نباید بگیم تو دوره ما، بهتر هست بگیم تو مملکت ما، چون خیلی گروهها اصلا سیاسی کار نمیکنند، سیاست یه مزیت مثبت برای هر چجیزی داره، عین یه انرژی زا عمل میکنه، به سرعت یه سری طرفدار برای یه کاری جمع میکنه، اما مضرات زیادی هم داره که بهشون اشاره کردم.
مردم تو هر مملکت و دوره ای خواسته هاشون متفاوته، امروز شاملو، فردا معلوم نیست چه کسی؟! زمان انقلاب هم همین بود، اونموقع ملت به امثال شاملو اونقدری که امروز طرفدار داره گرایش نداشتند.
زمان جنگ آهنگران غوغا میکرد، الان چی؟ باز هم غوغا میکنه؟البته شاید بکنه اما به اون وسعت و شور اونموقع نیست. هرچیزی زمانی داره و سیاست عمرش رو کوتاه میکنه!
اینکه ورزش بدون سیاست شعاره منم قبول دارم این چیزی که تو کشورای جهان سوم یا حتی دوم هست شعاره، چون به عنوان یه ابزار استفاده میشه، اما جایی که همه چیز در جایکاه خودش باشه نیازی به دخالت سیاست در اون نیست!
به مسئله ترکیب سیاست با قشر های دیگه نباید حال نگری و دیدگاه رئالیست داشت، چون نتیجه گیری درست در نمیاد.
موسیقی هم دقیقا عین موضوعات بالاست، همون همای رو شما یه مدت بعد نگاه کن، وقتی موضوع کاریشون در حال حاضر به صورت راکد مونده چیز دیگه ای فعلا برای گفتن ندارند، از این هم نگذریم کلا از نظر موسیقی سنتی کارشون خیلی قوی هم نبود، بیشتر به خاطر متن هاشون طرفدار داشتند مثل یک تکه نان خشک و ..
به هر حال این ها اختصاصی کار میکردند، همای از اول هم هدفش سیاسی بود و اگه هدفش محقق یا نا محقق بشه هیچ تضمینی وجود نداره ادامه کار داشته باشه..