غرور لازمه اما به اندازه , غرور بیش از حد و محض بدم میاد

نمیدونم , شاید خودخواه باشم خودمم , شایدم نه , اینو باید اطافیانم بگن ...
اگه مقصر باشم و بسته به طرف مقابلم حاضرم غرورمو زیر پا بذارم اما بعضی آدما ارزششو ندارن حتی اگه دوستم بوده یه روز بره به جهنم

با کسی هم قهر کنم سابقه نداشتم آشتی کنم دیگه حتی وقتی اون میاد جلو

چون اگه ارزششو داشت نمیذاشتم کار به جایی بکشه که قهر کنیم !! بعضی آدمها حقشونه حتی اگه دوستشون داشته باشم دیگه کاری باهاشون ندارم
فک کنم خودخواهم تا حدی

ولی خب نمیدونم

یعنی زود با آدمها دوست میشم از هر نوعی

ولی مورد بالا هم هست

نمیدونم
ولی این شخصیتمو دوست دارم خودم , از غروری بدم میاد که طرف با پایینتر از خودشیا حرف نزنه مثلا" , بی محلی کنه , نسبت به چیزایی که داره خودخواه باشه و حتی زر بیخودی بزنه

""
کلن آدمهای خودخواه اینجوری محلشون نمیذارم

باهاشون حرف نمیزنم