پاسخ : نگو دوستت دارم! پررو میشه 
به نقل از PlusME :
والا من هنوز ازدواج نکردم بدونم باس بگیم یا نباس بگیم
یعنی منم نباید نظر بدم؟؟
من از عقیده ی شخصیم میگم
اینکه یه نفر هر روز ,تو هر موقعیتی دائم بیاد به ادم ابراز احساسات کنه و هی بگه خیلی دوست دارم و عاشقتم و از این حرفها،باعث میشه من فکر کنم قطعا نظرش مخالف ایناست و من فقط براش یه سرگرمیم و اینا رو داره میگه که من شک نکنم به بی تفاوتیش نسبت به خودم[nb]هرچند به شخصه کلا باور نمیکنم وقتی کسی بهم بگه عاشقمه
[/nb]
اما دوستت دارم های یهویی و ناب،خیلی عالین
مثلا وقتی عصبانیم و طرفم رو دعوا میکنم،یهو وسط دعوا بهم بگه دوستت دارم
قطعا من احساس عالی ای بهم دست میده و میفهمم که اون هر چی بشه من رو دوست داره
و یه جور ارانش به ادم میده توی یه لحظه ای که ترس از دست دادن میاد سراغ ادم (البته بستگی به دلیل عصبانیت فرد هم داره،این فقط مثال بود)
یا نمیدونم وقتی داریم راجب خودمون صحبت میکنیم بگه
در واقع منظورم اینه که خیلی موقعیتش مهمه
مثلا وقتی بر فرض مثال کنار هم بشینیم و من شروع کنم برای طرف حرف زدن اونم با کلی هیجان و ذوق،نیم ساعت حرف بزنم براش بعد منتظر جواب باشم یهو طرف برگرده بهم بگه " دوستت دارم " من احساس بی ارزشی بهم دست میده و اینجوری میشم دقیقا
چون میفهمم که حرفهای من براش ارزشی نداشتن،این یه دوستت دارم یهوییه،ولی توی یه موقعیت بد
بعد از موقعیت هم ، میزان گفتن مهمه
اینکه یه نفر تا موقعیتش پیش بیاد بگه دوستت دارم باعث میشه این جمله یه جور عادت بشه واسه فرد مقابل و اون واقعا به عمقش توجه نکنه
میشه دوست داشتن رو با یه لبخند،یه نگاه عاشقانه،یه فشار دادن دست یا نمیدونم بغل کردن هم نشون داد
اگر یه نفر بتونه بین گفتن لفظی دوستت دارم و ابرازش به صورت فیزیکی یه جور تعادل برقرار کنه واقعا عالی خواهد بود و نتیجه میده
و چیز دیگه ای هم هست اینه که وقتی دو نفر برای هم ارزش قائل باشن ، واقعا همدیگه رو دوست داشته باشن، و دنبال یه رابطه ی جدی و پایدار باشن،دیگه لفظ "اگر بهش بگم پررو میشه" بی معنیه واقعا
به نقل از مازیمون :
اکثر این پیشنهاداتی که میشنوید از همکلاسی های هم سن و ساله خودتون هست که احتمالن خودشون هم هیچ تجربه ی خاصی از روابط عاشقانه نداشتن. یا تجربه ای که داشتن با یه دختر\پسر کم سن و سال بوده.
به طور کلی اگه شما ابراز محبت نکنید ( هر جنسیتی که داشته باشید ) طرف مقابل نمی فهمه!
و وقتی نفهمه دل سرد میشه و دنبال کسی می گرده که ابراز محبت بکنه!!!
این ابراز محبت هم باید به طور عملی باشه هم به طور بیانی. هیچ کدوم جایه اون یکی رو پر نمی کنن.
مثلن وقتی میگید یه نفر رو دوست دارید ولی وقتی ازتون یه خواهش می کنه ( که مثلن با هم برید پارک! ) و شما مخالفت می کنید ( به طور دایم منظورمه وگرنه بدیهتن ممکنه برای هر کسی مشکلی پیش بیاد و نتونه بره پارک )
- من عاشقتم!
- میای بریم پارک ؟
- نه
خوب معلومه طرف حس می کنه که عاشقتم رو دارید به بیان کوچه بازاری چرت میگید!!!
و برعکس اگه محبت بکنید ولی بیان نکنید باز هم طرف نمی فهمه.
من در مورد همه نمی تونم بگم ولی تجربه ی من اینطور نشون داده که طرف مقابلتون رو یه ادم نفهم و خنگ در نظر بگیرید که لازمه چند وقت یک بار یاداوری کنید که بهش علاقه دارید وگرنه هیچ دلیلی نداره طرف از رفتارتون متوجه بشه!!!
ببخشید با تمام حرفهاتون موافقم به جز قسمت اخر
خنگ و نفهم در نظر گرفتن طرف مقابل؟چرا؟؟ شما علاوه براینکه باید بیان کنید که فرد رو دوست دارید،لازم هست از اون هم بشنوید
پس چرا باید همچین تصوری کنید و اون رو توی ذهنتون کوچیک کنید؟ "دوستت دارم" گفتن های اجباری برای حفظ یه رابطه،ارزش و کیفیت اون رابطه رو میارن پایین
اگر واقعا از ته دل گفته نشه و به عنوان یه وظیفه فقط برای یاداوردی به فرد گفته شه،اون فرد میفهمه،حس میکنه و خوب این خیلی بدتر از نگفتنشه
)
