همونطور که توی مقاله
@Flying_girl نوشته شده بود دو گرایش داره؛ مخابرات و الکترونیک. هردوشون واحدای برق رو مثل بقیه میخونن و علاوه بر اون قوانین شرکت هواپیمایی رو میخونن.
مخابراتیا اگه کار گیرشون بیاد خیلی کار راحتی دارن. توی طبقات پایینی برج مراقبت کار میکنند و اطلاعات هواشناسی و اضطراری رو منتقل میکنند و با خلبان هیچ تماسی ندارند. یجورایی بیسیمچی هستن.

الکترونیکیا مسئول لوازم الکترونیکی داخل کابین و برج مراقبت هستند. هروقت وسیله الکترونیکی ای خراب بشه اونا رو خبر میکنند تا تعمیرش کنند. در کل کار اونا هم خیلی سخت نیست.

اما امان از رشته های تعمیر و نگهداری و مراقبت پرواز...

مراقبتیا بدلیل امنیتی بودن شغلشون توی زندگی شخصی محدودیتهایی دارند. علاوه بر اون کارشون استرس شدیدا بالایی داره

چون همیشه یه سر هر حادثه هوایی به اونا میرسه و بیرحمانه مجازات میشن. کلا توصیه میکنم کسی سراغش نره چون سریع پیر میشه.
اما ما تعمیریا

تعمیریا زنده ترین دانشجوهای دانشکده ما هستن. استادای ما سختگیرترین استادا هستن و اصلا کوتاه نمیان. کارگاههامون خیلی زیاده و خیلی حال میده. فک کن اون همه هواپیما و موتور و روغن و ابزار و...

. ما توی ایرلاین ها و خود شرکت فرودگاهها استخدام میشیم و کارهامون از لحاظ عملی سنگینه ولی حداقل استرس کمتری داریم. دراصل ما خیلی کار میکنیم ولی اگه ازش خوشمون بیاد خیلی حال میده...

پ.ن. درباره سختی رشته واقعا هشدار میدما...
