شما یک کامپیوتر دارید که ویندوز روش نصبه (اکثرتون). بعد این ویندوز معلوم نیست توش چی هست ! 50-100 میلیون خط کد داره و کدهاش دست کسی نیست جز مایکروسافت. بعدش ایمیل یاهو دارید و باهاش چت هم میکنید. ایمیل گوگل دارید. اکانت فیس بوک دارید و ارتباطات شخصیتون بیشتر آشناهاتون اونجاست. پیغام های شخصی و عکس و اطلاعات تحصیلی و کاری و ... اکانت سمپادیا دارید و پیغام های خصوصی و ارسال هاتون و ارتباطات و ...
مساله اینه که مایکروسافت و یاهو و گوگل و فیس بوک کاملا آمریکایی هستند و تابع آمریکا چه بخوان چه نخوان.
مساله اینه که سمپادیا روی سرورهای آمریکائیه. یعنی تک تک بایت های اطلاعات سمپادیا روی هاردهایی تو آمریکا ذخیره شدن.
مساله اینه که توی چندین میلیون خط کد جادادن چندخط کد برای اتصال مستقیم ویندوز به آمریکا از هرجای دنیا کاری نداره.
مساله اینه که کلیه ایمیل ها و ارتباطات و اطلاعات شما ذخیره میشن روی سرورهای آمریکایی. حتی اگر شما این اطلاعات رو پاک کنید بعدها، هیچ کدوم پاک نمیشن. فقط از دید خارج میشن. چون ذخیره این اطلاعات هیچ هزینه ای نداره. هارد سرورها ارزونترین قسمتشونه.
به نظر شما کشوری 662 میلیارددلار بودجه جنگی داره (یعنی 662000000000000 تومن) چقدر براش خرج داره که برای بررسی این اطلاعات از مردم دنیا آدم استخدام کنه؟
به نظر شما آمریکا تا کجای زندگی ما وارد میشه عملا؟ چیکار میکنه با اینها؟ هیچ کاری نمیکنه؟
اتفاقا منم این چن وخته داشتم به این چیزا فک میکردم...
من فکر میکنم آمریکا الان بیشتر جزعیات انسان های مهم و سیاسی تاثیر گذار رو به احتمال زیاد داره اما آیا لزومی داره وقتشو صرف دونستن حرف های مردم بکنه که ممکنه اصن به دردش نخوره؟؟؟
مثلا الان خیلای میگن که وختی از دوربین لپ تاپتون استفاده نمیکنین روشو بپوشونین چون آمریکا همه چیو میبینه.
شاید استفاده مهمش توی جنگ روانی و فرهنگیه...وقتی یکی از دغدغه های روزمره یه بخش زیاد از جامعه اطلاع داشته باشه، میتونه از اونا در جهت یه سری اهداف استفاده کنه...
علاوه بر این مثال هائی که زدی میشه سیستم عامل تلفن های همراهمونو هم اضافه کرد ، اندروید و IOS که پرطرفدار ترین ها هستند تو دنیا قدرت گرفته از دوتا شرکت آمریکائین و این موضوع که اطلاعاتی بطور خودکار به شرکت سازندشون فرستاده میشه هم لو رفته که هردو شرکت گفتن فقط برای بهبود کارائی اپراتور ها این اطلاعاتو جمع آوری میکنن اما خب معلومه که میشه خیلی کارای دیگه هم کرد ...
اینکه ابزاری داشته باشی مثل ِ فیسبوک ، و بدونی اکثر مردم یک کشور چه چیزهائی رو دوست دارن ، از چه چیز هائی بدشون میاد ، دغدغه اصلیشون چیه و ... خیلی میتونه توی شیوه رفتار با اون کشور تاثیر بزاره ،
مثلن وقتی آمریکا بفهمه اکثریت ایرانی های فیسبوک میان یه صفحه رو لایک میکنن که بر ضد یه شخصیت ِ ، میتونن دست بزارن روی اون شخصیت و هی این شخصیت منفور رو به حکومت بچسبونن تا مردم کم کم اونو هم جزو حکومت ببینن و یه جورائی دیدشون نسبت به حکومت عوض بشه .... یا برعکسش ، میتونن شخصیتو از حکومت دور کنن تا مردم به نظام حاکم کمتر کار داشته باشن ...
یا وقتی میبینن دغدغه اصلی جوون های ایرانی نداشتن تفریح آنچنانیه ، میتونن تفریحاتی بسازن که برای خودشون منفعت داشته باشه ....
یا کلی استفاده دیگه که الان مغز ِ خستم جوابگو نیست و یادش نمیاد .
اما فکر نمیکنم موضوعات جزئی مثل چت ِ امروز من و علی ، فوش هائی که بهم میدیم ، التماس دعا از پدر بزرگ ، حرف های عاشقانه شیرین و فرهاد و ... بدردشون بخوره ، اصن گیریم هر روز اینارو چک کنن ، میخوان چیکار واقعن
شما یک کامپیوتر دارید که ویندوز روش نصبه (اکثرتون). بعد این ویندوز معلوم نیست توش چی هست ! 50-100 میلیون خط کد داره و کدهاش دست کسی نیست جز مایکروسافت. بعدش ایمیل یاهو دارید و باهاش چت هم میکنید. ایمیل گوگل دارید. اکانت فیس بوک دارید و ارتباطات شخصیتون بیشتر آشناهاتون اونجاست. پیغام های شخصی و عکس و اطلاعات تحصیلی و کاری و ... اکانت سمپادیا دارید و پیغام های خصوصی و ارسال هاتون و ارتباطات و ...
مساله اینه که مایکروسافت و یاهو و گوگل و فیس بوک کاملا آمریکایی هستند و تابع آمریکا چه بخوان چه نخوان.
مساله اینه که سمپادیا روی سرورهای آمریکائیه. یعنی تک تک بایت های اطلاعات سمپادیا روی هاردهایی تو آمریکا ذخیره شدن.
مساله اینه که توی چندین میلیون خط کد جادادن چندخط کد برای اتصال مستقیم ویندوز به آمریکا از هرجای دنیا کاری نداره.
مساله اینه که کلیه ایمیل ها و ارتباطات و اطلاعات شما ذخیره میشن روی سرورهای آمریکایی. حتی اگر شما این اطلاعات رو پاک کنید بعدها، هیچ کدوم پاک نمیشن. فقط از دید خارج میشن. چون ذخیره این اطلاعات هیچ هزینه ای نداره. هارد سرورها ارزونترین قسمتشونه.
به نظر شما کشوری 662 میلیارددلار بودجه جنگی داره (یعنی 662000000000000 تومن) چقدر براش خرج داره که برای بررسی این اطلاعات از مردم دنیا آدم استخدام کنه؟
به نظر شما آمریکا تا کجای زندگی ما وارد میشه عملا؟ چیکار میکنه با اینها؟ هیچ کاری نمیکنه؟
در مقابل اینکه اطلاعات شما ذخیره میشه و قابل استفاده هست، هیچ کاری نمیشه کرد.
اگر فکر میکنید در آینده شخصیت مهمی خواهید شد که اطلاعات زندگیتون به درد سازمانهای اطلاعاتی آمریکا میتونه بخوره، خب سعی باید بکنید که اطلاعات خاص و به درد بخوری رو در اختیارشون نذارید.
البته جای نگرانی نیست برای مسائلی مثل آبرو و اینها! اگر قرار باشه استفاده ای هم از این اطلاعات بشه، به صورت پنهانی و برای گرفتن نتایجی هست. این اطلاعات هیچ گاه به صورت مستقیم نمیتونن منتشر بشن ولو اینکه دولت امریکا بخواد. چون شما با عضویت در تمام این سایت ها و شبکه ها اون سایت یا اون شبکه رو قانونا ملزم کردید که در حفظ اطلاعات شخصی شما تلاش کنه و انتشار اطلاعات شخصی هریک از کاربران در صورتی که علنی بشه قابلیت طرح شکایت داره. ضمن اینکه هیچ کدوم از اون شرکت ها آبروی کاری خودشون رو با انتشار اطلاعات شخصی هیچ کاربری نخواهند برد.
بنابراین اطلاعات به دست آمده صرفا برای تحقیقات و جاسوسی های احتمالی میتونه توسط سازمان های پشت پرده و به صورت غیر علنی استفاده بشه.
که از این نظر هم، اطلاعات مردم عادی کشور صرفا در جهت تحقیقات گسترده در مورد فرهنگ اون کشور کارامده و کاربرد جاسوسی مستقیم نداره.
پس زیاد نگران نباید بود، و البته همیشه باید مراقب بود و هیچ وقت نباید اطلاعات مهمی رو در معرض استفاده قرار داد.
یک جمله ای از یکی از مقامات ارشد گوگل یه جا خوندم که احتمالا شمام خوندید. حالا صرف نظر از اینکه واقعا گفته شده یا نه ولی مطلب درستی هست و مضمونش این بود که همه جوانها اونقدر در فضای مجازی لوده بازی و کارای خجالت آور دارن که در سنین بزرگسالی قطعا نیاز پیدا میکنند که نام و نام خانوادگیشون تغییر بدن.
والا اينكه اونا تا چه حد به اطلاعات من و شما دسترسي دارن و تا چه حد وارد زندگي شخصي كاربرا ميشن كه معلوم نيس ! مطمئنا يه چيزايي تحت كنترل اونا هست ! اما هر چي كه هست خوبيش اينه هم يه كاربري اين سر دنيا تو ايران و هم يه كاربر تو كشور خودشون به هيچ وجه من الوجوه از طرف سيستم ارائه دهنده كه همون آمريكا باشه مورد هيچ آزار و اذيتي قرار نميگيره ! نه تهديدي ... نه دستگيري ... نه زندان .... و نه بقيه مسائل ! اونا از اطلاعات فقط به نفع خودشون استفاده ميكنن ! مثل بعضي جاها نيس كه طرف تو وبلاگ شخصيش دو خط حرف دل مي نويسه فرداش كلش پاي داره !
بذار يه مثال بزنم تا روشن تر بشه قضيه : چند وقت پيش يه مستندي ميديدم راجع به سازمان سيا آمريكا و دفاع از حمله هاي تروريستي !
سازمان به تمام اطلاعات شخصي و غير شخصي يه گروه ترورسيتي دسترسي داش ! ايميل و شماره و موبايل و خط هاي تلفن و خلاصه همه چيزشون كنترل ميشد ....
خلاصه روز موعود فرا مي رسه و گروه تروريستي يه قرار واسه انجام يه عمليات ميذاره ! سازمان با چك كردن ايميل و خط هاي تلفن از اين نقشه خبر دار ميشه ! تمام امكانات و نيرو ها فراهم ميشه و بعد هم تو يه عمليات ضربتي گروه ترورسيتي رو دستگير ميكنن !
حالا اگه بخوايم از يه زاويه ديگه نگاه كنيم به قضيه : سازمان تمام اطلاعات مربوط به گروه رو داش ! آدرس و محل سكونتشون هم كه داش ! چرا از روز اول عمليات دستگيري تمام گروه رو انجام نداد ؟ واسه مدرك هم ميتونس ايميل و تلفن هاي ضبط شده رو رو كنه !
اما خوب كاملا مشخصه كه روش اول مفيد تره ! چون اولا موقع حمله ترورسيتي گروه رو دستگير كردن پس ديگه هيچ بهونه اي نميشه آورد و هيچ نيازي به دليل و مدرك مجازي نيست ! دوما سازمان به خاطر عمليات به موقع و دقيقش كلي مورد تقدير و تشكر مقامات و مردم قرار ميگيره ! از طرفي هم گروه تروريستي هيچ موقع نمي فهمه كجاي كارش لنگيده كه گير افتاده !
شرمنده من يكم حرفام از اين شاخه به اون شاخه شد ولي خودتون ميتونين با يه مقايسه ساده منظور و لپ كلام رو بفهمين ديگه توضيح نميدم به اندازه كافي پستم طولاني شد!
اینایی که محمّد داره میگه من باهاش موافقم !
ولی ما مجبوریم از سیستم عامل ها ، سرویس ها و هر چیز دیگه ای که آمریکایی به دنیا عرضه کردن استفاده کنیم !
اگه بخوایم از سیستم عامل های آمریکایی استفاده نکنیم کلّا 2 راه وجود داره :
1. بریم سراغ لینوکس که برای یه شرکت هلندیه !
2. خودمون بشینیم OS بنویسیم که غیرممکنه ! (شاید ممکن باشه ولی کلّا خیلی طول میکشه)
برای قسمت سرویس های اینترنتی هم باید بگم که باید بیایم و بریم توی سایت های ایرانی ! (هرچی آدم زبون نفهمه تو اونجاس )
همه اینایی که گفتی درست ولی ما همه جای دنیا یه چیزی داریم به اسم سیاست حفظ اسرار ( Privacy policy ) . که جز حقوق پایه یه انسان به حساب میاد و توی اکثر کشور ها هم تو قانون اساسی اومده. و شما هیچ جای دنیا بدون حکم مراجع قضایی نمی تونی به حریم شخصی یک نفر تجاوز کنی.
پس نمیشه به اطلاعات شخصی کسی دسترسی پیدا کرد مگه این که مجرم باشه.
مستندات :
[quote author=اعلامیه ی جهانی حقوق بشر، مصوب ۱۹۴۸، در ماده ی ۲۱]
اعلامیه ی جهانی حقوق بشر، مصوب ۱۹۴۸، در ماده ی ۲۱ اعلام می کند: «حریم خصوصی، خانواده، مکاتبات، آبرو و حیثیت افراد نباید مورد تعرض و مزاحمت واقع شود».
[/quote]
[quote author=قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران]
طبق اصل بیست و دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص ازتعرض مصون است مگر درمواردی که قانون تجویز کند.
قانونگذار ما در قانون اساسی ضمن اعلام تساوی حقوق همگان و حمایت یکسان قانونی از همه افراد ملت، حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص را مصون از تعرض اعلام کردهاست .
در اصل ۲۳ قانون، تفتیش عقاید ممنوع شدهاست.
در اصل ۲۵ بازرسی و نرساندن نامهها، ضبط و فاش کردن مکالمات تلفنی، افشای مخابرات تلگرافی و تلکتس، سانسور، عدم مخابره و نرساندن آنها، استراق سمع و هرگونه تجسس منع شدهاست.
[/quote]
تو قانون بقیه کشور ها هم بود که آوردنش هم از حوصله من خارج بود هم شما.
خیالتون راحت اگه جرمی مرتکب نشین کسی نمی تونه به اطلاعاتتون دسترسی پیدا کنه.
)
