باید قبل از مرگ در چیزی چنگ بیندازم،باید قبل از مردن ناخن هایم را در خاک فرو ببرم تا وقتی مرا به زور روی زمین می کشند به یادگار شیارهایی بر زمین حفر کرده باشم ،باید قبل از رفتن خودم را جا بگذارم اگر امروز چیزی از خودم باقی نگذارم چه کسی در آینده از وجود من در گذشته با خبر خواهد شد؟ اگر جای پای مرا دیگران نبینند،من دیگر نیستم اما من نمی خواهم نباشم .نمی خواهم آمده باشم و رفته باشم و هیچ غلطی نکرده باشم . نمی خواهم مثل بیشتر آدمها که می آیند و می روند و هیچ غلطی نمیکنند،در تاریخ بی خاصیت باشم.نمی خواهم عضو خنثای تاریخ بشریت باشم .آدمی که مشهور نیست وجود نداردیعنی وجود دارد اما فقط برای خودش نه برای دیگران و کسی که فقط برای خودش وجود داشته باشد تنهاست و من از تنهایی می ترسم.
)احساس كم بودن ندارم
