بچه ها این وسط اینم از من داشته باشین:
کلا زندگی آکادمیک و کار آکادمیک درس خوندن های فراوان می خواد. اصلا تصور اینکه دانشگاه آسون قراره بگذره(مخصوصا توی رشته های مهندسی ) بریزید دور. فقطم من درباره ی معدل حرف نمی زنم. اکثر کورس های رشته های مهندسی اگر فیزیک و ریاضی ثقیل هم نداشته باشن، پروژه های سنگین و فراوان دارن.یه سری رشته هارو می بینین ۲۰ واحد ۲۰ واحد درس برمیدارن؟ ببینین چند درصد مردم توی دانشکده های مهندسی بالای ۱۷ واحد(بدیهتا تخصصی) می رسن بردارن = )))))
توی دانشگاه های خوب هزار برابر بدتره. طرف هر روز یا داره پروژه می زنه یا داره تمرین می نویسه.وقت آزادتون فکر کنین در بهترین حالت فرجه ی امتحاناست = ))))))
خلاصه وسط انتخاب رشته هاتون اینم در نظر داشته باشید که اگر قصد موندن در آکادمیا رو دارید تلاش زیاااااد نیاز داره. اگر آدم پرتلاشی نباشین اذیت خواهید شد یا با انتظاراتتون دانشگاه تطابق نخواهد داشت. (بخواید برید کارم کنین بازم داستان های خودشو داره و فکر نکنین اونم آسونه)
دانشگاه به وحشتناکی کنکور بدیهتا نیست چون درسا رو احتمالا بیشتر دوست دارین و خب کلا جالب تره واستون. ولی همونقد تلاش یا به نظر من حتی بیشترشو برای دووم اوردن توی همچین محیطی نیازمندین.
خلاصه وسط چیدن آیندتون به این فکر کنین که چرا واقعا میخواین دانشگاه و آیا واقعا حاضرین انقد و در این راه زحمت بکشین برای آینده؟