از لحاظ روحی نیاز دارم بدونم چرا روحیمو از دست نمیدم؟ چون وقتی کوچیک تر بودم سختی کشیدم؟ چون باهام بد رفتاری کردن و الان همه چی برام بی اهمیته؟ چون نمیدونم چقدر سخته؟ چون اولویت های دیگه ای هم دارم؟ چون نمیخوام تک بعدی باشم؟ چون فقط یه آدم امیدوار مزخرفم که توی ی باتلاق داره محو میشه و حس توهم بهش دست داده؟ چون همیشه خودمو بی دلیل سرزنش میکردم و میکنم؟ چون اگه بهش فکر کنم توانایی اینو دارم از درون نابود شم و بمیرم؟