- ارسالها
- 182
- امتیاز
- 4,668
- نام مرکز سمپاد
- هاشمی نژاد ۱
- شهر
- مشهد
- سال فارغ التحصیلی
- 1403
- مدال المپیاد
- نقره زمین شناسی
- دانشگاه
- علوم پزشکی مشهد
- رشته دانشگاه
- پزشکی
بچه بودیم ارزومون زیاد بود
مثل هوای تویه بادکنک بود
رنگی و زیبا و پراز قشنگی
تو دلمون بود همگی خوش رنگی
بند اونا تو دستامون چون بالن
هوایی بودیم از ذوق و عشقشون
نوای ساز پسر همسایه
میکرد دلامون دیگه بیچاره
خدا میشه یه. روزبشیم این کاره
خدا به درد مادرم کن چاره
بله عزیزان دیروز مون این شکلی
گذشت وگفتیم بود همه خوشگلی
حالا شدیم بزرگ بعد این سالا
خدا میدونه چه گذشت تا حالا
یکی شده معلم یا شاعری
یکی شده عاشق یه دلبری
ارزوها چو بالن در هوا شد
اون ارزو دیگه مامان بابا شد
از ارزو ها فقط رنگاشون موند
نه رسیدیم به کوه ارزوها
کم رسیدیم به همه ی خواسته ها
بزرگ شدیم مصیبتها زیاد شد
حالا دیگه بزور اونا یاد میاد
بچگیها خدا چقدر قشنگ بود
ارزوهاهمه رنگ و بارنگ بود
کاشکی دلا مثل دیروز یه رنگ بود
کاشکی میشد مثل دیروز می شستم
با ارزوها قصه می.نوشتم
کتاب میشد برای هر خواننده
تجربه می شد بهر هر بیننده
حرفم میشد بهر کسی دلالت
تانا امیدی بکشه خجالت
ارزوها به ما امیدها می داد
زیباسازی فردا را یاد می داد
عیبی نداره ارزو کن عزیز
بدون که فردامیشه دلت گلریز
همیشه بند ارزو نگهدار
بادکنکش رو تو هوا جابزار
ببین به دل خودت شادی بیار
امیدرو هرگز از خودت وانزار
میری با بالن به هوا میرسی
تو به آرزوی خوبت میرسی
مثل هوای تویه بادکنک بود
رنگی و زیبا و پراز قشنگی
تو دلمون بود همگی خوش رنگی
بند اونا تو دستامون چون بالن
هوایی بودیم از ذوق و عشقشون
نوای ساز پسر همسایه
میکرد دلامون دیگه بیچاره
خدا میشه یه. روزبشیم این کاره
خدا به درد مادرم کن چاره
بله عزیزان دیروز مون این شکلی
گذشت وگفتیم بود همه خوشگلی
حالا شدیم بزرگ بعد این سالا
خدا میدونه چه گذشت تا حالا
یکی شده معلم یا شاعری
یکی شده عاشق یه دلبری
ارزوها چو بالن در هوا شد
اون ارزو دیگه مامان بابا شد
از ارزو ها فقط رنگاشون موند
نه رسیدیم به کوه ارزوها
کم رسیدیم به همه ی خواسته ها
بزرگ شدیم مصیبتها زیاد شد
حالا دیگه بزور اونا یاد میاد
بچگیها خدا چقدر قشنگ بود
ارزوهاهمه رنگ و بارنگ بود
کاشکی دلا مثل دیروز یه رنگ بود
کاشکی میشد مثل دیروز می شستم
با ارزوها قصه می.نوشتم
کتاب میشد برای هر خواننده
تجربه می شد بهر هر بیننده
حرفم میشد بهر کسی دلالت
تانا امیدی بکشه خجالت
ارزوها به ما امیدها می داد
زیباسازی فردا را یاد می داد
عیبی نداره ارزو کن عزیز
بدون که فردامیشه دلت گلریز
همیشه بند ارزو نگهدار
بادکنکش رو تو هوا جابزار
ببین به دل خودت شادی بیار
امیدرو هرگز از خودت وانزار
میری با بالن به هوا میرسی
تو به آرزوی خوبت میرسی





