• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

فرهنگستانِ سایت

سوالی که همیشه برای من بوده اینه که چه اصراری به معادل سازی کلماتی داریم که از زبون دیگه ای وارد میشه؟
زبان همیشه یه جریانه یه سری چیزها واردش میشه یه سری چیزها ازش خارج میشه نمیشه که براش سد بسازیم
بنیادگرایی؟
مثلا کسی که این پیشنهادات یا بهتره بگم دستورات رو میده ذره ای تخصص در اون حوزه نداره، فقط ستیزه جویی با هرچیز جدیدی مولفه ی مهم فکری شونه.
ذره ای زیبایی و ظرافت و دقت در این معادل ها دیده نمیشه. خب شما معادل خوب و دقیقی ارائه بده، بعد هم توجیه واقعی ای از دلیل پشت کارت بگو مخاطب خودش تصمیم می گیره!
 
بنیادگرایی؟
مثلا کسی که این پیشنهادات یا بهتره بگم دستورات رو میده ذره ای تخصص در اون حوزه نداره، فقط ستیزه جویی با هرچیز جدیدی مولفه ی مهم فکری شونه.
ذره ای زیبایی و ظرافت و دقت در این معادل ها دیده نمیشه. خب شما معادل خوب و دقیقی ارائه بده، بعد هم توجیه واقعی ای از دلیل پشت کارت بگو مخاطب خودش تصمیم می گیره!
هوم درسته . به علاوه به نظرم یکی از مهمترین ویژگی هایی که در نظر گرفته نمیشه راحت تلفظ شدن کلمه ای که معادله ! نمونه ی موفق این کار معادل کلمه ی اس ام اس بود (پیامک) ؛ خیلی راحت بین مردم جا افتاد و اصراری به "فرهنگ سازی" براش نبود یه نمونه ی ناموفق اش مثلا رایانامه بود که فکر کنم معادل ایمیل در نظر گرفتن ولی انقدر تلفظ ش سخته که حتی یک بار هم من نشنیدم کسی از این کلمه استفاده کنه حالا ظرافت و زیبایی کلمه ای که انتخاب میکنن باز بحث های جلوتریه
منتهی من فکر میکنم چه ایرادی داره که پیتزا همون پیتزا بمونه به هر حال که یک چیز ایرانی یا فارسی نبوده از یه کشور دیگه اومده چرا کلمه اش رو بخوایم فارسی کنیم ؟ اتفاقا به نظرم کلمه ی خارجی اش تفاوتش رو نشون میده برای ماهایی که فارسی بلدیم خیلی راحته که پیتزا و همبرگر و تلویزیون و لپ‌تاپ چیزهایی ایرانی نیستن.
حتی خیلی وقت ها به خاطر خود اون کلمه می‌تونیم بفهمیم از کدوم کشور وارد ایران شده.
 
Back
بالا