قفسه کتاب امین‌خوانده‌ها

[A M I N]

للحق.
از کتاب هایی می نویسم که دیگران از آن ها نگفته اند. نگو رسمی ننویس.حرف حق را نمی شود چرت نوشت.نیازی به انتشار فهرست نیست.کسی آن کتاب های صف کشیده را به یاد نخواهد سپرد.

پ.ن:قفسه تکانی.

 

[A M I N]

رفوزه ها - ابوالفضل زرویی

رفوزه ها مجموعه اشعار طنز زروییه که خودش از چند تا کتاب تشکیل شده.شعر زرویی بی تکلف و امروزیه و کنایه ها و استعاره ها هنرمندانه و به جا توش استفاده شده.علاقه مندان طنز می تونن این کتابو بخونن و ساعت ها لذت ببرن!طنز تلخ و شیرین و فکاهه به وفور توش وجود داره.
نکته ی جالب این جاست که زرویی تو بعضی ابیات از ضعف شعری برای آفرینش طنز استفاده کرده که می تونه خیلی جذاب باشه.تو بعضی از شعراش هم از تعابیر و ابیات به ظاهر بی معنی استفاده کرده و باعث ایجاد موقعیت های خنده دار شده.
شاید جالب باشه که بدونید شعر "ای عزیزان پشت کنکوری..." که خیلی تو اینترنت -بدون اسم شاعر- پخش شده از کتاب "اصل مطلب" همین مجموعه انتخاب شده.

در مجموع به نظر من رفوزه ها نمونه ی عالی طنز و فکاهه ست.

 

[A M I N]

من او - رضا امیرخانی

"من او" روایت زندگی علی از اوایل بچگی و عشقش به مهتاب -که کل زندگی علی رو در بر گرفته- تا آخر عمرش هست.
فضای داستان از دوران حکومت رضا شاه شروع میشه و تا آخرای جنگ ادامه داره.داستان از خانی آباد شروع میشه و حتی قسمتی از داستان به پاریس کشیده میشه.
نویسنده بعضی قسمت ها -توی فاصله ی یکی دو صفحه ای- جمله ای از داستان رو چند بار تکرار کرده که زیبایی عجیبی به داستان بخشیده.همچنین بین فصلای مختلف ارتباط خیلی زیادی هست؛به طوری که مثلا چند بار به چند تا اتفاق ساده اشاره کرده که تو بخشای بعدی از همون به عنوان نقطه ی عطف داستان استفاده کرده.
هم چنین چند بار از آیات و احادیث برای زیباتر کردن نوشته بهره برده -که تو این زمینه موفقم شده- و خودش می تونه "من او" رو واسه ی علاقه مندای این دست مطالب فوق العاده خوندنی تر کنه.
البته نویسنده تو کل داستان از تعداد محدودی از اصطلاحات اون دوره استفاده کرده که ندونستن معنی اونا ممکنه حس سردرگمی کاذب به وجود بیاره.کاذب به این خاطر که تو فهم داستان خللی ایجاد نمی کنه و صرفا شاید یه کم از حال و هوای داستان احساس دوری کنین.
"من او" از اون کتاباییه که نه دوس نداشتم بذارمش زمین و نه دوس داشتم تموم شه!

 

[A M I N]

داستان سیستان : رضا امیرخانی
۱۰ روز با ره بر

۱-همون طور که پیداست کتاب، روایت سفر ده روزه ی ره بر به سیستان و بلوچستانه و البته خودش میگه حواشی سفر مهم تر از متن بودن و الحق که تا باد چنین باد.
۲-روایت شیرینی داره؛ طوری که -غلط نکنم- ۲۴ ساعت بعد از شروعش تموم شده بود.خوردم کتابو ^_^
۳-امیرخانی نکات خیلی جالبی رو آورده که واقعا نشون میده انقلابی چیه و مسئول چی.
وقتی ناملایمتی پیش میاد بقیه چی کار می کنن، ره بر چی کار، برنامه ی سفر چی بود و چی شد، برخورد هر گروه با مردم چه طور بود، خود مردم چی کار کردن -از اون بچه ای که سر درخت بود تا پیرمردای محله ی سابق ره بر- ...
"مومن در هیچ چارچوبی نمی گنجد ..."
۴-تیم خبری vs تیم حفاظت!
چندین بار تو روزای مختلف تیم خبری -و به تبعش امیرخانی- می خوان از یه نکته ای تصویر یا صدا (یا حتی یادداشت) بردارن و تیم حفاظت انگار تمام تلاششون رو می کنن که هیشکی هیچ حاشیه ای ضبط نکنه و کلا هر چی ما بگیم.
۵-پلو مرغ
نویسنده نحوه ی سفر و اسکان خودش و رفقاش و مشکلات فراوونی که پیش میاد رو به خوبی توضیح داده که تنها نکته ی ثابت سفر پلو مرغ بود. ((:

 

[A M I N]

دراب مخدوش محسن نامجو

دست فروشی بود در انقلاب.شب.با سرعت می گذشتم."محسن نامجو" ش من را نگه داشت.نگاه کردم. "دراب مخدوش" دیگر چیست؟ هر چه باشد نامجوست.می ارزدش.۲۵ تومان، نشر ناکجا. نشری از ناکجا آباد
...
یادداشت های بیست سالگی
کتابی برای بیست ساله ها
درّاب درسی ست از دروس ابتدایی تار و سه تار که تنبل ترین ها هم آن را درست می نوازند. کسی که دراب خود را هم مخدوش می زند...
یادداشت های بیست سالگی -با کمی پس و پیش- نماینده ی تفکر نامجوست. تفکر جر دهنده ای که انگار به جای خواندن بیش تر نوشته است. ساده و بی پایه به نظر می رسند.نکات جالبی هم دارند اما هوای بی دینی در یادداشت ها جریان دارند.
پس از یادداشت ها، بخشی برای اشعار هست که اشعار بی وزن و قافیه ی پیچیده مضمون نویسنده و چند شعر اشاره شده در یادداشت ها را در بر می گیرد و بخشی داستان و فیلم نامه و نمایشنامه و الخ. داستان هایی از جنس نامجو...
بخشی پایانی بخشی از یادداشت هاست به دست خط خودش.من که حکمتش را نفهمیدم!

ما را به آسفالتِ سوراخ ...

 

[A M I N]

بعد از ماه‌ها تصمیم گرفتم برگردم. دوباره تغییر رویه دادم و می خوام تجربیات خودمو از کتاب خیلی ساده بگم. باشد که مقبول افتد.

چگونه شغل دلخواه‌مان را پیدا کنیم
نوشته‌ی رومن کرزناریک
ترجمه‌ی صنوبر رضاخانی
نشر هنوز

تعریفشو تو اینترنت دیده بودم. وقتی خریدمش زیاد جدی به این قضیه فکر نمی کردم و تو حال و هواش نبودم اما بازم آموزنده بود. اون موقع تمومش نکردم و الان -که تو عمل باهاش برخورد داشتم- بیشتر درکش کردم. هر چند توی ظرف مکانی اروپا نوشته شده اما خوندنش خالی از لطف نیست.
کتاب از اولش با طرح مسئله‌ی انتخاب شغل شروع میشه و کم‌کم با بررسی جوانب مختلف پدیده‌ای به نام "شغل"، مسئله رو می‌شکافه. به علاوه، جاهایی که نیاز بود تمرینای محدودی رو مطرح کرده برای این که خودمون و خواسته‌مونو بهتر بشناسیم.
اگه از راجب این داستانا زیاد خوندین و شنیدین، مطالب کتاب زیاد براتون تازگی نداره و خیلی جاهاش حالت جمع‌بندی ذهنی براتون پیدا می‌کنه اما واسه تازه‌کارا بد نیست. کلا حدود ۱۷۰ صفحه ست و روون نوشته شده.
راستی! این کتاب از مجموعه‌ ست به نام "مدرسه‌ی زندگی". ممکنه یکی دیگه از کتابای این مجموعه به دردتون بخوره.