من تا حالا از فاضل نظری دو تا کتاب خوندم یعنی خوندن که نه خوردمشون!به نقل از azam :من که کتاب گریه های امپراطور رو ترجیح میدم البته از بین کتابایی که ازش خوندم تو کدوم کتابش رو ترجیح میدی
منم قبول دارم که شعر کوتاه اثر بیشتری داره ولی این که بخوایم یه مفهوم بلند رو بخوایم کوتاه بگیم خیلی هنر می خواد.به نقل از Eh$an :به نظر من شعر نباید طولانی باشه! نباید یه داستان بلند رو به نظم در بیاریم و تبدیل به شعرش کنیم.شاهنامه ی فردوسی یا مثنوی معنوی کتابهای خیلی با ارزشین ولی بعضی اوقات طولانی بودن اشعارشون خسته کننده میشه.
شعر بهتره کوتاه و پُرنکته و پرآرایه و تاثیرگذار باشه
غزلهای حافظ نهایتا 15 بیتَن ولی به شدت تاثیرگذارن و پر از مفاهیم و مضامین بدیعن.
حتی خیام که تونسته مفهومی که حافظ توی 15 بیت گفته رو، توی 2 بیت بگه. فصاحت و بلاغت یعنی همین. اگه قرار بود یه مفهوم عرفانی رو توی یه مثنوی 200 بیتی منتقل کنیم، بهتر بود یه متن قشنگ مینوشتیم که درکش هم آسونتر بشه :)
توی قالب غزل و قصیده و رباعی ، اشعار حافظ و مولانا و خیام و ایرج میرزا و فاضل نظری رو خیلی دوس دارم![]()
درست می گی ولی من که گفته بودم شما بگین. آها؟به نقل از سیزیف :میدونید نمیشه مثلا من بیام بگم من ازشاعرهاازشاعران معاصرخوشم میاد فقط! نمیشه دسته بندی کردواین خیلی متنوع هست.
اینم یه نظره دیگه. ولی کاشکی می گفتی کدوم شاعر رو در سبک نو ترجیح میدی.به نقل از shafagh :من عاشق شعرای غزل مولانام.خیلی دوستشون دارم ولی خب شعر نو هم درکنارش مخونم چون با عشق های روزگار ما بیشتر جور در میاد