تک فرزندی، خوب یا بد؟

[MehrnaZz]

پاسخ : تک فرزندی، خوب یا بد؟

هم خوب هم بد!

 

[ماهِ ـشاد]

پاسخ : تک فرزندی، خوب یا بد؟

اممممم
من خودم خیلی بچه ها رو میشناسم که تک فرزند هستن و خیلییی تفاوت دارن با هم (بچه های تک فرزند رو میگم)
مثلا یه یکی از بچه ها هست که واقعا لوسه واقعا یعنی جرئت نداری باهاش صحبت کنی ولی یکی دیگه هست که کاملا برعکسه اون یکیه و خیلیی هم باشعوره. بستگی داره که خانواده چجور تربیت کنه بچه رو
ولی هم خوبه هم بده و یکی از بدی های بزرگش اینه که یه نفر رو نداره که باهاش درددل کنه،شاید مادر یا پدرش بتونن کمکش کنن ولی بعد از یه زمانی پدر مادر پیر میشن و حوصله ندارن دیگه ولی خوب خوبی های زیادی داره.
مثلا نمیدونم اگه من نبودم خواهرم میخواست مغز کی رو کار بگیره واقعا
ولی خواهر یا برادر داشتن خیلییی خوبه همیشه یکسری از حرفا هست که نمیتونی حتی به نزدیکترین دوستت بگی ولی خواهر هیچوقت راز خواهر و برادر راز برادر رو فاش نمیکنه هیچوقت.

 

[N.Y.M]

پاسخ : تک فرزندی، خوب یا بد؟

من یازده سال تک بچه بودم خوب بود
تک بودن خوبه چون فقط به تو میرسن و کلن کلاس هم داره و اینکه ارامش داری یکی از سرو کولت مثه مارمولک بالا نمیره ( ) و اینکه هر چی کمتر بهتر
ولی این مارمولک خونه نباشه هاااااا انقد سکوت هس ادم دلش میگیره
و تک بودن بده چون ننگ لوس بودن میزنن بهت بزرگ میشی همدم نداری اعصابت خورده به کی گیر بدی و اینکه موقع شام سر به سر کی بذاری لجش دراد پاشه هلت بده بری تو بشقاب
کلن این داداش مارمولک من نباشه میشه گفت افسرده میشم اونایی که داداش کوچیکتر دارن به نبودش فک کنن میفهمن چی میگم

 

[psp]

پاسخ : تک فرزندی، خوب یا بد؟

بستگی به خواهر یا برادرش داره
اگه خواهر من باشه که اصلا آدم هازره خواهرشو بکشه.

 

[نگین حسینی]

پاسخ : تک فرزندی، خوب یا بد؟

هم خوبی داره هم بدی!! :)
ولی به نظرم بدی هاش بهتر ازخوبی هاشه!!
البته هر چی خدا میده خوبشو بده!!

 

[Daimon]

پاسخ : تک فرزندی، خوب یا بد؟

ببینین عامل اصلی نوع تربیتو محیط خانوادس.من تک بچه ام یه پسر خالم 2 تا بچه ان و یکی دیگه بعد از 3تا دختر به دنیا اومده.انقدر از همون اول خالمو خواهراش قربون صدقه این رفتنو تو جمع الکی ازش دفاع کردن لوس شده.منو اون یکی پسر خالم از 3-4 سالگی میرفتیم خونه فامیل میموندیم او الآنم که 16 سالشه حاضر نیس مامانشو ترک کنه.در عوض تک بچه هاییو میشناسم که اینطورین.پس در درجه اول به خانواده ربط داره.مادر من از 10سال پیش میرفت سر کار.3 سالم بود که صبا تنها میموندم که مامانم بره کلاس رانندگی.اصن از تنهایی نمیترسیدم.ولی این دوتای دیگه موقع تنهایی چاقو میزارن کنار خودشون.تماما به تربیت و محیط خانواده بستگی داره.تک بچهایی که لوس میشن،مادرو پدرشون میخوان جای خالی برادروخواهرو واسش پر کنن زیاده روی میکنن طرف لوس میشه.یه الگوی تقریبا ثابتی وجود نداره که بخوایم راجع بهش صحبت کنیم.

بچه های تک طبیعتاً مرکز ِ توجه هستند ولی چیزی که من توی خیلی از تک فرزندا دیدم اینِ که (خیلیاشون) دوست دارن خواهر یا برادری داشته باشن که درکشون کنه و یا حتی صرفاً داشته باشنش و به این دلیل گاهی یک خلا ای تو خودشون احساس میکنن.

خلا رو میشه با دوستاش آدم پر کنه.گاهی یه نفر چن تا خواهرو برادر داره ولی بازم دردودلاشو با دوستاش میکنه.خیلیا نمیتونن خیلی مسائلو با خانواده یا برادرو خواهرشون مطرح کنن به خاطر همینم به دوستا پناه میبرن.تک بچه ها از همون اول تکلیفشون معلومه میرن سراغ دوستاشون یا بعضی از مواقع هم بچههای دیگه فامیل.چون همسنن دوستا یا پسرخاله و... خیلی راحتتر آدم میتونه مسائلشونو باهاشون درمیون بذاره.بچهایی که اختلاف سنیشون زیاده با خواهر برادراشون هم مثه تک بچها عموما رفتار میکنن.
مرکز توجه بودنم به نوع خانواده بستگی داره که گفتم.
ولی در مجموع از خیلی از پستا میشه فهمید که همه چی بستگی به خانواده داره.

 

[shinymoon]

پاسخ : تک فرزندی، خوب یا بد؟

من فکر میکنم خوبه که ادم یه خواهر یا برادر داشته باشه تک فرزند ها شاید احساس تنهایی بکنن و توجه بیشتر داشته باشن از طرف والدینشون!!!!

 

[vania]

پاسخ : تک فرزندی، خوب یا بد؟

من 11 سال تک بچه بودم (کلا از همون اول و پایه خودم بزرگ شدم
تک فرزندی رو اصن دوس نداشتم چون جز عروسک هام تو خونمون کسی رو نداشتم(خداییش که خیلی سخ بود)
بعضیا میگن خاله زاده و عمو زاده و... مث خواهر برادر ادمن ولی اصن قبولش ندارم (اخه اونا که خودشون خواهر برادر واقعی دارن دیگه دنبال غیر واقعیش نیستن که , تازه خاله زاده ها و دایی زاده ها و... بزرگ که می شن نسبت به دوران بچگیشون کلی از هم فاصله می گیرن )
چیزی که دوران تک فرزندی بیش از هر چیز دیگه ای زجرم می داد این بود که تا وارد مدرسه می شدم همه با هم می خوندن یکی یه دونه یا خل می شه یا دیوونه )
اخه اصن لوس بودن و تک بچه بودن به هم ربطی ندارن به ویژه اگه ادم تک فرزند باشه و مامان باباش بیرون کار کنن بچه نه تنها لوس نمیشه از همون بچگی خونه داری هم یاد میگیره
خونواده تا وقتی یک بچه دارن ساکته و با اومدن یه بچه دیگه کلا سیستم تغییر می کنه \/
حضوره خواهر و برادر می تونه رو روابط اجتماعیه ادم تاثیر بذاره
ادم کلا شادتره چون همیشه یکی هس که سر به سرش بزاره یا تحت سربه سر گذاشتن قرار بگیره
ادم یکی دیگه رو هم واسه دوس داشتن داره
راجع به این که بیش تر از یه فرزندداشتن واسه خونواده بهتره یا بچه: واسه هردو بهتره (البته با نادیده گرفتن محدودیت های جامعه)

 

[Zahra1378]

پاسخ : تک فرزندی، خوب یا بد؟

من خودم اصلا دوس ندارم که تک فرزند باشم که خدا رو شکر نیستم!
و به نظر من همه ی تک فرزند ها لوسن به جز اونایی که خیلی سختی کشیدن مثل کسایی که مثلا مادر ندارن!!احساس همدردی!
به هر حال ولی همه ی تک بچه ها لوسن دیگه(حالا)و بدون هیچ چون و چرا چون بهشون زیادی توجه میشه و خیلی پر ادعا و ...اند البته بلا نسبت شما اگه تک بچه این !!تا حالا هر چی تک بچه دیدم اینطوری اند شما رو ندیرم شاید اگه تظرتون متفاوته و من شما تک بچه رو ببینم نظرم عوض بشه ممنون!

 

[Daimon]

پاسخ : تک فرزندی، خوب یا بد؟

من خودم اصلا دوس ندارم که تک فرزند باشم که خدا رو شکر نیستم!
و به نظر من همه ی تک فرزند ها لوسن به جز اونایی که خیلی سختی کشیدن مثل کسایی که مثلا مادر ندارن!!احساس همدردی!
به هر حال ولی همه ی تک بچه ها لوسن دیگه(حالا)و بدون هیچ چون و چرا چون بهشون زیادی توجه میشه و خیلی پر ادعا و ...اند البته بلا نسبت شما اگه تک بچه این !!تا حالا هر چی تک بچه دیدم اینطوری اند شما رو ندیرم شاید اگه تظرتون متفاوته و من شما تک بچه رو ببینم نظرم عوض بشه ممنون!

نمیشه با استقرا راجع به مردم قضاوت کرد که...
کی گفته همشون لوسن؟؟؟قبول دارم یه سریاز دخترای تک بچه لوس میشن ولی من 10برابرش دیدم چه پسروچه دختریو که به خاطر توجه بیش از حد مادروپدرشون خیلی لوس شدن.همه چی به پدرو مادر مربوطه.توجه به یه بچه هم تنها عامل لوس شدن نیس.رفاه کامل(بیشتر قشر پول دار)هم باعث لوسی میشه.ولی نمیشه گفت حتما یا اکثرشون اینطورین.یه حجمه وسیعیشون لوس نیستن.ولی تا اونجایی که من پول دارارودیدم بچهاشون لوس بودن.ولی بازم میگم به این معنی نیست که خیلیا شون این طورین. میتونی دوباره این پستو بخونی:

ببینین عامل اصلی نوع تربیتو محیط خانوادس.من تک بچه ام یه پسر خالم 2 تا بچه ان و یکی دیگه بعد از 3تا دختر به دنیا اومده.انقدر از همون اول خالمو خواهراش قربون صدقه این رفتنو تو جمع الکی ازش دفاع کردن لوس شده.منو اون یکی پسر خالم از 3-4 سالگی میرفتیم خونه فامیل میموندیم او الآنم که 16 سالشه حاضر نیس مامانشو ترک کنه.در عوض تک بچه هاییو میشناسم که اینطورین.پس در درجه اول به خانواده ربط داره.مادر من از 10سال پیش میرفت سر کار.3 سالم بود که صبا تنها میموندم که مامانم بره کلاس رانندگی.اصن از تنهایی نمیترسیدم.ولی این دوتای دیگه موقع تنهایی چاقو میزارن کنار خودشون.تماما به تربیت و محیط خانواده بستگی داره.تک بچهایی که لوس میشن،مادرو پدرشون میخوان جای خالی برادروخواهرو واسش پر کنن زیاده روی میکنن طرف لوس میشه.یه الگوی تقریبا ثابتی وجود نداره که بخوایم راجع بهش صحبت کنیم.

خلا رو میشه با دوستاش آدم پر کنه.گاهی یه نفر چن تا خواهرو برادر داره ولی بازم دردودلاشو با دوستاش میکنه.خیلیا نمیتونن خیلی مسائلو با خانواده یا برادرو خواهرشون مطرح کنن به خاطر همینم به دوستا پناه میبرن.تک بچه ها از همون اول تکلیفشون معلومه میرن سراغ دوستاشون یا بعضی از مواقع هم بچههای دیگه فامیل.چون همسنن دوستا یا پسرخاله و... خیلی راحتتر آدم میتونه مسائلشونو باهاشون درمیون بذاره.بچهایی که اختلاف سنیشون زیاده با خواهر برادراشون هم مثه تک بچها عموما رفتار میکنن.
مرکز توجه بودنم به نوع خانواده بستگی داره که گفتم.
ولی در مجموع از خیلی از پستا میشه فهمید که همه چی بستگی به خانواده داره.