• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

آیاااا همه باید پزشک بشوند؟

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع sampadi77
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
ولی من فکر نمیکنم هیچ وقت تجربی اشباع شه
خودمم میخواستم برم تجربی ولی الان رفتم ریاضی چون کلن هدفم اینه که اپلای کنم و رشته ریاضی واسه خارج خیلی اوکیه هم دانشگاه هم بازار کار...
و خب منم فک میکردم پول همه چیزه،در صورتی ک شاید 50% باشه
البته باید به کارای دیگه ایم فکر کرد و هدفای دیگه ایم داش مثلن اگه بازار کار نگرف بری ی شغل دیگه
موسسه زبان بزنی، عکاسی باز کنی یا خیلییییی کارای دیگه
 
بعلهه! من دوست دارم...اما هركس سليقه اى داره كه بايد بهش احترام گذاشته بشه.نه اينكه بهش اجبار بشه يه شغل رو كه دوست نداره انتخاب كنه.اما به نظر من پزشكى شغل خوبيه.تو اين زمونه كه مردم وضع مالى خوبى ندارن،اكثرا دوست دارن پزشك بشن.البته هركى هم دوست نداره براش فرش قرمز پهن نكردن كه بياد يا نه...اما بخاطر پولش همه دوستش دارن.
Because money is honey money
 
بیشتر الان رادیو میخوان:-" یا چشم
 
من بچه بودم فکر میکردم که اولین جراحی مغز و اعصاب و قلبه...اما آدم بالغ میدونه که حتما آدم نباید بره سراغ سخت ترین و پر چالش ترین چیز تا بقیه تاییدشون کنند.( برخلاف تازه جوون ها که فکر میکنن فقط فقط پزشکی خوبه، اونا دیگه این قضیه رو فهمیدن)
خوب قضیه اینه که آنقدر بچه ها دو سه سال آخر تو بیمارستان سختی میکشن که ترجیح میدن برن تخصصی که کمتر با مریض ارتباط زیاد و مستمر داره و یا به عبارتی تمییزه!!!!
که سه تای اول به ترتیب میشه:
چشم
رادیو
پوست
تر ﺗﯿﺐ ﺑﺮﺗﺮﯼ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﺨﺼﺺ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ :



  • ﭼﺸﻢ ﭘﺰﺷﮑﯽ ‏( برای قبولی آن نیاز به رتبه دو رقمی دارد ‏)
  • ﺭﺍﺩﯾﻮﻟﻮﮊﯼ ‏( ﺭﺗﺒﻪ ﺯﯾﺮ 140 ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ ﺗﺎ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﻗﺒﻮﻝ ﺷﯽ ‏)
  • ﭘﻮﺳﺖ ﻭ ﻣﻮ ‏( ﺯﯾﺮ 227 ‏)
  • ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻫﺴﺘﻪ ﺍﯼ ‏( ﺯﯾﺮ 300 ‏)
  • ﺍﺭﺗﻮﭘﺪﯼ ‏( ﺯﯾﺮ 366 ‏)
  • ﻗﻠﺐ ﻭ ﻋﺮﻭﻕ ‏( ﺯﯾﺮ 419 ‏)
  • ﻃﺐ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ‏( ﺯﯾﺮ 480 ‏)
  • ﻣﻐﺰ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ ‏( ﻧﻮﺭﻭﻟﻮﮊﯼ‏) ‏( ﺯﯾﺮ 510 ‏)
  • ﮔﻮﺵ ﺣﻠﻖ ﺑﯿﻨﯽ ‏( ﺯﯾﺮ570 ‏)
  • ﺟﺮﺍﺣﯽ ﻣﻐﺰ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ ‏( ﺯﯾﺮ 603 ‏)
  • ﭘﺎﺗﻮﻟﻮﮊﯼ ‏( ﺯﯾﺮ 659 ‏)
  • ﺍﻭﺭﻭﻟﻮﮊﯼ ‏( ﺟﺮﺍﺣﯽ ﮐﻠﯿﻪ ﻭ ﻣﺠﺎﺭﯼ ﺍﺩﺭﺍﺭﯼ‏) ‏( ﺯﯾﺮ 710 ‏)
  • ﭘﺮﺗﻮﺩﺭﻣﺎﻧﯽ ‏( ﺭﺍﺩﯾﻮﺗﺮﺍﭘﯽ‏) ‏( ﺯﯾﺮ 770 ‏)
  • ﺟﺮﺍﺣﯽ ﻋﻤﻮﻣﯽ ‏( ﺯﯾﺮ 936 ‏)
  • ﺟﺮﺍﺣﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﺯﺍﯾﻤﺎﻥ ‏( ﺯﯾﺮ 1172 ‏)
  • ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ‏(ﺭﻭﺍﻧﭙﺰﺷﮑﯽ‏) ‏( ﺳﺎﯾﮑﯿﺎﺗﺮﯼ ‏) ‏( ﺯﯾﺮ 1241 ‏)
  • ﺩﺍﺧﻠﯽ ‏(ﮔﻮﺍﺭﺵ - ﮐﻠﯿﻪ - ﺭﯾﻪ - ﺭﻭﻣﺎﺗﻮﻟﻮﮊﯼ - ﺧﻮﻥ ‏) ‏( ﺯﯾﺮ1387 ‏)
  • ﻃﺐ ﮐﺎﺭ ‏( ﺯﯾﺮ 1500 ‏)
  • ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ‏( ﺯﯾﺮ 1840 ‏)
  • ﺑﯿﻬﻮﺷﯽ ‏( ﺯﯾﺮ 2000 ‏)
  • ﻋﻔﻮﻧﯽ ‏( ﺯﯾﺮ 2500 ‏)
  • ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ‏( ﺯﯾﺮ 2800 ‏)
  • ﻃﺐ ﺍﻭﺭﮊﺍﻧﺲ ‏( ﺯﯾﺮ 3100 ‏)
  • ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ‏( ﺯﯾﺮ 320 )
این باعث نمیشه که این سه تخصص تعدادش بیشتر شه که ، ظرفیت ثابته...
اما تو همون رشته ها خدمت میکنن دیگه ، دو تا وزیر قبلی هم چشم پزشک بودن...فعلیه که ایمونو خونده اصلا...
بعدشم کلا همه ظرفیت تخصص پر میشه هر سال یعنی همه تخصص ها همه میرن یکی پزشک خانواده میشه، یکی میره فیلد ورزش و پزشک تیم ورزشی میشه...
مثل کنکور، کنکورم قبلنا هم همه ظرفیت پزشکی پر میشد، فقط الان رقابت براش بیشتر شده...بازم همه ظرفیت مهندسی های خوب پر میشه فقط رقابت براش کمتره.
+
مثلا من مونده بودم تو دندون چرا ارتو اوله....الان میگین پول؟؟؟ نه....چون رشته ایه که کمترین منابع و کتاب رفرنس داره!!!!!(بنا به دلیل رتبه یک تخصص و دانشجوی نمونه کشوری)
اینکه یکی پس از مدت زیادی درس خوندن میخواد در راستای آسایش خودش گام برداره، هیچ مشکلی نداره...
 
ما توی جلسه آداب پزشکی ازمون پرسیدن هدفتون از انتخاب این رشته چی بوده و نود درصد کلاس گفتن پول و پرستیژ
واسه همین دوتا همه فکر میکنن باید پزشک بشن!
 
من به شخصه تا هیجده سالگی عملا عرضه ی هیچ کاریو برای پول در آوردن در خودم نمی دیدم ، برای همین راحت ترین گزینه رو انتخاب کردم

پ.ن: البته این راحت ترین گزینه احمقانه ترینه
 
احمقانه ترین راه برای رسیدن به چندرغاز پول پزشک شدنه..راه های بسیار ساده تری تو همین کشور خودمون هست..نمونش دلالی:-"خیلیم راحته باور کنید..
ففط یه خوش خیال واسه رسیدن به پول(واقعا مقدارشم اندکه)حاضره هفت خوان رستمو بگذرونه و بیاد پزشکی..
 
ی پزشکی مثل صلوتی ، یا پروفسور خدادوست مردم براش صف میکشن ، پیر و جوون و بچه و و و.. از چند ماه قبل باید براش نوبت گرفت .
درست
ولی ایشون مثلن 1 کشور برد و رزیدنتی و و و.. بوده رتبش . نخبست .
ی موارد خاصی هستن .
همه مطبها اینقدر شلوغ نیستن لزومن :د

و اینکه شهرای بزرگ هم عملن دیگه اشباعه ظرفیت پزشکهاش ی جا مثل شیراز دیگه مجوز مطب نمیدن باید چندین سال کار کنی تو مراکز دولتی و درمونگاهها تا امتیاز زدن مطب تو شهر بزرگ رو بدست بیارین . فک کنم مثلن شیراز 200 امتیاز میخواد و ب ازای هر یک سال کار توی شهر بزرگ 10 امتیاز میگیرین شما ! ینی 20 سال باید کار کنین تا مجوز مطب تو شیراز بهتون بدن ! :دی

خود ازمون تخصص هم معضلیه ک 60 70 درصد پذیرش سهمیه ها هستن ک همین پارسال داد دانشجو ها بخاطرش بالا رفت اما فایده نداشت .
پزشک عمومیه اشباعه و تعداد متقاضیای امتحان رزیدنتی و بورد و اینا زیاده .
ی پزشک عمومی هم تو ی شهر بزرگ تو ی درمونگاه دولتی بیشتر از 6 7 میلیون نمیگیره اونم در بهترین حالت ممکن ! :دی

و اینکه مثلن نگاه کنین ی پسر 25 ساله ک تازه اینترن پزشک عمومی شده ماهی 800 تومن و اونم فقط سراسریا میگیرن ، پردیس و ظرفیت مازاد و اینا حقوقی نمیدن بهشون تا دوره طرحشون .
ینی عملن هیچ استقلال مالی نداره و بعدم باید برا رزیدنتی بخونه و رزیدنتیم حدود 1 و نیم میدن فقط ! :دی
رزیدنتیم بین 3 4 تا 7 سال (مغز و اعصاب _قلب و.. ) طول میکشه بعدم امتحان بورد و و و..

مسیر خیلی طولانی و سختیه .
مسئولیت بزرگی داره .
استرس هاش زیادن .
شما اینم در نظر بگیرین مثلن اگه مریضی اشتباه تشخیص بدین دادگاه دارین باید دیه بدین و و و.. ولی دندون و دارو استرسش در این حد نیست ابدا .

همون محیط بیمارستان ، شما فقط مطب میرین اماچندین سال باید بیمارستان باشین . روزی نمیرسه ک توی بیمارستان کسی جلوتون نمیره خونوادش جلوتون عزاداری و جیغ و شیون نکشن .
روزی نمیشه مریضاایی نبینین ک اعصابتون خورد شه بابتش .
اعصاب و روان ادم رو داغون میکنه . باید علاقه باشه .

همه چیو در نظر بگیرین و ن صرفن پول !
استادامون میگن پزشکی بدترین انتخاب برا در اودن پوله . چون خیلی خیلی دیر بازدست .
 
چرا پزشکی؟
پاسخ به این سوال سادست
چون داریم تو کشوری زندگی می کنیم که بقیه ی مشاغل رونقی ندارن ولی پزشکا (اکثرا) کارشون رونق داره
چون فرهنگمون انقدر پایینه که عنوان *آقای دکتر / خانم دکتر * ارزشش از عناوینی مثل *هنرمند ، نویسنده ، مهندس و حتی معلم* بیشتره
چون پزشکا عموما کار دولتی و بگیر و ببنداشو ندارن
چون فکر میکنیم هرکی پزشک بشه موفقه
در حالی که اینطور نیست
اگ کسی عشق و علاقه و استعداد پزشکی رو داشته باشه به نان و نوایی میرسه در غیر اینصورت یا پزشک عمومی میشه توی بیمارستان که حقوقش از یه استاد دانشگاه کمتره و یا از درسی که دوست نداره زده میشه و افسردگی میگیره
کاش یاد بگیریم نه ارزش پزشک بیشتر از نویسنده و هنرمند و مهندسه و نه ارزش اونا بیشتر از پزشکه
بلکه ارزشمند ترین چیز دنیا انسانیه که در مسیر درستش قرار گرفته.
آهان راستی داشت یادم میرفت : جالبه بدونید به خاطر همین دلایلی که بالا گفتم از کل کلاس ما 15 نفر میخوان برن پزشکی (اونم دندون)در حالی که نصف بیشترشون از خون میترسن یا نمیتونن تو کلاسها و کارسوق های تشریح دووم بیارن:)):)):))
 
میشه من خیلی پایه ای بررسی کنم؟ :-"

ما در دهه 60 یک نرخ رشد بی سابقه جمعیتی رو داشتیم ، فقط بین دهه 60 تا 65 جمعیت ایران ، 10 میلیون نفر اضافه شد. برای اینکه دقیق تر مشخص بشه ابعاد این اضافه شدن ، باید بدونید کشور سوئد ، دانمارک و فنلاند به ترتیب 10 میلیون ، 5 میلیون و 5 میلیون جمعیت دارند! هندل کردن این جمعیت برای کشورهایی که خیلی سیاست و برنامه ریزی های قوی ای دارند هم کار ساده ای نیست چه برسه به کشوری جنگ زده ، بعد از انقلاب ،بدون برنامه ، بدون هیچ پشتیوانه و ...! واقعا نیاز داره که برای این جمعیت برنامه ریزی بشه، ولی نشده! اولین نیازشون بهداشت و سلامت، بعدش آموزش و پرروش بعدش هم شغل و ...!

حالا چرا اینو گفتم؟ که به اینجا برسم که اولین اقدامی که برای سرگرم کردن این جمعیت کردن افزایش دانشگاه ها و رشته ها و ظرفیت ها بود، چون افرادی که فارغ التحصیل میشدن خانواده ها ازشون انتظار شغل، خونه ، زندگی و ازدواج کردن داشتن، در نتیجه با افزایش ظرفیت دانشگاه ها و رشته ها به میزان چشم گیر این فارغ التحصیلی رو به تاخیر انداختن! توی این دوره خیلی از رشته ها به مرحله اشباع رسیدند و حتی اشباع هم رد کردند!!! توی این دوره خیلی از مدرک ها بی ارزش شدند و خیلی از آزمون ها برای اینکه بچه ها رو برسونن به رشته ها و دانشگاه های بهتر شروع کردند به رقابت! این دوره رو من بهش میگم دوره ی سیاه آموزش ایران ! این دوره استارت مافیاهای کنکور و رقابت های سرسام آور رو زدند. با همه ی اینها چون وزارت بهداشت برخلاف وزارت علوم افزایش ظرفیت بدونِ فیلد کاری رو نپذیرفت از اوضاع بهتری برخورداره و اغلب افراد فارغ التحصیلش تونستند کارهای درخور داشته باشند.

این جمعیت عجیب دهه 60 الان حدود 30-40 سال دارند و نیاز به پزشک و متخصص و ... توی یکی دو دهه دیگه کاملا احساس میشه در نتیجه رشته های پزشکی ، دندون و دارو افزایش ظرفیت رو شروع کردند. در حالی که این افزایش جمعیت الان تقریبا متوقف شده، یعنی چی؟ یعنی توی دهه 90، که در اصل پدر و مادرهاشون رو دهه 60 ای ها تشکیل میدن ، رشد به شدت پایین اومده و حتی فکر میکنند که منفی میشه که اشتباه هم نمیکنند، چون اغلب پدر و مادرهایی که خودشون زخم خورده ی بیکاری و تورم و ... بودند ، حاضر نیستند افراد دیگه ای رو وارد دنیایی کنند با اینهمه مشکلات ! به نظرم اگر دهه 60 و اواخر دهه 50 که افراد راضی به باروری شدند فقط به خاطر امنیت نسبی شغل، زندگی و ثبات قیمت های دوره ی شاهنشاهی بوده!
الان با این عدم امنیت نمیشه انتظار داشت حتی با تبلیغات خیلی زیاد مردم راضی به باروری بشن! و یک نکته دیگه اینه که بازنشستگی برای رشته پزشکی تقریبا تعریف نشده! یعنی افرادی که حتی بازنشست میشن هم به کار کردن توی مطب های خودشون ادامه میدن و به قولی کارکشته بودن توی رشته ی پزشکی یک مزیت حساب میشه! در نتیجه احتمالا با همین روند افزایش ظرفیت پزشکی و کاهش جمعیت احتمالا بازار کاری رشته های پزشکی که مستقیما با "افراد" در ارتباطه ، دچار مشکل میشه!

حالا چرا همه میخوان پزشکی بخونن؟

چون دهه 60 ای هایی که الان دارن 40 ساله میشن بیشتر از هر چیز دیگه به مراقبت های پزشکی احتیاج دارن! و چون اوضاع اقتصادی ثبات نداره و شرکت های صنعتی و تولیدی دارن یکی پس از دیگری ورشسکته میشن احتمالا بشه گفت بهترین شاخه برای سرمایه گذاری مطمئن رشته های پزشکیه!

منتها؟! یک کشور بدون چرخ های تولیدی و صنعتی نمیتونه ادامه بده، در نتیجه برای اینکه کشور پایدار بمونه "باید" یک برنامه جایگزین و کامل صورت بگیره ، که نتیجه ش رونق باقی رشته ها علی الخصوص مهندسی ها میشه.و من آینده ی خیلی پایداری برای رشته ی پزشکی دندونپزشکی و داروسازی نمیبینم (حداقل در 20 سال آینده)! دلیلشم رشد جمعیت و رشد نامتناسب این رشته هاست. ولی خب باز هم این آینده مطمئن تر از باقی بخش هاست که برای موفقیت نیاز به خلاقیت تلاش و ریسک پذیری بالا دارند!

× افزایش جمعیت 91% ای که توی ایران از سال 55 تا 65 شکل گرفت فقط در چند تا کشور آفریقایی اتفاق افتاد و بحران هایی هم که هست توی ایران برای این جمعیت تقریبا بحران های نوینیه و هیچ جای دیگه نبوده که بشه براش تئوری مطرح کرد و راه حل داد!

چقدر طولانی شد از خودم راضی نیستم :-"
 
آخرین ویرایش:
Back
بالا