سلام، چند توصیه..
۱. واقع بین باشید.
۲. همهی گزینهها روی میزتون باشه
اگه به پژوهش و تحقیق علاقه دارید، بدونید که حقیقت پژوهش با تصور و رویایی که شما دارید متفاوت ه.
تجربه شخصی:
من خودم میخواستم پژوهشگر بشم. تا قبل انتخاب رشته هم اولویتم با علوم سلولی و مولکولی و دوم زیستشناسی بود. ولی بعد اینکه از دنشجویان خود این رشتهها پرس و جو کردم، متوجه شدم چیزی که در ذهنم ه، دور ز واقعیت ه. رشته های علوم پایه [لااقل در ایران] حالت نظری دارند تا دوره ارشد و کار عملی ندارند تقریبا. [من اولویتم بیوتک بود]
از طرفی قصدم هم اپلای بود، اما بعد مشورت با بچهها (یکی از عزیزان، مهسا شهشهانی) اپلای نکردن و ایران موندن رو هم در نظر گرفتم و با هدف MD-Ph.D رشته پزشکی رو انتخاب کردم.
تو رشته پزشکی متوجه شدم حتی اون علوم پایه ای که عاشقش بودم، علوم پایهی واقعی نیست!
با بچه های Ph.D نوروساینس، بیوتکنولوژی پزشکی و ... هم صحبت کردم! حتی اکثرا نمیدونند چرا این رشته رو میخونند و چیکار باید بکنند! بی هدف، پوچ و ناامیدکننده!
خودمم بعدا که درگیر مقاله و ... شدم، بیشتر راضی شدم از انتخابم. حتی خیلی از پژوهشگرای حوزه علوم پزشکی خارج هم بِیس پزشکی دارند.
گویا کلا مزیت امدی بودن هم آشنایی بیشتر با جنبههای بالینی و عملکرد بهتره، درمقایسه با بقیهی بچههای پیاچدی که پزشک نیستند.
و در آخر، به این نتیجه رسیدم که برای پژوهشگر شدن هم، تخصصهای بالینی به مراتب بهتر از علوم پایه و پیاچدی اند. در واقع چیزی که من دوست داشتم مسیرش همین ه و علوم پایه فقط تابلوی اشتباه بود برام.
ولی دوباره تاکید میکنم:
۱. واقع بینانه نگاه کنید! الزاما علوم پایه چیزی که تو ذهنتون تصور میکنید نیست!
۲. فقط بنا رو بر اپلای نذارید! احتمال موندن رو هم بررسی کنید! خود من الان بعد ۳ سال از ۱۰۰ درصد رفتن به ۹۰ درصد موندن رسیدم!
موفق باشید.
از يه لحاظايي موافقم
من حالا امتحان دارم غرامو گذاشته بعد امتحان همينايي ك گفت
ولي خب اگه رتبتون خوب نشده
پزشكي نميارن بد نيس نميخواين شهر دور برين و حالا هر چي خوبه بد نيس الان ميگم چراشو
و اگه براتون مهمه زودي بايد پول درارين رو پاي خودتون وايسين و تو علوم پايه براي دكترا هم ممكنه كار نباشه توي علوم پايه ادماي موفق داريم ولي سخته خيلي سختههههه مسيرش همون طور ك گفتم سخته
توي علوم پايه در اين حدم نيس ك نتوني كار پژوهشي حالا
كارورزي داره بيوتك البته زهرا ك ترم بالاييمونه ميگه ب درد نميخوره
اره طاها ازاد ،زمرد نوري اينا مثال نقضن موفق شدن ولي من تازه سال اولمو تموم كردم شايد ٤ سال بعد پشيمون بشم
ولي من كار پزشكي رو دوست نداشتم يه دونه هم نزدم هيچ وقت جذاب نبود از محيط بيمارستان متنفرم يادمه چن ماه پيش يه صب تا عصر بيمارستان بودم دلم پوسيد
تعريفت از كار پژوهشي نميدونم چيه ولي من در حد خوبي جو شو دوست داشتم اگه تيز باشي ميتوني مثلا من تابستون دارم انشالله اگه جور شه ميرم كمك مسئول ازمايشگاه ژنتيك دانشگاه
يا مثلا يه سريا ك كارشون سنگينه واسه يه كارايي مثه مثلا pcr و و الكتروفورز و ...حالا هر چي ك من نخوندم درسشو هنوز كمك ميخوان من دوستم يه مدت كمك يه دانشجوي دكترامون ميكرد الان دوستم فيزيك ذرات ميخونه گروه شديم داريم مسابقه نوروساينس دانشگاه تهران شركت ميكنيم الانم با يه استاده صحبت كرده كه كمكمون EEG بگيره
خيلي خيلي خيلي ب خودتون بستگي داره نه اون قدر تاريكه اين مسير نه اون قدر روشن يه عالمه پيچ داره نميدونم چه جور فيلدي دوست داشتي تو اما بيوتك پزشكي فرق داره با پزشكي تا اون جا ك من بلدم تا وقتي باهوشا و درسخونا و با انگيزه ها ميرن پزشكي بي انگيزه و به قول تو بي هدفا ميان علوم پايه وضع همينه
دانشگاهمون ميشن يه سري اقليت با انگيزه كه جو غالب اگه مقاومت نكنن ممكنه سركوبشون كنه
نميدونم استادامون ميگن داره جا ميفته اوضاع بهتر شده
ولي باز خودتونين كه تعيين ميكنين اين نبود شغل توي خيلي از رشته هاي مهندسي هم خب براي رياضيا هست
ولي اينو مطمئنم تقريبا اقلا تا فوق بايد از خانواده پول تو جيبي بگيرين يا كاراي جانبي كنين زبان درس بدين يا زيست كنكور مثلا يا ترجمه
يكي راجع ب سرطان پرسيده بود اگه پزشكي مياري تو شرايط جامعه ي فعلي حوصله و اعصاب علوم پايه خوندن نداري برو پزشكي
خب شايد نميدونم شايد گزينه بهتري باشه
ولي من جو دانشگاه و رشته م رو الان دوست دارم پزشكي هزار جور طرح داره كه من با شناخت خودم از خودم نميتونم پزشكي اسمش قشنگه اما ادمه عاشق ديوونه ميخواد يكي كه واقعا عاشق كمك ب ادما باشه به نظر من
من اين روحيه رو نداشتم
من به روحيه ي كنجكاوم احترام گذاشتم ب بابام گفتم اگه هر ماه ازت پول تو جيبي بخوام چون كار نيس ساپورتم ميكني هنوزم وابسته به جيب بابامم ولي لذت پول كمي كه چن وقت پيش خودم در اوردم انقدر بهم چسپيد كه دارم ميرم دنبال كاراي ديگه اين مسير سخته
چون غرورم له شد من عاشق استقلال خودم بودم من با انتخاب رشته م اول غرورم له شد وگرنه دارو هم ميتونستم برم
بعد هم كه ديد بالا به پايين جامعه بعد هم نبود شغل مرتبط استاداي داغون و كسل هم كلاسياي كسل تر ادماي منفي اينه اين حقيقت منفي علوم پايه خوندنه ولي گاهي يه ادمايي رو ميبيني يه چيزايي ميبيني كه يهو اميدوار ميشي مثه زهراي سايت مثه نيلوفر همين سايت خانوم بيدكي كه تو اين سايت متن نوشته رو من سر يه افطاري ديدم مجموعه ي زيست فن شركتاي كوچيك و نوپا
هر تغييري سخته اون قدر ديوونه ي اين جور رشته ها هستي و قسمتاي مثبتش كه گفتم ميتونه انقدر هيجان زده ت كنه كه قوي ادامه بدي. بيا يه هدف محكم داشته باش بعد هم از ايران برو دو نقطه سوت
اينو ببينين
https://www.aparat.com/v/29vWn
مثلا 2 سال اول میگن خیلی سنگینه :/ یا مثلا آخرای پزشکی عمومی کشیک و اینا سخته :/ کلیت اینو میخوام.
