سينما با سمپاديا

[Amir R]

با توجه به استقبال گرم دوستان از اين ايده (كلا ٢نفر)
تصميم گرفتم ك تاپيك رو ايجاد كنم
يك سري قوانين و اينجور چيز ها هم هست كه بعدا مينويسم
اما فعلا بگم كه هدف اينه كه خودمون فيلم نقد كنيم يعني نظر خودمون رو بگيم حالا چه درست چه اشتباه (مهم اينه ياد بگيريم ... ) و در مورد فيلم نظر بديم
يه چيزي تو مايه هاي تماشاي گروهي ولي متفاوت تر

مطمعنا تو اين تاپيك (البته اگه استقبال بشه ) اسپويل داستاني خواهد شد


فعلا با انتخاب خودم
فيلم دانكرك رو راجب بهش مي خوام حرف بزنيم

 

[Amir R]

راجب فيلم دانكرك اثر كريستفر نولان
چيزيكه مهم هست اين هست كه فيلم از نظر من مطمعنا كالت حساب ميشه
حالا اين كالت چي هست

تعريف سادش فيلمي مخالف جريان سينمايي زمانه هست
فيلم كالت يه ژانر حساب نميشه بلكه هرنوع فيلمي رو شامل ميتونه بشه
ويژكي كه داره اينه كه زياد پيچيده نيست و ولي پر از مفاهيم هست
همچنين يه عده سريخت طرفدار فيلم هستن و يه عده ميگن فيلم خوب نيست مثلا تو مقاله در مورد اين فيلم اگه كسي بگه فيلم خوب يا بد هست ، تعداد لايك ها و ديسلايك ها باهم تقريبا برابر ميشه

و اينكه اين فيلم ها ممكن هست بعدا مورد توجه بگيرن و فروش اوليشون خوب نباشه (البته استثنا ميشه همين دانكرك كه فروش خولي داشت )
از فيلم هاي كالت معروف ميشه اديسه فضايي و راننده تاكسي روگفت
(مثلا فيلم اواتار با اينكه فروش زيادي داشت ولي تقريبا از ياد رفته و فروشش هم به خاطر اينكه جز اولين فيلم ها با اون وسعت جلو ويژه و اولين فيلم بلند سينمايي سه بعدي بود
ولي بتمن نولان فروش زيادي داشته به زودي قراره دوباره اكران بشه
البته اين دو كالت نيستن فقط مثال بودن)
:::::::::::::::::::::::::
نظرتون رو راجب فيلم كالت بگين
و صد البته دانكرك

 

[Amir R]

راجب دانكرك حرف زدن سخته

اول از همه بگم به نظر من خوب ياد بد بودن خيلي با خوش امدن يا نيامدن فرق داره

اينكه بگيم دانكرك بد يا خوب هست به نظرم اشتباهه اين فيلم به جز موسيقي و فيلم برداري چيز خاصي براي عالي بودن نداره و در عين حال ايرادي هم نداره

منظورم ايراداتي ك براي فيلم گرفتن الكي بوده و همچنين دلايلي كه براي شاهكار بودنش ميگن انچنان نيست و همشون و همشون توجيهي براي اينكه از فيلم خوششون اومده يا بدشون اونده
يعني كامل با توجه به عقايد و احساسات بيننده خوب يا بد شمرده ميشه
فيلمي هست كه مفاهيم رو بدون بلف زدن نشون ميده چنگ رو به طور كامل نشون ميده

اين فيلم هدفش سنت شكني بود بنظرن كه به بهترين شكل نشون داد

به طور مثال كليشه ادم بد يا خوب قضيه رو حذف كرد و تلاش براي زندگي رو نشون داد نشونداد اينكه قهرمان نبايد قدرت خارقالعاده يا شهامت داشته باشه ، بلكه همين تصميم ها هستن كه ادم هارو ميسازن و گاها زنده موندن يه كار قهرمانانس
به نظرم همه تو فيلم قهرمان بودن چه اون فرماندهي كه برگشت چه اوني كه موند
در كل واقيت رو عالي نشون داد
::::::::::::::::::::::::::::::

يَحْتَمِل تو بي كانتينيو مِن باب دانكرك

 

[Leo]

به شخصه فکر میکنم کالت ساختن خیلی کار ارزشمند تری محسوب میشه. یعنی خلاقیتی که یه فیلم کالت داره معمولا خیلی بیشتر از یه فیلم هنری پیرو معیار های قبلی سینماست. نولانم که کلا کالت سازه
_______________________
فیلم خط روایی ساده و روراستی داشت و نولان اصلا نخواسته بود یه سری مفاهیم هنری گنگ که فقط منتقدا حالی میشن رو تو فیلم جا بده.فکر میکنم فیلم همه پسندیه.
تا جایی که یادمه 3 تا خط روایی داشت. سرباز،پیرمرد،خلبان. به نظرم خیلی بهتر میتونست از روایت خلبان استفاده کنه. بیشتر هیجان فیلم مربوط به روایت سرباز بود. یه خلبان هواپیمای جنگنده پتانسیل خیلی بیشتری داره!
فکر میکنم بزرگترین نشانه ی کالت بودن فیلم، نداشتن قهرمان و بدمن بود. قهرمان فیلم یه ارتش چند هزار نفره بود که هیچ کدوم ویژگی منحصر به فردی نداشتن. همگی فقط تلاش میکردن زنده بمونن. نه یه قهرمان داشت که چندهزار نفر رو نجات بده، نه یه بدمن که چندهزار نفر رو نابود کنه! فقط 2 ساعت از تلاش برای بقای یه گروه سرباز رو نشون میده و به مخاطب اجازه میده با این روایت ملموس و قابل درک یه رابطه ای برقرار کنن.(تاکید روی "ملموس و قابل درک")
در کل، فیلم ویژگی "خاصِ قابل ذکر" ی نداشت به نظرم. شاید بتونه اسکار بگیره(به نظرم تا اینجا بهترین گزینه ست)، یا برای 2 ساعت بیننده رو تو خودش غرق کنه، ولی فکر نمیکنم بتونه مثل اینسپشن یا مثلا پرستیژ مانگار بشه.
موسیقی متن فیلم هم واقعا مناسب هر صحنه بود. دست هانس زیمر درد نکنه :)

 

[Amir R]

اينكه اينده چي ميشه شايد مثل اثار ديگش نشه ولي فراموش هم نميشه مثل اواتار

در باره خلبان من هنوز تو چرايي كار تام هاردي موندم ولي خب ايراد زيادي نيس به نظرم شايد من نفهميدم
شما چه برداشتي داشتين از اون سكانس؟؟

ولي تام هاردي تو اين فيلم عالي بود
فقط با چشم هاش بازي كرد با همون چشم هاش چنان نقشي بازي كرد كه نگو

و به نظرم بتونه بالاخره نولان رو به اسكار برسونه
ويه چيز دگ اينه كه نولا جز افرادي هست كه با نتفليكس مخالفه و اعتقاد داره فيلم رو بايد تو سينما ديد نه يه مانبتور١٦ اينچ
و اونطور كه ميگن تو سينما ايمكس اين فيلم حس متفاوت تري ايجاد ميكنه

كلا نكته مثبت از ديد من زياد داره و شايد عالي نباشه ولي مسلما خاص هست ولي خب مخالف سرسخت هم زياد داره كه مي گن پوچ هست




و يه چيز راجب به دانكرك اينه كه فيلم يه تجربه تقريبا جديد واس كارگردان و بيننده بود
من خودم تجربه جديدِ متفاوت را به تجربه تكراري عالي تر جيح ميدم
و اين امتياز بزرگي از نظر من بود
خيلي از اثر هاي بزرك افراد بزرك به همين دليل تكراري بودن واس من خوش ايند نميشه مثل فيلم بيگانه و حتي بليد رانر (اقا ريدي اسكات ادم بزرگي هست و لي باور كنين اتفاقاي تكراري تو فيلم هاش مي افته مثل alien يا blade runner )

 

[کاربر حذف شده 8031]

سلام.
خیلی وقت هست که پست ندادم یادم نمیاد که موقع پست دادن سلام میدادن یا نه.
خوندم پست ها رو. بیشتر راجع به کالت حرف زدید. لااقل تعریفی که من از کالت شنیدیم متفاوته؛ خیلی شیک و جمع و جور کالت یعنی فیلمی که در زمان خودش فهمیده نشه ولی گذر زمان ارزش های فیلم رو به همه اثبات کنه. طبیعتا با این تعریف صحبت از یک اثر چند ماه پیش و توامان کالت خوندنش مضحک به نظر میاد.
اما راجع به خود فیلم.
فیلم رو دوست ندارم. این دوست نداشتن هم نشئت گرفته از موضوعات کلی زیر هست:

اول؛ بحث زمان و پرداخت ویژه نولان به این پارامتر. مثل خیلی از فیلم‌های نولان، فیلم اخیر هم ایده اولیه‌اش به زمان مربوط هست. فیلم تونسته با یک تدوین بدیع، در مدت زمانِ استمراریِ فیلم همزمان سه داستان با طول زمانی مختلف رو روایت بکنه. اولین مشکل و اتفاقا اساسی‌ترین مشکل فیلم همین جا حادث میشه. یقینا فیلمی بخواد دلیل روایت اینجوری‌اش رو صرف جذابیت بگذاره مردود هست؛ پس من هم از این فرض می‌گذرم. فیلم الان این مدل روایت ادعای این موضوع رو داره که تونسته ابعاد بی سابقه‌ای رو نشون مخاطب بده و به قولی ابعاد جنگ رو گسترش بده. اوکی امّا به چه قیمت؟ قیمت از دست رفتن عنصر زمان؟ به این موضوع اعتقاد دارم که این شکل روایت این بدی رو هم با خودش به همراه آورده؛ برای ما دیگه «سرعت»ِ خدمه هوایی، «جون کندن» و طولانی شدن زمان ِسواره نظام و فرار از موج شکن و «کشمکش» قایق‌های تفریحی نه تنها مسئله نشده بلکه حتّی تفهیم هم نشده. حقیقتا اگر نوشتارهای فیلم نبود ما توی درک حداقلی زمان از این هم گنگ‌تر بودیم.

دوم؛ عدم دیالوگ، عدم شخصیت و فیلم صامت. فیلم هیچ شخصیتی نداره. فیلم جنگی بدونِ سمپات شدن به یک شخصیت؟ یک کمی محال به نظر میاد. فیلم اشتباه مهلکش اونجاست که از عام به خاص میخواد برسه. فیلم به این صرف قناعت می‌کنه که با تاکید روی چند شخصیت آشنا بتونه روایتش رو جلو ببره. در حالیکه این عمل از اساس جواب نمیده. یادآوری بکنم اثرِ درخشان مل گیبسون رو. یادتون میاد چجوری کلی شخصیت ساخت و از اون شخصیت‌های خاص تونست ارتش آمریکا رو برای مخاطب بسازه؟ یک حرکت خاص به عام.
نکته بامزه فیلم اینجاست. چون فیلم شخصیت درست و حسابی نداره و بعضا هیچ شخصیتی نداره بیشترش توی سکوت می‌گذره. این حسن هست یا عیب؟ به نظرم عیب هست و عیبی که بیش از پیش دست نولان رو برای ما رو می‌کنه؛ نولانِ بی دغدغه نسبت به جنگ که داره همون ایده‌هاش رو این بار توی این فضا اجرا می‌کنه.

سوم؛ هانس زیمر. موسیقی متن رو من جداگانه چند وقتی هست دارم گوش و خصوصا قطعه Supermarine بارها گوش دادم ولی توی فیلم؟ کاملا کسل کننده مثل بقیه فیلم‌های نولان. فیلم سرپا نیست؛ مجبور هست که با موسیقی متن پیش ببره. بابا بذار تام هاردی توی سکوت بشینه و من یکم با حس قهرمانانه این بشر سهیم بشم. نمیشه. موسیقی متن همه جا هست و بعضا از فرطِ تکرار گوش آزار میشه.

در کل فیلم جنگی بهانه است. این فیلم ابدا ژانر جنگ نیست و نمی‌تونه باشه؛ چون به عقیده من بیشتر، ژانر جنگی با آدم‌هاش معنا میشه (حضرت کرک داگلاس توی اثر درخشان کوبریک رو به یاد بیارید. نه زیاد خبری از بمب و اینا بود و نه خبری از میزانسن مثلا سنگین.) مخلص کلام؛ این فیلم به کل بحث شخصیت رو فراموش کرده و شده زمینِ تمرینی بزرگِ فیلمسازِِ بی دغدغه ما.

 

[Amir R]

تو پست اول كالت رو تعريف كردم كه به نظرم با هماني ك شما گفتين فرقي نداره
حالا متوجه نشدم كجاش متفاوته به نظر شما (مخالف جريان سينمايي زمانه ك ممكنه بعد ها مورد توجه قرار گيره)
و گذر زمان تو فيلم كالت نميشه چند ماه در نظر گرفت ممكنه بيشتر هم باشه البته دانكرر براي ما كمتر از دو ماه پيش قابل ديدن شد

ببينين من نظرم راجب فيلم اينه كه ايراد يا حسن نداره و به رابطش با بيننده ربط داره
براي مثال همين سه داستان در يك زمان براي من جذابه
و موسيقي به نظر من خيلي خوب نقشش رو ايفا مي كنه (اين دو تا كاملا سليقه هست به نظرم)

براي القاي يك جمله يا حس هميشه نياز ديالوگ نيس طرز ايستادن و يا نگاه هم ميتونه اون حس رو القا كنه

و شخصيت(نمي دونم منظورتون شخصيت پردازي نداشت يا كمبود شخصيت هاي كه با اسنايپ چند نفر رو بزنن يا براي كسي كه دست و پاش قطع شده از جونشون بگذرند و وسط چنگ مرفين بزنن مثل سرباز رايان و سه تيغ اره اي يا مجيد توي اخراجي ها)
(البته سوتفاهم نشه بگم به نظر من سر باز رايان از دانكرك بهتر هست )
بگيم فيلم جنگي هست وچون شخصيت نداره امتياز منفي بديم و در اخر بگيم فيلم اصلا جنگي نيست
و در مورد ايراد شخصيت پردازي واس خودم سوال هست كه چرا يه عده ميگن خوب يه عده ميگن بد و هيچ كدوم دليل نميارن
شخصيت پردازي از اين بهتر خيلي ميشه گير اورد ولي اينكه بگيم نداشت يكم .....


مثل بقيه فيلم هاي نولان كسل كننده !!!!!
و تاختن به نولان!!!!!
ريلي؟؟؟

 

[Leo]

خوندم پست ها رو. بیشتر راجع به کالت حرف زدید. لااقل تعریفی که من از کالت شنیدیم متفاوته؛ خیلی شیک و جمع و جور کالت یعنی فیلمی که در زمان خودش فهمیده نشه ولی گذر زمان ارزش های فیلم رو به همه اثبات کنه. طبیعتا با این تعریف صحبت از یک اثر چند ماه پیش و توامان کالت خوندنش مضحک به نظر میاد.

راستش جایی این تعریف از کالت رو نشنیدم. فیلم کالت لزوما بعدا کشف نمیشه! پالپ فیکشن مثال بارزشه. عمدتا به عنوان یه فیلم کالت قبولش دارن. ولی زمان اکرانش اصلا مظلوم واقع نشد! تا جایی که یادمه استقبال خوبی داشت و وفتی اسکار رو به فورست گامپ باخت خیلیا تعجب کردن!
کالت لزوما بعدا کشف نمیشه. شاید توسط افراد کمی کشف شه! ولی ویژگی بارزش همین "برخلاف جریان رایج سینما کار کردن" باشه فکر کنم.

 

[Amir R]

واس اين هفته دو فيلم رو در نظر ميگيرم
دانكرك
و
Blade runner(البته هر دو قسمت)

از هفته بعدش از نظرات شما هم استفاده ميكنم
اگه فيلمي يا مو ضوعي در نظر دارين به من پيام بدين تا راجب بهش حرف بزنيم
هدف اين تاپيك بيشتر در مورد سينما ياد بگيريم پس در مورد هر چيز ميشه حرف زد ك مرتبط با سينما باشه
مثلا من فيلم بليد رانر رو انتخاب كردم تا توضيحي راجب ژانر نيونوآر بگم
البته ميگم هر چيزي راجب سينما

نظراتتو رو راجب اين دو فيلم بگين
(همچنين نظري راجب به تاپيك داريد به من پ خ كنيد)

 

[venusi]

بخاطر خوندن این تاپیک فیلم رو دیدم
فکر میکنم یه عده ای از مخاطب های سینما آدم های معمولی هستن مثل من.

میتونم بگم به نظر من که بیننده معمولی هستم فیلم خاصی نبود.نمیتونم با جایگاهی که دارم بگم بد بود امادر واقع هیچ پیام دقیقی رو دریافت نکردم.
در روند فیلم به این نتیجه رسیدم که زندگی همه اون آدم ها خیلی با ارزشتره و خب شخصیت هایی بودن که جدا از جایگاهشون سعی کردن همدیگرو نجات بدن
اما قسمت اخر فیلم که سرباز روزنامه رو خوند پیام دیگه ای منتقل شد
ی پیامی که اساسا درست نیست
اینکه زندگی انسان ها در قبال وطن و... اهمیتی نداره
و خب بنظر من این بیشتر ی دستاویزه برای بازی با احساسات مردم که ی عده معدود رو به اهدافشون برسون
وگرنه واژه وطن میتونه معنای خیلی وسیع و زیبایی داشته باشه