یه روز دیدمت و تازه شدم از نو
دیدمش امروز و دانستم کنون
ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی
یوسفی گمگشته دارم کز کمین گرگ ها
همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم
یار آن بود که صبر کند بر جفای یار
روزها فکر من این است و همه شب سخنم
من و تو ساحل و دریای همیم اما نه
تابوت مرا در جای بلند بگذارید
تو گمی در من و من در تو گمم باور کن
تو حکیمی تو عظیمی تو کریمی تو رحیمی
یک گوشه چشمی به دل خسته ما کن
در دیده من اندر آ وز چشم من بنگر مرا
ما گوشه نشینان خرابات الستیم
ما گر ز سر بریده میترسیدیم
ما چلهنشینِ شبِ آزادیِ خویشیم
در تو تنها عشق و مهر مادریست
تو چه دانی که پسِ هر نگهِ سادهی من
تو زن و جفت نداری تو خور و خفت نداری
این کهنهجهان به کس نماند باقی
