-دکتر لکتر-
خاله ستاره شگفت انگیز
- ارسالها
- 107
- امتیاز
- 1,040
- نام مرکز سمپاد
- چهارمیش
- شهر
- متروپلیس
- سال فارغ التحصیلی
- 1500
اگر از من بپرسن بین تمام شاهکار های فانتزی کدوم، بی تردید ویچر رو انتخاب میکنم.
اصلا پشیمون نمیشی از خوندش، لااقل برای من اینطوری بود. فضای بسیار بسیار عمیقی داره، فراتر از یه فانتزی حماسیه. توی داستان پر ایهام از افسانه های دیگه مثل سفیدبرفی یا حتی افسانه های ایرانی مثل ماه پیشونیه، بعضی جاها ردپای ارباب حلقه ها هم میبینی.
انگار زمان گذشته، یه جایی توی قلمرو های فانتزی به وجود اومده که شخصیت ها با انتخاب خودشون دنیای جدیدی درش میسازن و کار ویچر ها اینه که بکشنشون، البته نه فقط کشتن، این هم یه مسئله بزرگیه که تو کتاب بهش پرداخته میشه که در مورد ویچر ها قضاوت میشه. اونا باهاشون هم صحبت میشن، زندگی میکنن و در نهایت با رضایت خودشون کشته میشن، به حدی میرسن که بدونن چیکار کردن.
سریالش رو ندیدم، ولی بعید میدونم به این خوبی باشه، جریان نژادپرست بازیای هالیوودم که هست...
من خودم خیلی رمانتزی نمی پسندم، یعنی فوکوس داستان بیشتر از قصه روی جنبه ی رمانتیک باشه... مثل خیلی از کتاب های ترند. اما قبول دارم که کتاب بدون رمنس خیلی بی روح میشه و این چیزیه که ویچر داره، رابطه ی ینفر و گرالت خیلی قشنگه، افلاطونی و عمیقه و در طول جلدهای ادامه داره. عشاق زیادی هم بین این جلد ها میبینی.
اگه رمانتیک تر بخوای... نغمه یخ و آتش رو بخون. مارتین دارک رومنس هم قاطیش کرده، یعنی به غیر عشاقی مثل جان اسنو و ایگریت بقیه عشق های سوری بودن که برای نقشه و دسیسه ها استفاده میشدن، اما بازهم عشق در این داستان ها نقش بزرگی داره.
اگه یه رمانتیک پاک بخوای که فانتزی باشه کتاب های مکمل تالکین رو بخون، ارباب حلقه ها و هابیت نه. برن و لوتین، سقوط گوندولین، فرزندان هورین، سیلماریلیون. اینا بهترین وجهه ی عشق رو بهت نشون میدن و خشونت درشون هرگز آزاردهنده نیست، حالت اسطوره واری هم داره که برای من جذابش میکنه.
