آیا فرزند آوری ، خودخواهی والدین است؟

[armin_att]

سلام --
سوال واضحه به نظرم نیاز به توضیح زیادی نداره...


چند تا نکته :
** فرض بر اینه که دنیا در حال حاضر جای خوبی برای زیستن نیست ؛ صرف نظر از جغرافیا .
** توجه کنید که شما (به عنوان والد) تصمیم میگیرید که فرزندتون در این دنیا ، زندگی داشته باشه ----> پس شما مسوول 100 درصدی تمام ناراحتی ها و مشکلات آینده اون فرد هستید.
** فرض بر اینه که مشکل مالی ای وجود نداره و فرزندتون از این لحاظ تامین هستش.

با این اوصاف ، فرزندآوری با هدف سرگرمی ، عوض کردن ریتم زندگی ، فرار از تنهایی و... خودخواهی والدین نیست؟ ( به نظر جواب این سوال مشخصه ، پس بهتره یه چند تا سوال دیگه هم بپرسم...)
سوال های جانبی این بحث : هدف از فرزندآوری چیست؟ چی باعث میشه که این اجازه رو به خودمون بدیم که یک فرد رو وارد این دنیای پرآشوب بکنیم؟ این اقدام ظلم به فرزند نیست؟

 

[mohad_z]

یک‌سوال فنی
تعریف خودخواهی چیست؟
مگه نباید یک سودی به فرد مقابل برسه؟ حقیقتا بچه هیچ‌جاش سود نیست، نمونه‌ش خود من
ولی جدی خودخواهی نمی‌بینم تو این قضیه شاید واژگان دیگری درست باشه.

 

[Karenn]

از نظر من
زمانی که به تو داده میشه هم میتونه مجازات باشه هم نعمت
بستگی به تو داره
...
به عنوان یه والد من شاید تا سال پیش میگفتم بچه آوردن بزرگترین ظلمه...
...
الان میگم که بچه آوردن قطعا باید با حساب کتاب باشه ولی مطمعنا خطا نیست
من اگر بچه ای بیارم وظیفه دارم زیبایی ها رو نشونش بدم و بگم این زمانی بود که من بهت دادم
این دنیا دفترچه راهنما نداره کلی چیز برا کشف کردن داری درصدی ش از نظرت زشت خواهد اومد درصدیش زیبا
تو زشتیاش زیبایی هست ته زیباییاش کریه
بستگی به دید تو داره
...
جواب به سوال های جانبی :
قطعا هدف هر کس فرق داره من شخصا هنوز هیچ جرقه ای تو مغزم نگفته که بچه به چع کار زندگی میاد وقتی ترجیح میدم تا چمد قرن بعد تعداد انسان ها کم شه تا رندگی ها راحت تر شه

ولی جهان همیشه پر آشوب بوده کافی یکم تاریخ بخونی تا ببینی مردم هیچ دوره ای نفس راحت نکشیدن

 

[ای فر]

اگه قرار باشه که صرفا در یه شرایط تضمین شده و ثابت و مطلوب تصمیم به فرزند اوری گرفت ، مگه اصلا بچه ای هم به دنیا میاد؟
اصلا تضمینی برای اینکه قراره چی پیش بیاد هست؟

 

[آ.ا]

اگه بیخیال ژن خودخواه هم بشیم صرف محبت کردن و دوست داشتن خودش یک نیاز روحی به حساب میاد و یکی از دلایل اینکه بعضی ها داشتن پِت رو ترجیح میدن به بچه همین برطرف شدن نیاز عاطفیه.پس میشه بهش گفت خودخواهی چون از اول در جهت برطرف کردن نیاز خود فرده.و بچه ای هم که به دنیا نیاد چیزی رو از دست نمیده که بخواد تولدش لطفی در حقش باشه.

 

[Sahaʀ]

وقتی مثلا شخصا به این فکر میکنم که یه روز دوست دارم بچه داشته باشم یا نه خب از سمت خودم شاید یه موقعی که شرایطش باشه داشتن بچه خیلی برام دوست داشتنی باشه اما از سمت دیگه از سمت خود بچه واقعا نمیدونم.نمیدونم اگه یه روز ازم به عنوان کسی که مسبب اومدش به دنیا شده پرسید هدفش از زندگی چیه چی بباد بگم و..پس تا اینجا اگه با همین تفکرات (با ذهنیت متفاوت شاید فرق کنه ) بچه دار بشم بنظرم در نهایت خودخواهی کردم..اما اینم لازمه بگم که بعد از این قضیه چیزی که به چشمم دیدم اینکه مادر و پدر برای رشد فرزندشون همه چیزشون و حاضرند فدا کنن و عملا بچشون مقدم از خودشونه و رنج خودشون خیلی براشون راحت تر از رنج بچشونه..

 

[Karenn]

بچه دار شدنو نمیدونم
ولی اینگه قبل به وجود اومدن بچه براش دنبال هدف بگردی قطعا خود خواهیه
...
زایش قسمتی از غریزه ست برای بقا نسل

 

[hypnos]

بعضی اوقات خودخواهی به نظر می یاد ولی حقیقتش اینه که فرزند آوری لیاقت میخواد و اونایی که بچه هاشونو میزارن پرورشگاه متاسفانه این لیاقتو ندارند. اگه تضمینی باشه که والدین خوبی باشن چرا که نه خیلیم خوبه. ولی اگه قراره فردا و پس فردا کل بدبختی هاشونو بزنن تو سر بچشون...نمیشه( دیدم که میگم)

 

[dark shadow]

اولین چیزی که فرزندآوری رو مسخره میکنه؛در صورتی عه که شما بگی خب من الان ازدواج کردم چند سال از زندگیم میگذره و خودم و همسرم داره سنمون میره بالا پس باید یه بچه بیاریم
این عزیزان فکر میکنن اگر این کار رو نکنن امتیاز این مرحله رو از دست میدن.
حرف من اینه،الان شما تمام شرایط بالا رو داری؛حالا به جای اینکه بگی من میخوام فرزندی ایجاد کنم؛با خودت بگو چرا دقیقا باید این کار رو بکنم؟
هر وقت دلیل محکمه پسندی این وسط وجود داشت شاید بشه بهش فکر کرد
اما اینکه میگن سن میره بالا و یکی باید باشه نگهداریت رو بکنه یا غمخوارت باشه؛این خودخواهی عه.باید بگم همون پولی که قراره خرج فرزند کنی(اونم با چ شرایطی ک میگم حالا!)رو بذار تو بانک زمان پیری ات خیلی هم ب دردت میخوره

یکی از چیزایی که به شخصه من رو خیلی میترسونه؛اینه که الان من یه ایده ای دارم برای بزرگ کردن فرزندم و طبیعتا تصوراتی دارم از این مسئله
چند درصد از پدر و مادر ها به اون چیزی که تو سرشون بوده رسیدن؟آیا فرزندشون همون فردِ مفیدی که تصور میکردن برای جامعه میشه؛شده؟آیا اون فرزند به اصطلاح "صالح" ای که خونواده ها انتظار دارن به وجود میاد؟
شما فرزند میاری با یه سری اتظارات؛وقتی میبینی فرزند ات اون چیزی که تو میخوای نیست،این وسط خودت عذاب نمیکشی؛
بلکه اون بچه رو هم عذاب میدی!
چرا؟چون مدام به جونش میوفتی که عاااره من انتظار نداشتم تو این بشی و من چی فکر میکردم تو چی شدی و از این مدل سرکوب شدن ها و سرکوفت ها که هممون یه بار رو حداقل شنیدیم.در حالی که این وسط چیزایی که اون ها قبول ندارن و ردشون میکنن،خیلی چیزای بدی نیستن؛یا چون به روز ترن قبول کردنش از جانب خونواده سخته یا تابو شکنی عه یا صرفا دلشون نمیخواد قبول کنن چون مثلا زمان خودشون اینطور نبوده!
اینطوری فقط اعصاب والد به گند کشیده میشه و عوارضی رو اون بچه ایجاد میشه که تا آخرش عمرش باهاشه و همش فکر میکنه مقبول نیست؛و من به شخصه میدونم اون بچه تو اون شرایط چ ها نمیکشه..:)

مسئله ی بعدی:
در اطراف ما زوج های به شدت خوشبخت و جوون بودن که همه خوشحال بودن از دیدنشون
و حالا چی؟طرف بعد از 7 سال زندگی با یه بچه ی 5 ساله طلاق گرفته؛یکی دیگه کلا سه ساله ازدواج کرده و بچه ی یک سال و نیمه داره و طلاق گرفته و هزاران مثال دیگه :)
(حالا من اینجا سنِ کم بچه ها خیلی برام مهم بود وگرنه این کار با هر سنی که بچه ات باشه؛یه جنایت محسب میشه)
عاقا شما از زندگیت راضی نیستی؛به چپ ات هم نمیگیری و میری طلاقت رو میگیری خانم هم باشی یه چیزی دستی گیرت میاد
الان تکلیف اون بچه چیه؟تو فقط یه انسان اضافه کردی به جامعه که هزاران مشکل قراره داشته باشه؛هزاااران مشکل!
پس؛از طرف مقابلتون اونقدری به شناخت برسین و بفهمین چ جور آدمیه بعد فرزند ایجاد کنید؛نه اینکه یکی دوتا بچه ی قد و نیم قد داری تاازه چشمت داره باز میشه که عاره طرف فلانه و بسار(اینا برمیگرده به اون مسئله ی ترس وحشتناک بنده از ازدواج که یه مقدار باید در جریان باشین تا قشنگ درک کنید چی میگم )


نتیجه گیری:
نمیگم خودخواهی یعنی فقط بچه ات رو تو یک موقعیت بد به دنیا بیاری تا اون هم محکوم باشه تا چند صباحی اون شرایط رو تحمل کنه
این هم هست؛اما اما اما
اینکه فقط بچه دار شدن رو یک مرحله از زندگی ببینید و بگین من بااید بچه دار بشم بدون هیچ گونه هدف منطقی و معقولی؛این خودخواهیه
اینکه تو انتخاب شریک زندگی دقت ب خرج ندی و بعد بچه دار شدن بگی این آدم زندگی نیست بچه رو هم گردن همسرت بذاری و خودت بری؛نه تنها خودخواهیه؛بلکه جنایت هم هست
اینکه بچه دار بشی اما بگی نه من به خاطر بنیان خونواده و برای اینکه از هم نپاشه طلاق نمیگیرم اما زندگی رو میدون جنگ کنی و هر روزش جهنم باشه اونم به مدت سالیانِ سال؛نه تنها به خودت داری آسیب میزنی بلکه بچه رو هم میزنی نابود میکنی؛این هم خودخواهیه

 

[SARA.MA]

اگه خودخواه بودن که بچه دار نمیشدن
مینشستن زندگی شونو میکردن
مگر اینکه بخاطر ادامه ی نسل باشه

 

[هادی ۹۰۶]

نه به هیچ وجد بخ نظر من خود خواهی نیست چونکه به هر حال فرصتی برای زندگی داده میشه و. چه بسیار افرادی که به قول شما در شرایط سخت به دنیا امدن اما فرد. مفیدی برای جامعه و حتی جهان شدن

نه به هیچ وجد بخ نظر من خود خواهی نیست چونکه به هر حال فرصتی برای زندگی داده میشه و. چه بسیار افرادی که به قول شما در شرایط سخت به دنیا امدن اما فرد. مفیدی برای جامعه و حتی جهان شدن

در واقع خود. خواهی اینه که بچه دار نشی و به فکر اسایش و راحتی خودت باشی که متاسفانه الان خیلی زیاده و منو گاهی میتزسونه تصور این جهان بدون خانواده و. پدر و مادر و خواهر خژرناکه....

 

[reyna]

واقعا من تو زندگیم مدیون دوتا فرشتم که توی بدترین شرایط یاور من بودن و جوانمرد تر از این دونفر من تو زندگیم ندیدم

خب اصلا چی شد که شما توی این بدترین شرایط قرار گرفتی؟؟؟جوابش میشه اینکه من به این دنیا اومدم...که مسببش پدرومادر بودن
اگه فرزندآوری برای والدین جذاب نیست پس چرا فررند میارن؟؟صرفا برای بقای نسل؟؟!! نه فقط میخوان این زندگی براشون قشنگ تر بشه...چون زندگی اونقدرا قشنگ نیست و برای قشنگ تر شدن زندگیشون یک کس دیگه رو دچار این زندگی لعنتی می کنن...
(چقدر ناامیدانه!)
سوال : بهتر نیست برای کسایی که وارد این دنیا شدن و مسبب دنیا اومدنشون هم معلوم نیست کجان پدرومادر شد؟
جواب : نهههه!بچه ای که من بزرگ میکنم باید از خون خودم باشه! نسلمو ادامه بده! آخه پدرم از نسل نلسون ماندلا بوده جد مادرم هم برمیگرده به ملکه الیزایت!!!!

 

[maziar]

بستگی داره به موضوع چطوری نگاه کنید، بچه‌دار شدن هم خودخواهی هست، هم از خود‌گذشتگی. خود‌خواهیه چون هدف اصلی اینه که والدین در مورد خودشون حس بهتری داشته باشند. اینکه بچه رو تربیت کنند و غذا بهش بدند، به زندگیشون معنی واقعی میده.

ولی از طرفی از بچه نگهداری کردن از خود‌گذشتگی میخواد. خونه خریدن مهم هست، ولی باید روزی که خونه رو خریدی شروع کنی به ذخیره کردن برای روزی که تعمیرات میخواد، این بخشی هست که خیلی ها درمورد فرزند‌دار شدن فراموش میکنند. یک فرزند فقط خنده و بامزگی نیست.

ولی باید توجه کرد که ما مسوولیت بزرگتری داریم که فقط خودمون و خانوادمون رو شامل نمیشه. ما مسوولیت نسبت به انسان داریم، و این مسوولیت ثابت نگه داشتن جمعیت رو یک وظیفه میکنه. به خاطر همینه که معمولا بعد از اتفاقات مشابهی که الان هست (مثل کرونا) جمعیت رشد سریع میکنه، چون همه میفهمند که تعداد زیادی از مردم از دست رفتند، و باید جمعیت رو حفظ کرد (مشکل اینه که بیشتر مردم نمیفهمند که کسانی که مردند معمولا سن های بالا داشتند و صرفا مرگشون زودتر اتفاق افتاد، و زیاد توی جمعیت ۱۰۰ سال اینده ی دنیا تغییری ایجاد نشده.)

بچه‌دار شدن به شکل خیلی امیانه‌ای خودخواهی نیست، امید به ایندست. مخصوصا توی این ۲۰۰ سال اخیر. بچه دار شدن با این دانش بوده که موقعیت بهتر میشه، زندگی در حال بهتر شدن هست، سختی های اولیه‌ی زندگی به بچه بعد عمیق‌تری میده، اون هارو ادم های بهتری میکنه (من با این طرز فکر موافق نیستم، ولی از اونجا که بچه دار شدن مردم تحت کنترل من نیست، باید این قضیه رو از چشم ادم های عادی بررسی کرد و زندگی روزمرشون)

 

[D3runk3n]

اینکه یکی از غذای خودش بزنه هر چند سال کفش و لباس نو برای خودش بخره فک نکنم خودخواهی باشه ولی خودخواهی ازونجایی شروع میشه ک احساس میکنیم تمام دارایی مونو توی بچه هامون ریختیم و حالا اونا باید تو مسیری ک ما براشون باز میکنیم حرکت کنن
شاید بچه استعدادش نقاشی باشه
سفالگری باشه
نجاری باشه
ولی در نهایت به پوچی میرسه چون نه میتونه استعدادشو کشف کنه نه توی مسیری ک میره حس میکنه استعداد و انگیزه داره

 

[saeb]

تو اینستا داشتم چرخ میزدم یکی نوشته بود که خونواده شوهرش بهشون گفته بودن که اگه بچه دار بشن اینا خرجشو میدن.الان بچه ۳ ساله شه و گویا از اونا خبری نیس.خیلیا صلاحیت بچه دار شدنو ندارن.فک میکنن سگ و گربه س که ابش میدی دونش میدی میبریش پارک دیگه تمومه.مسئولیت حالیشون نیس خیلیا.بزرگی کاری که دارن میکنن رو نمیفهمن‌