شعر های من ...Turk

[Turk]

قهر پـــــری

[size=10pt]قهر پری[/size]


[size=10pt][size=10pt]یکدم که غافل هوش من شد باده نوش دیگری
ای وای من ای وای من پر زد ز آغوشم پری

دیدم نگارم می روی صبر و قرارم می بری
گفتم مگر گرم غزل بر ما نگارا بگذری

گفتم پری دل می بری ای گوهر عشقم مرو
گفتا نه ای عاشق که شد آگه ز گوهر گوهری

گفتم شرار عشق را مستان ز من مستان من
گفتا بدین شعلا و شر باید شعور مجمری

گفتم بر آور حاجتی بر حرمت نان و نمک
گفتا ، دل آرامم ، بگو گفتم مجال دیگری

گفتا مجالت چون دهم گفتم دهی منت نهی
گفتا امنت چون دهم گفتم چو شه بر چاکری

گفتا که مستی بایدش گفتم تو هستی آیدش
افزون به افسون لبت افسانه ی افسونگری

گفتا برو مرغ سحر عاشق سراسر دربه در
گفتم ببین پروانه گون سر میزنم بر هر دری

گفتا برو در سایه ی آن گل که مدهوشش شدی
گفتم کجا یابم چو تو سروی بدین خوش منظری

گفتا شدم نامحرمت دیگر م نگردم مرهمت
گفتم به چشم مرحمت بنشین به تخت داوری

گغتا فغانت می دهم گفتم که چنگیزی مگر
گفتا نشانت می دهم گفتم مگر اسکندری

گفتا کبابت می کنم زار و خرابت می کنم
گفتم خرابت بوده ام این چون قرارم می بری

گفتا به پیمان با مهان باید کنی ترک جهان
گفتم شهادت می دهم بر غیر ماهم کافری

گفتا زر و فر خوار من گفتم فدای یار من
گفتم که را گفتن شما گفتا چرا گفتم فری

رفتی و تنها گشته ام آماج غم ها گشته ام
آخر پری کی می شود زین جان به سر یاد آوری

کاوه معتمدیان 6/11/1387[/size][/size]

 

[kaktoos]

پاسخ : قهر پـــــری

وااااااااای :'( :'(

 

[sona]

پاسخ : قهر پـــــری

ای وای من ای وای من پر زد ز آغوشم پری!!!!

 

[Turk]

پاسخ : قهر پـــــری

بـــــــــــــــــــــــله!!!

 

[silence]

پاسخ : قهر پـــــری

خیلی عالی بود! به خصوص این بیت:

گفتم شرار عشق را مستان ز من مستان من
گفتا بدین شعلا و شر باید شعور مجمری

 

[Turk]

ناز

بعد از یه مدت نسبتا طولانی دوباره به یاد ایام جوانی(!) یه شعر نوشتم . مشتاقم نظرات شما رو راجع بش بدونم .

ناز

خلق به شیون و شرر کز چه تو ناز می کنی
می شنوی و شیوه ی شعوذه باز می کنی

ناز بکن به کار من کز دل بی قرار من
با دو سه ناز مختصر رفع نیاز می کنی

هر نظر تو عشوه ای گر ملکی ، فرشته ای
از چه چنین کرشمه ای بنده نواز می کنی

هستیِ دل مشوّشت، مستی و زلف دلکشت
می کشدم به آتش و قصد گداز می کنی

شربِ شراب جم فکن ، رقص نگار غم فکن
با دلم آن نمی کند آنچه بناز می کنی

سنگدلا دلم سر زلف تو بسته و به آن
قامت سرو هر سحر صاف و تراز می کنی

یار به ناز اگر کند قصد زکات روی مه
هر دمش از سر شرر شکر و نماز می کنی

شاخ چو بر دهد به سر می رهد از غم تبر
ای دل بی خبر چرا قصه دراز می کنی

شاعر مدعی بهل دیده ز بند آب و گل
رو به نشیب داری و میل فراز می کنی

کاوه معتمدیان

 

[silence]

پاسخ : ناز

زیبا بود واقعا ...

 

[elahe]

پاسخ : ناز

البته من سررشته ای در مورد شاعری ندارم ولی از نظر یه خواننده ی معمولی عالی بود...

 

[Turk]

سلام بعذ از مدت ها ...

يه شعر از خودم خدمت دوستان اديب سمپادي ... بعد از مدت ها!
تشویش تو ما را کشت ای آهوی تاتاری

تا کی بکشم حسرت تا کی بکنم زاری

زان دیده بیمارت آشفتی و در بستی

بس نیست! به دادم رس در بستر بیماری

بر هر که گذر کردم گریان و پریشان بود

چون ابر سبکباران می بارم و و می باری

گفتند نمازت کو گفتم به کدامین سو

کز شش جهتش بینم در شوکت و بسیاری

بر نوش لبت ما را دل نیست ولی آخر

نیش نظری، چیزی، زخمی، غمی، آزاری

ای کاش تو را بینم در خواب ولی کو خواب

کز سر نرود ما را بیماری بیداری

گفتم که در این آتش گریان شده ام، رحمی

خندیدی و خوش گفتی از خاک چه می داری

ژولیده و افسرده هر کو که دلش مرده

کز دلبر ما زاید سرمستی و هشیاری

جانم به فدای تو چشمم به لبت گویی:

« بر صحّت اشعارت وقت است کنی کاری»

در نامه مجالم نیست دادم به صبا آرد

مشروح پریشانی پیوست به طوماری

افسانه ی تنها هم اینگونه شود آغاز

یک روز به افسون برد از دیده دل عیّاری



کاوه معتمدیان

 

[Turk]

"آدم عصر اتم" جدیدترین شعر من برای سمپادیای عزیز

سلام
بعد از مدت مدید دوری به علل عرق ریزان قبل کنکور ، استرس حوالی کنکور و افسردگی بعد از کنکور دوباره دست به قلم بردم که شعر بگم .
این شعر و حرفای توش خیلی وقت بود تو گلوم گیر کرده بود و بالاخره چند روز پیش مثل بغز ترکید .
امیدوارم منو از نظرات خوبتون محروم نکنید .
مثل همیشه مر30!




آدم عصر اتم

آدم عصر اتم
وای،نگو !
تکیه بر مسند دانش زده ، با بینش قهر
آب را لوله کشی کرده به هر خانه ی شهر
لیک خشکانده صفای لب جوی
نور آورده به هر خانه به صد حیله و زور
می تواند انسان
شب کند روز به یک ضربه ی انگشت ولی
روزِ روشن بخورد مشت و لگد از شیطان
چون که از صوت شباهنگ خبر نیست کنون
برق حیرت نجهد از دل یک ابر برون
تا ببالد رگبار

آدم عصر اتم
ذره بشکافته و کرده انرژی پیدا
لیک در خانه خدایش را گم
دست در کار طبیعت بردست
حاصلش اینکه دو پایش در گِل-
گُل روحش به تمنای نسیم سحری پژمرده است
حال از دیدن موج دریا
شوق ماهی شدنش هیچ به دل نیست دگر
روح او افسرده است
صوت و سیما به دمی
می فرستد ز دل رهروی امواج بدان سوی زمین
لیک با آیینه عمریست به کین

آدم عصر اتم
زده بر چهره نقاب
پشت شخصیت خود پنهان است
گاه بیداری و خواب
پیله ای ساخته بر خویش و در آن زندان است
مردمان این عصر
چایشان روی سر شعله مداوم در جوش
لیک گرمای سخنها ناچیز
چون شده در دلشان شور خدایی خاموش

آدم عصر اتم
رفته بر ماه ولی مهر ببردست از یاد
خانه ی دل ویران
لیکنش خانه ی دنیا آباد
دیده روی دگر ماه ولی
بوی نابرده ز ماهی که دل از حافظ برد
می رود فاصله ی روم به چین در یک روز
لیک بین پسری با پدرش فاصله سال نوریست

آدم عصر اتم
ریشه کن کرده وبا
لیکنش ریشه به دل کرده هزارش بدتر
که وبالش بسیار
بنگر این مردم عقل کل را
دانشی را کع پیمبر گفته است
در خیال خودشان حال بجستند از چین
لیک بی فایده و بنجل را
اهل دانش خفته است
ایضاً اهل دل و دین

آدم عصر اتم
در اثر کبر و دروغ
صرف کردست به کشتار و به ترعیب نبوغ
کم کمک کرده فراموش خدای خود را
سخت دیگر برود نای شبانان در گوش
شده مشغول دم و دود و زر و زیور و خاک
شده کلّی ناپاک

آدم عصر اتم
در اثر زاد و ولد
بس که بسیار شده
ناخودآگاه به تکثیر گرفتار شده
برده وحدت از یاد
گفته دین بادا باد
از خدا گشته ملول
به نهایت نامرد
شرط دل بستن پول
همه یاران نامرد
خشک دریاچه ی عشق
ابر و باران نامرد

آدم عصر اتم
حال هوا پیموده
آرزوی کهن نوع بشر کرده اجابت امروز
لیک بر خاک هم عادت امروز

آدم عصر اتم
باخبر است
گر بدان سوی جهان در بلدی شور و شر است
یا فلان شاه به همراه زنش در سفر است
یا که هنگامه ی اجلاس حقوق بشر است
لیک از آه دل کودک همسایه ی خود بی خبر است
عرش لرزان شده از اشک یتیمان لیکن
همه جا ورد زبانها (( به علی)) !
به لیالی محرم صف سینه بسیار
سینه ای صاف نداریم ولی!
حاصل توسعه ی شهر شلوغ
این که این مردم خوب
راست گویند اگر هیچ نیابند دروغ

آدم عصر اتم
برده گیسوی پریشان نگاران از یاد
گشته از تاب و تب تجربه ی عشق تهی
دل و دین رانه به دیدار مَهی
که به خاکی دهدش مفت به باد

آدم عصر اتم. . .
گوش کن ناله ی من
گوش کن شرح حدیث دل جزغاله ی من
با همه این درجات
دست ها رو به خدایت بگشای
مگر او لطف کند از شر طوفان زمان
کشتی امن نجات


کاوه معتمدیان
89.6