا!
از lgbt بودن
البته تو ایران که درکل خیلی بدرفتاری میشه با این قضیه ولی بین نسل خودم برعکس خیلی رومنتسایز میشه، بخصوص بین دخترا که تو مدرسه یه بازهای همه مثلا لزبین میشن و کلی آسیب روحی به کسی که واقعا گی باشه وارد میشه...
و از همه مهمتر و البته کلی تر بنظرم عادی نبودن به اسم نرمال بودن!
اینو احتمالا اکثریت تجربه میکنیم که ای بابا من چرا یه علاقه مشخص ندارم که براش همه وقتمو بتونم بذارم، چرا قیافم اونقدر متفاوت نیست، باید جوشای صورتمو هرجور شده از بین ببرم، یا نرد باشم یا به مدرسه اهمیت ندم نمیشه این وسط باشم و... درحال که همه این موارد خیلییییییی رواله ولی با تشکر از ترند ها همه باید کلی هزینه کنیم هرجوری تا خودمونو تغییر بدیم و به ایده آل های ساختگی برسیم. مثلا پینترست یا اینستا رو که میدیدیم(💔) هر چیزی دسته بندی میشد و لیبل میگرفت و رومنتسیاز میشد، از گرایش جنسی افراد گرفته تا علاقه به ریاضی و مدل آرایش، انگار همیشه مجبور به انتخابیم تا یدونه از اون فیلم های aesthetic باشیم! یا حتی تست های شخصیتی، مهم نیست درصدت تو یه موردی بشه ۵۱ یا ۹۰ بهرحال از نظر آزمونه مثلا درونگراتری! و اینجوری مثلا بهت شخصیت نسبت میده و آدمام از رو همین «تایپ شخصیتیت» قضاوتت میکنن که خیلی بنظرم مسخرست و آدمام متاسفانه خیلی جدی میگیرن این چیزارو...
معمولا تو هر دوره زمانی یک یا چند عنصر رو نماد لاکچری بودن زندگی طرف میشناختن.
ولی از کرونا به بعد جوری شد که هر چیزی رو نمیشد شوآف کرد پس رفتن سراغ لایف استایل مثل وعده های غذایی، یوگا کردن و روتین پوستی… در صورتی که اینا چیزایین که باید نرمال ترین رکن زندگی هر فرد باشه!
کرونا تموم شد ولی این الگوی رفتاری تو مردم باقی موند و خرید کالاهای کم اهمیتی مثل استنلی، لبوبو و … رو فراگیر کردن.
مسئله کالاهای نامبرده نیست، یکی ممکنه استنلی بخره چون کاربردیه؛ مسئله اون قشر مردمین که خودشون رو به آب و آتیش میزنن که اون رو داشته باشن…
در نهایت پیرو این ویدیو های آنباکسینگ رواج پیدا کرد که به جامعه، به نحوی اون افتخار خیالی خودشون رو نشون بدن.
تحصیلات دانشگاهی
دانشگاه فراوان و بیکیفیت تو ایران و سوق دادن کل دانش آموزا به دانشگاه رفتن خیلی عجییه،
پروسه ی یادگیری خیلی از مشاغل اصلا تو دانشگاه نیست و این موضوع باعث هدر رفتن عمر و افسردگی نوجوونا شده،
و حالا بماند که یه سری رشته ها هم چقدر به خودی خود جذاب تر از اون چیزی که هستن نشون داده میشن،
بنظرم در کل اگه اینها تو ایران حداقل اصلاح بشن امید به زندگی خیلی بیشتر میشه.
غذای ایرانی :))
تو هر کشوری بریم میبینیم روز به روز دارن غذاهای کشورشون رو بهتر میکنن و گسترش میدن.
مثل انواع پیتزا و پاستاها تو ایتالیا.. ولی واقعا نمیبینم غذای جدید ایرانی اختراع بشه.
یه بخشی از این موضوع به عهده ی شف های برجستهست و بخش مهم ترش به عهده ی فرهنگ مردمه که با این موضوع برخورد نکنن و گارد نگیرن.
