- ارسالها
- 465
- امتیاز
- 8,149
- نام مرکز سمپاد
- فرزانگان 1 تهران
- شهر
- تهران
- سال فارغ التحصیلی
- 1390
- دانشگاه
- علامه طباطبایی
- رشته دانشگاه
- حسابداری - Finance
پاسخ : موضوع بحث
ایول سوال جالبیه! الان که فکرشو میکنم میبینم من قشنگ n تا شخصیت مختلف دارم!
تو خونواده بستگی به زمان داره! وقتی جو یه چیزی داغه مثل کنکور! ،90% حرفا پیرامون اونه بعدشم که میگم مامانم حوصلم سررفت یه چی دیگه، جواب اینه که مگه چه حرف مشترک دیگه ای داریم!
اما رو هم رفته هرکی یه طوره مثلا من خودم عادت دارم شروع میکنم از خوابی که دیدم توضیح میدم با تک تک کارایی که تو مدرسه کردم(مثلا) و حرفایی که زدم و حسی که نسبت به رفتاری داشتمو کلا همه چی! هیچکسم توجه نمیکنه! یا داداشم از اینکه چه خفنه تو دانشگاه نمرش خوب شده!(موضوع90%حرفاش!) و دعواهایی که تو اون روز کرده! بابام بازگو کردن مقالات علمیو اینکه ما داریم با عادت بد تغذیه و خواب و ورزش و ... خودمونو بدبخت میکنیم!
منظورم اینه تیپ حرف زدن هرکی یه جوره مخصوص به خودشه!
تو فامیلم جلو غریبه ها صرفا یه دختر خیلی خوب و ساکت که جلو تمام حرفا فقط لبخند میزنه و هیچ نظر مخالفی نداره!!(این شخصیتو دوست ندارم)
تو دختر پسرای نزدیک فامیلام که بیتر حرفا رو غیبت و تعریف راجع به دانشگاهو مدرسه و مدل مو و لباس و قیافه کی بهتره و اینترنت و اس ام اسو این چیزاست
دوستای عادی هم باز صرفا حرفای عمومی مثل همون خط بالا و مقایسه معلما و به حرفا لوس و خاله زنک گوش کردن زوری خندیدنو ایناست
دوستای خوبم که همممه چی! شامل خصوصی ترین حرفا،ناراحتیا،درد دل ها،شادیا،اتفاقاتی که واست افتاده، یادآوری خاطراتت و کلا خالی شدن از همه چی!
الان که فکرشو کردم اکثر وقتا تو هرگروهی حرفاییو میزنم که دوس دارن بشنون و خوشالشون میکنه!
اما تنها استثنا دوستای صمیمی(محدودن) هستن که هرچی دلت بخوادو میگی
کلی از موضوعات جا موند خوابمون میاد! بعدا ویرایش!
ایول سوال جالبیه! الان که فکرشو میکنم میبینم من قشنگ n تا شخصیت مختلف دارم!
تو خونواده بستگی به زمان داره! وقتی جو یه چیزی داغه مثل کنکور! ،90% حرفا پیرامون اونه بعدشم که میگم مامانم حوصلم سررفت یه چی دیگه، جواب اینه که مگه چه حرف مشترک دیگه ای داریم!
اما رو هم رفته هرکی یه طوره مثلا من خودم عادت دارم شروع میکنم از خوابی که دیدم توضیح میدم با تک تک کارایی که تو مدرسه کردم(مثلا) و حرفایی که زدم و حسی که نسبت به رفتاری داشتمو کلا همه چی! هیچکسم توجه نمیکنه! یا داداشم از اینکه چه خفنه تو دانشگاه نمرش خوب شده!(موضوع90%حرفاش!) و دعواهایی که تو اون روز کرده! بابام بازگو کردن مقالات علمیو اینکه ما داریم با عادت بد تغذیه و خواب و ورزش و ... خودمونو بدبخت میکنیم! منظورم اینه تیپ حرف زدن هرکی یه جوره مخصوص به خودشه!
تو فامیلم جلو غریبه ها صرفا یه دختر خیلی خوب و ساکت که جلو تمام حرفا فقط لبخند میزنه و هیچ نظر مخالفی نداره!!(این شخصیتو دوست ندارم)
تو دختر پسرای نزدیک فامیلام که بیتر حرفا رو غیبت و تعریف راجع به دانشگاهو مدرسه و مدل مو و لباس و قیافه کی بهتره و اینترنت و اس ام اسو این چیزاست
دوستای عادی هم باز صرفا حرفای عمومی مثل همون خط بالا و مقایسه معلما و به حرفا لوس و خاله زنک گوش کردن زوری خندیدنو ایناست
دوستای خوبم که همممه چی! شامل خصوصی ترین حرفا،ناراحتیا،درد دل ها،شادیا،اتفاقاتی که واست افتاده، یادآوری خاطراتت و کلا خالی شدن از همه چی!
الان که فکرشو کردم اکثر وقتا تو هرگروهی حرفاییو میزنم که دوس دارن بشنون و خوشالشون میکنه!
اما تنها استثنا دوستای صمیمی(محدودن) هستن که هرچی دلت بخوادو میگی
کلی از موضوعات جا موند خوابمون میاد! بعدا ویرایش!
#-o
