بحث و تبادل نظر در مورد موسیقی مقامی (سنتی)

[MarMari]

هايده، دستگاه سه گاه، تصنيف آزاده (سروده رهي معيري)

 

[mung]

گویند مرده زنده به شیون نمی شود
دل زنده شد به شیون ساز رضا مرا(:

https://soundcloud.com/sinamoshiri%2F00yuncfg4d3d

پیش در آمد اصفهان- رضا محجوبی
(آهنگ اصلی توسط استاد با ویلون یا پیانو نواخته شد)

پ.ن: خیلی خیلی این قطعه رو دوست دارم

---

چون امروز مودم خوبه گفتم یکم قطعه های سر ذوق بیار تر معرفی کنم(:
(:
دخترک ژولیده- علینقی خان وزیری
چهارگاه
تا بشوره ببره ^----^

https://aspb3.cdn.asset.aparat.com/...9.8Lkm-IqflU-p_PnmcoVcNeRDvagF5Atb-VXTTMwfmYY

آخه مگه میشه کسی این قطعه و بشنوه و عاشق موسیقی سنتی نشه؟(..=

یه شور و هیجانی به آدم میده اصلا(:

پ.ن: اصلا درد تو بدنم میپیچه وقتی گوشش میدم، دست راستم درد میگیره(((: زدنش خیلی سخت بود خیلی زیاد

---

سلام صبحگاهی-استاد کسایی
(:
https://aspb2.cdn.asset.aparat.com/...9.WdNt2phRAi5T1XLfO0vSav_4RkV65VQHqfCbsI4EuQw

چهارگاه

پ.ن: آدم دلش میخواد پاشه ورزش کنه(: زیبا و خوش نوا

---

چهار مضراب ابوعطا-حسین علیزاده
خیلی معروفه البته
https://hw18.cdn.asset.aparat.com/a...9.i_f3p-9lduQZaCWourHoTFkFA87keRZIDRRKBEUi8Bc

---

خزان استاد مشکاتیان
https://aspb2.cdn.asset.aparat.com/...9.Fn8NfoHrXc5-2DXiqoQ2mzZHd-0LqtloBYc2e9bW6K0

---

شور انگیز استاد مشکاتیان

https://as1.cdn.asset.aparat.com/ap...9.tFL6YMLmAWMilVtAKuvyYidgeFrM0Q0XVhoeaJfFlh0

---

تمنا استاد مشکاتیان

https://as6.cdn.asset.aparat.com/ap...9.BFU5q5eqWmBeZvWvtDtmez4Qk7WQM1jigIm6w1HWVBk

 

[دبهٔ ترشی]

از ناراحت کننده‌ترین صداهایی که تا به حال شنیدم:
«پایان برنامه شماره ۵۷۳ تک‌نوازان».

 

[əlireza]

تارِ مالک منوصوروف
پیش درامد، شهناز، دلکش (ابوعطا)، کُردی (کرد بیات)، شهناز شدّی و رنگ و ضربی های دیگه

 

[əlireza]

چهارمضراب دشتی جلیل شهناز

سه تار: کیهان کلهر
سنتور: سیامک آقایی
نی: سیامک جهانگیری

 

[əlireza]

چهارگاه در ایران خیلی مهجوره و معمولا خیلی خیلی کم توسط نوازنده‌ها و خواننده ها اجرا میشه. ولی در آذربایجان هر خواننده ای که بخواد رجیستر صدای خودش و هر نوازنده ای توانایی سرعت پنجه و دستاشو نشون بده این دستگاه رو اجرا میکنه. در عنفوان جوانی حسیات این دستگاه رو نمیفهمیدم ولی اخیرا علاقه خاصی به این دستگاه پیدا کردم. خشونت و تمپوی این مقام رو دوست دارم. چهارگاه آذری به نظرم زیباتر از چهارگاه متداول در ایرانه.

اجرای زیبای رامیز قولی‌اف :

بال کبوتر از 5:20 به بعد

 

[əlireza]

آواز مکتب اصفهان برای من دلنشینتر از آواز گلپا و ایرج هست. و این هم آواز زیبای احمد مراتب(که من تا الان اسمش رو هم نشنیده بودم) با جلیل شهناز و حسن کسایی:

 

[əlireza]

تکنوازی عود مونیر بشیر در مقام نهاوند (بیات شیراز/اصفهان). یکی از بهترین بداهه‌ها

 

[əlireza]

چهارمضراب غم انگیز پرویز مشکاتیان (یحتمل حجاز)

تار حسین علیزاده و سنتور پرویز مکشاتیان

این چهارمضراب در یکی از آلبوم‌های محمدرضا شجریان با تکنوازی تار شخص ایکس هم هست که اگه کسی بدونه کدومه جایزه داره

 

[Iridium]

جایی بهتر از اینجا برای اپلود کردن این پست پیدا نکردم لیکن اگر در چشم صاحب نظران مضمون این پست با موضوع تاپیک همخوانی چندانی ندارد عذر خواهی می کنم پیش از پرداختن به دلیل چگونه خلق‌شدن این غزل زیبا توسط مرحوم استاد ابوالحسن ورزی لازم است به این نکته اشاره کنم که گرچه این ترانه به صورت یک قطعه مستقل در فهرست ترانه‌های ماندگار و شنیدنی استاد بنان قرار دارد، اما واقعیت این است که این ترانه بخشی از برنامه رادیویی گلهای رنگارنگ شماره ۲۲۴ است.

که در اواخر دهه ۴۰ ساخته شد. در آن روزگار این گل‌های رنگارنگ با ترکیبی از آهنگسازی استاد همایون خرم، پیانوی استاد جواد معروفی ساخته شد و استاد بنان آواز زیبایی از خود در این برنامه گلها که یکی از ماندگارترین شماره‌های برنامه‌های گلهاست یه یادگار گذاشت.

در قسمتی از این برنامه رادیویی آواز «آمد اما»، با نام اصلی «مستی رؤیا» با صدای استاد بنان و پیانوی جواد معروفی در بیات اصفهان اجرا شد.

اما مطلع برنامه گلهای ۲۲۴ تصنیف زیبای «تا بهار دلنشین، آمده سوی چمن» در دستگاه همایون با شعری از بیژن ترقی و آهنگی از روح‌الله خالقی اجرا شده است.

با این‌حال اجرای آواز «آمد، اما در نگاهش» یکی از دلنشین‌ترین قطعاتی است که از دل برنامه‌های گلهای جاویدان و گلهای رنگارنگ به فهرست ترانه‌ها و آوازهای پرطرفدار آن روزگار و این روزگار تبدیل شده است و در همان روزها نیز شایعات زیادی در مورد سرودن این غزل زیبا توسط استاد «ابوالحسن ورزی» به سر زبان‌ها افتاد که او هیچ‌گاه پاسخی درباره این شایعات نداد یکی از شایعات این بود.

بازگشت همسر سابق

بسیار نوشته‌اند و گفته‌اند که همسر استاد ابوالحسن ورزی در سال‌های اول زندگی سر سازش چندانی با او نداشت و از آنجا که در میان زنان آن روزگار از وجاهت و زیبایی قابل‌توجهی برخوردار بود، یکی از منابع الهام اشعار و غزل‌های نغز استاد ابوالحسن ورزی بود که به واسطه تمجیدها و ستایش‌هایی که استاد از او در غزل‌هایش به‌عمل می‌آورد، دچار غرور و کبر خاصی شد و چون مورد توجه بسیاری، از هنرمندان آن روزگار هم بود، سرنا سازگاری را با استاد گذاشت و سرانجام از او جدا شد و با یکی از جوانان اهل هنر مازندرانی ـ که مدتها در پی چنین فرصتی بود ـ روابطی بر هم زد و در نهایت با او ازدواج کرد و رفت.

طبع ظریف و حساس استاد ابوالحسن ورزی، از این واقعه تلخ بسیار آزرده و مکدر و ملول شد، آنچنانکه به تدریج به یک‌سری بیماری‌های آشفتگی روحی گرفتار آمد و دوستان و اطرافیان که از دور و نزدیک شاهد این آشفته احوالی بی‌حد استاد ابوالحسن ورزی بودند و احتمال آن را می‌دادند که کار او دیر یا زود به جنون بکشد، در نشست‌‌ها و گفتگوهای مکرر و فشار آوردن به آن هنرمند بلندبالای مازندرانی، او را مجبور کردند که دست از سر همسر مطلقه استاد ابوالحسن ورزی بردارد و راه را برای بازگشت او به زندگی سابقش هموار کند، که این فشارها بالاخره نتیجه داد و آن دو نیز پس از حدود ۶ـ۷ زندگی مشترک از هم جدا شدند و همسر استاد ابوالحسن‌‌ورزی به زندگی سابق خود وارد شد و آنها دوباره زندگی از هم پاشیده‌شان را آغاز کردند و استاد در این مقطع از زندگی‌اش این غزل زیبا و در برخی جراید منتشر ساخت و بدین‌‌‌وسیله همه کسانی که تلاش کردند آرامش روزهای رفته را به زندگی‌اش بازگردانند فهماند که دیگر همسرش، آن همسر سابقش نیست با این حال غزل جاودانه بار دیگر بخش تازه‌‌ از آزردگی‌های روحی و احساسات لگد مال شده خود را بیان کرد و از سردی بوسه‌ها و نگاه‌های بی‌نوازش و آغوش بدون مهر او، شکوه و شکایت سرداد و چنین سرود:‌

آمد اما در نگاهش، آن نوازش‌ها نبود

چشم خواب‌آلوده‌اش را، مستی رویا نبود

نقش عشق و آرزو، از چهره دل شسته بود

عکس شیدایی در آن آیینه سیما نبود

لب همان لب بود،‌ اما بوسه‌اش گرمی نداشت

دل همان دل بود، اما مست و بی‌پروا نبود

در دل بیزار خود جز بیم رسوایی نداشت

گر چه روزی همنشین جز با من رسوا نبود

در نگاه سرد او غوغای دل خاموش بود

برق چشمش را نشان از آتش سودا نبود

دیدم آن چشم درخشان را، ولی در این صدف

گوهر اشکی که من می‌خواستم پیدا نبود

بر لب لرزان من، فریاد دل خاموش شد

آخر آن تنها امید جان من، تنها نبود

جز من و او «دیگری» هم بود، اما ای دریغ

اگر از درد دلم، زان عشق جان فرسا نبود

ای نداده خوشه‌ای زان خرمن زیبایی‌ام

تا نبودی در کنارم، زندگی زیبا نبود

****

دوستان او وقتی این غزل زیبا را خواندند، تازه فهمیدند که بازگشت همسرش به خانه، دیگر آن شور دلنشین نغمه‌های گذشته را در استاد ابوالحسن ورزی برپا نمی‌کند.
منبع: اطلاعات- حسن فرازمند
چندی پیش این قطعه رو در تاپیک رادیو گلها اپلود کرده بودم که میتونید گوش بدیدش

 

[əlireza]

متاسفانه گنده گوزان راستی نه موسیقی دارن، نه هنر دارن و نه ادبیات. تنها موسیقی‌شون آهنگ برای شروین حاجیپوره که میگه برای اقتصاد دستوری

برای همین ما مجبوریم به لطفی و ابتهاج گوش بدیم.
ارغوان، شعر و دکلمه هوشنگ ابتهاج
تار محمدرضا لطفی

https://www.aparat.com/v/N7X9j?refererRef=search

 

[əlireza]

حتی کیهان کلهر هم چپ و راستشو رعایت کرده و به عنوان یه چپ سمت چپ خودش نشسته و عالیم قاسیموف به عنوان مسلمان سُنّی سمت راست.

https://www.aparat.com/v/0BO8a

 

[NeurosurgeonToBe]

دوستان لطفا قطعات بی‌کلام بیشتری از موسیقی سنتی ایران معرفی کنید.

 

[maleck :)]

آلبوم سلانه حسین علیزاده

https://www.irmp3.ir/music/album_music/2661/آهنگ-های-آلبوم-سلانه-از-حسین-علیزاده

 

[əlireza]

متاسفانه یا خوشبختانه راستی‌ها با اینکه راستن ولی هنوز محتوایی تولید نکردن و ما همچنان باید محتوای چپی گوش بدیم

شب‌نورد-شجریان و لطفی
چی ساخته لطفی، چه تنظیمی کرده
https://musics-fa.com/download-song/20905/

 

[maleck :)]

اینو اینجا میذارم که بعدا یادم بیاد اجرای خصوصی سرو آزاد و اجرای خصوصی غرور گل رو براتون بذارم.

 

[əlireza]

اینو اینجا میذارم که بعدا یادم بیاد اجرای خصوصی سرو آزاد و اجرای خصوصی غرور گل رو براتون بذارم.

.

 

[Shahriar.sr]

.

غرور گل
سرو آزاد