هری پاتر ... مخصوصا یادگاران مرگ که هیچوقت اون جوُی رو که موقع اومدن کتابش با بچه ها تو dementor داشتیم یادم نمیره ... کار به روز شماری کشیده بود.
حسی که موقع خوندن دوبارش بهم دست میده یجورایی تبدیل شده به یه حس نوستالژی غریب ... این کتاب کل ابتدایی و راهنمایی منو تحت تاثیر خودش قرار داد. هنوز جمله آخر اسنیپ که به هری گفته بود یادمه، "به من نگاه کن"

... اون باریکه نوری که مقدمه اجرای آخرین آواداکداوارا بود هنوز تو چشامه

... چقدر تو این 7 کتاب به اسنیپ فٌش دادیم دلم براش میسوزه ... ولی واقعا امیدوارم که روزی برسه که جمله "دیگر جای زخم آزارش نمیداد" صادق نباشه، مگه چه اشکالی داره رولینگ همون کاری که کانن دویل با شرلوک هولمز کرد رو با هری بکنه ؟
در کل میتونم بگم هری پاتر یک "شاهکار واقعی" از رولینگ بود که بچه های نسل مارو تحت تاثیر خودش قرار داد.