دوست خیالی

[morva]

پاسخ : دوست خیالی

دبستان بودم
از دوم که جدا شدم از اریکا
درمانش اینه بعدش می فهمی چیزای دیگه ام تو دنیا هست که از این دوست واجب تره

 

[سیزیف]

پاسخ : دوست خیالی

الآن فهمیدم یکی ازدوستان انجام دادن اینکارو روی یک نفردیگه برای درمان اجتماعی ترشده و...
به خودشناسی هم کمک میکنه ینی این دوست تخیلی یه جورایی به ضمیرناخودآگاهمون ربط داره

 

[sarajoon]

پاسخ : دوست خیالی

الآن فهمیدم یکی ازدوستان انجام دادن اینکارو روی یک نفردیگه برای درمان اجتماعی ترشده و...
به خودشناسی هم کمک میکنه ینی این دوست تخیلی یه جورایی به ضمیرناخودآگاهمون ربط داره

چه جالب
من دورانی که برای تیزهوشان میخوندم منزوی شده بودم و یه شخصیت خیالی توی ذهنم داشتم که کمکم میکرد اروم شم
یه جورایی ازم حمایت میکرد
حتی یادمه سر امتحان تیزهووشان از اون کمک خواستم
منو که خیلی کمک کرد

 

[...............]

پاسخ : دوست خیالی

من دوست خیالی نداشتم ولی همیشه با یه نفر حرف میزدم!!!!!!! تو خوابم میاومد!!!!!!! شاید باورتون نشه ولی یه دفه بهم گفت تو هفته ی بعد 2 روز من و زیاد میبینی!!!! منم گفتم پس باید تمام روز و خواب باشم که ببینمت!! هفته ی بعدش تصادف کردم و....!!

 

[سیزیف]

پاسخ : دوست خیالی

شایدمربوط به اینجانباشه امااین تجربه ها

شاید باورتون نشه ولی یه دفه بهم گفت تو هفته ی بعد 2 روز من و زیاد میبینی!!!! منم گفتم پس باید تمام روز و خواب باشم که ببینمت!! هفته ی بعدش تصادف کردم و....!!

مربوط به اسکیزوئیدهاهست

 

[رهاـbehemoth]

پاسخ : دوست خیالی

دوست خیالی؟؟؟
من یک دوست خیالی نداشتم! لشکری از دوست های خیالی داشتم.
من همیشه داستان پردازی رو دوست داشتم و به خصوص وقتی بچه بودم از اونجایی که مطلقا هیچ کس با من دوست نبود من همش با دوستای خیالی خودم می گشتم.
توی رنج سنی شش تا نه سال دوستای من مری، مریام، مریلا و ماری بودن. اینکه چرا اسم همشون باید مشتقات اسم مریم باشن نمی دونم. مری لوس و ننر بود. میریام باهوش و خفن بود. مریلا احمق و مسخره بود و ماری آروم و خردمند بود. هر کدوم از اینا به مقتضای شرایط روحیم با هام بازی می کردن.
بین سن نه تا یازده با کیل -این که نخست وزیر امپراطور ژاپن در دوران سامورایی ها بود دوست بودم. خیلی بچه ی باحالی بود و با خشونت خیلی خوبی کار می کرد. یه دوست دیگه هم داشتم به اسم منصور(و معلوم نبود در ژاپن چه می کند!) که ریش پروفسوری مسخره ای داشت و خیکی بود و خیلی آروم بود آهنگ می زد و می خوند.
بعدش تا سن 14 سالگی دوره ی دوست های 5000 ساله شروع شد. دوست های من توی سه تا خانواده توی دوره های زمانی مختلف پخش شده بودند. هر وقت که حوصله ام از یک دوره و یه شخصیت و یا یه خونواده سر می رفت می رفتم سراغ یکی دیگه! از همه بیشتر هم ناتالی(اهل روسیه ی قرن 21)، آنابل(اهل آمریکای قرن بیست و یک)، لیلا(اهل عربستان قرن 16) و جیمز(انگلیس قرن بیست) رو دوست داشتم.
هنوزم با آنابل دوستم و گاهی که عصبانیم با هاش حرف می زنم.
از سن 14 تا الان هم بازم دوست خیالی دارم ولی نمی گم!

 

[سیزیف]

پاسخ : دوست خیالی

باروند پیشروی تاپیک مخالفم .خاطرات که نیست .
بحث اینه که این دوست ها چقدرباعث خودشناسی و... تون شدن واینکه چقدرتاثیرداشتن روتون؟

کلا خوبه یابد ؟
بیماری هست یانه ؟
میتونه به افراددارای بیماری هایی مثل مردم گریزی کمک کنه اجتماعی شن یانه؟

 

[Horrible Ghost]

پاسخ : دوست خیالی

داشتم...امیر و شکیلا البته اون شکیلا ا رو از یکی از بچه های مهدمون الگو برداری کرده بودم

 

[Aramesh_Z]

پاسخ : دوست خیالی

داشتم ، اسمشم کاترینا بود .
تا همین چند ماه پیش
اونو تو ذهنم بهترین و خوشگلترین آدم تصور میکردم و سعی میکردم ازش الگو برداری کنم .
اما هیچوقت نکردم ...

 

[artemis ej]

پاسخ : دوست خیالی

من يه دوست داشتم مثل خودم كلا هميشه حضورشو حس مي كردم حتي يه عروسك داشتم مثلا ميخواستم بغلش كنم به جاي اون عروسكمو بغل ميكردم....