اولا اگه جاودانه بودن و یکبار بودن عشق رو بپذیری (که اشتباهه) یعنی باید تا ته عمرت با همون ی نفر باشی (این کار درستیه ولی نه به دلیل تکرار ناپذیری عشق). این ویژگی هایی ک میگید، مال شروع عشقه نه یه عمر زندگی با عشق.
چون همه این حالات به گواه اونایی ک عاشق بودن بعد یکی دوسال از بین میره اکثرا و انس و الفته ک تعیین کننده میشه. ک جنس انس و الفت با این تب و تاب عشق خیلی شباهتی نداره، پس در نتیجه داشتن این انتظارات، میخوره توی ذوق طرف و احساس میکنه عمرشو تلف کرده چون باید میرفته با یکی که همیشه عاشقش میموند.
+
مبسوط نظرم رو می تونید توی سیر عشق دوباتن بخونید بنظرم یکی از بهترین کتاب هاست برای اینکه واقعیت های یک عشق بلندمدت و چالش هاشو باهاش به صورت ذهنی مواجه بشید.