• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

اینجا کسی هست که به ایرانی بودنش افتخار کنه؟؟

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع Horrible Ghost
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
درسته که ما هیچ نقشی تو متولد شدنمون نداریم !نه به مکان تولدمون نه نژادمون ولی الان ما داری یک هویت هستیم که افتخار به هویت یعنی عزت نفس و یعنی احترام گذاشتن به خودمون! بی هویتی خیلی سخته ! به نظرم هرکس در عین احترام به ملیت های دیگه به هویت و ملیت خودش افتخار کنه
 
آدم به چيزايي كه بدست مياره افتخار ميكنه نه چيزايي كه دست خودش نيست . همونطور كه به رنگ پوست و قيافه و ... افتخار نميكنيم به مليت هم افتخار نميكنيم چون به اختيار ما نيست. پ.ن: فكر كنم پستم تكراري بود . بقيه ي پست هارو نخوندم.
 
من یه چیزی بگم؟ :-"
اینکه میگید "به چیزی که دست خودمون نبوده افتخار نکنیم" فقط مختص محل تولد و ژنتیک و اینا نیست. حتا خیلی از دستاوردها و موفقیت‌های زندگی‌مون نتیجه‌ی محیط و ژنتیک و همین محل زندگی بوده‌ن. :-" شما مثن درنظر بگیر کسی که تو سومالی به دنیا میاد، نسبت به کسی که تو سوئد به دنیا میاد، احتمال موفقیت و داشتن یه زندگی سالم تقریبن براش صفره.! :-‌"
این رو هم آقای مصطفی ملکیان می‌گن که من خیلی موافقم.
من فکرمی‌کنم کلن این افتخارکردن اشتباهه، حالا به هرچیزی. افتخار کنیم به چی؟ برای چی؟ اینکه یه روزی تو یه محدوده‌ی جغرافیایی که الان دیگه محدوده‌ش عوض شده!، فردوسی و بوعلی سینا و فلان دانشمند زندگی کرده‌ن، به الان ِ من مربوط نمی‌شه؛ من فکرمی‌کنم رضایت خیلی مهم‌تره.
اگه از زندگی‌م تو یه محدوده‌ی سیاسی و جغرافیایی راضی نباشم، افتخارکردن چی به من می‌ده جز یه غرور توخالی؟
 
ببین به نظرم این که آدم تونسته باشه از امکاناتی که در اختیارش گذاشته می شه استفاده کنه و به چیزی برسه افتخار داره چون بلاخره تلاش کرده براش انتخابای درست کرده تصمیماتی درست گرفته همین جوری شب نخابیده صب پاشه ببینه موفقه پس اجازه داره به موفقیتش افتخار کنه

بازم ارجاعتون میدم به سخن استاد ملکیان. :د
+ از موضوع اصلی منحرف نشیم :-" تاپیکی در این باره هست برای بحث؟
 
بازم ارجاعتون میدم به سخن استاد ملکیان. :د
+ از موضوع اصلی منحرف نشیم :-" تاپیکی در این باره هست برای بحث؟
هعییییی حقا که من چونه‌م باد کرد باز بگید "استاد"
دوست عزیز برو صفحه ی قبل رو بخون ببین این استاد شما سطح سوادش چقدره!!

پ.ن: دیسلایک شما هیچ چیزی از من کم یا به من اضافه نمیکنه شما بفرما اون مطلب رو که نوشتم بخون!:))
 
ملیت آدم یه چیز زوریه! یعنی ما با اراده و خواست خودمون اونو بدست نیاوردیم پس نه مایه ی فخره و نه مایه ی افتخار (در تایید صحبت های دیگران)
 
ب نظر من همين ك آدم كشوري ك توش بدنيا اومده و "درحال حاضر داره اونجا زندگي ميكنه" رو با تمام بدي ها و خوبي ها قبولش كنه و دوست داشته باشه كافيه. نيازي نيست ك بهش افتخار كنه! درمورد همه ي كشورها و مليت ها دارم ميگم. اينكه يه ايراني تو آمريكا نشسته هي شعار ميده به ايراني بودنم افتخار ميكنم و وطنم پاره ي تنم و ازين حرفا هنر نكرده ك!!! :D
من خودم ناراحت نيستم از ايراني بودنم، راضيم ولي ديگه اونجوري ام نيستم ك هي شعار بدم من ب ايراني بودنم افتخار ميكنم و چيزاي ديگه! اما سعي ميكنم ب پيشرفت كشورم كمك كنم.
هيتلر ك خيلي افتخار ميكرد به مليتش چ گلي ب سر كشورش زد؟!
من خودم ي زماني ي كشور ديگه رو ( البته تيم فوتبالشو :D) خيلي دوس داشتم البته هنوزم دارم ولي ن ب اندازه قبل، ولي همون موقع خيليها منو بااينكه حرف خاصي ام نميزدم محكوم ميكردن به وطن فروشي و اجنبي پرستي و ... درصورتي ك من اون كشورو دوس داشتم ولي باايران هم مشكلي نداشتم ك! :D ولي خب بعد ازينكه كمي علاقه م به اون كشوره از بين رفت!! متوجه شدم خيلي مهمه ك آدما ي سري چيزا ك دست خودشون نيستُ قبول كنن اونجوري خودشون هم احساس بهتري دارن ( حالا كاري با اين ندارم ك ميشه رفت ي كشور ديگه و تغيير مليت داد و ... )
ب عنوان سخن آخر هم عرض كنم ك من حتي اگر آمريكايي هم بودم به مليتم افتخار نميكردم!! :D
 
Back
بالا