








سارینا جان مرسی که کارامو میخونیبه نقل از *sRina * :به نظرم این بیت اوجِ ترانست:
واسه ی هجرت از این خاک-می کشم پامو تو جاده
میرسم به غربت و غم-پر درد و بی اراده
فقط اضافه تشبیهی "نبض هوا" رو نمیتونم درک کنم
و "سایه ی وحشت تردید" رو(وحشت و تردید نبوده احتمالاً؟البته کسره هم بجاست و مشکلی نداره)
و همینطور عبارت "می کشم پامو تو جاده".
در کل تناسب معنی،وزن و انتخاب کلمه فوق العادست و غم ترانه رو خیلی خوب القا میکنه.
عالیه...
