واقعا مقایسه کار سختیه.
چون دی سی توی استخدام از خبرنگارها/نویسندگان آماتور/روزنامه نگاران و کلا آدمای خلاق دنیادیده استفاده میکنه و جادوی لازم برای خلق یه منجی رو داره، چه کمیک های سوپرهیرویی و چه متفرقه(من کلا با استودیو فیلم سازی دی سی ارتباط نمیگیرم، نمیتونه همون جادویی که گفتم رو خوب نشون بده)
و کمیک های متفرقشون مثل سندمن(که به نظر من شاهکاره)، پسر جهنمی، سیاهچاله(Black hole)، شیطانی+مقدس و... به نظر من نقطه قوتشونه.
ولی مارول... چطور بگم، اصیل تره. انگار داری یه متن مقدس رو میخونی، بیشتر با تاریخ و دنیای رئال سر و کار داره. ادیان قدیمی، باور ها، مقدسات رو به چالش میکشه. عرفانی تره، در صورتی که دی سی بر پایه علوم مختلف سورئال پیش میره، انگار در تلاشه هر حرکت خودش رو توجيه کنه. در صورتی که استن لی میگه: "همینی که هست!"
(پ.ن: میتونید کمیک های هر دو صنعت رو اینجا پیدا کنید، حتی سایتای ایرانی هم خیلیهاشون رو دارن)