چرا زنده بمونیم؟

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع Sara.kh
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
ارسال‌ها
952
امتیاز
17,470
نام مرکز سمپاد
فرزانگان 1
شهر
تهران
سال فارغ التحصیلی
1920
مدال المپیاد
نقره
دانشگاه
شریف
رشته دانشگاه
فیزیک
نمیدونم تاپیک مشابه داریم یا نه، برام سوال پیش اومده که چرا زندگی کنیم و به هر دری بزنیم تا زنده بمونیم؟ هرکدوممون تاثیر بخصوصی در دنیا داریم که اگه نباشیم یه جای کار می‌لنگه؟ اگه جوابش آره‌ست چرا باید در ازای تاثیرمون توی دنیا زجر بکشیم یا سختی تحمل کنیم؟ کلا سوال اینه که چرا زنده اید و خلافشو انتخاب نمی‌کنید.
 
من نمیخوام بمیرم قبل از رسیدن به ارزوهام و واسه همین تلاش میکنم زنده بمونم !
 
احتمالا بعد جدا شدن روح و حذف شدن محدودیت های فیزیکیمون بفهمیم
همین الان تو دلیلت برای زنده موندن چیه؟ کاری به بعد از مرگ نداره که، باید یه دلیلی داشته باشی که چرا تلاش می‌کنی برای زنده موندن
 
همین الان تو دلیلت برای زنده موندن چیه؟ کاری به بعد از مرگ نداره که، باید یه دلیلی داشته باشی که چرا تلاش می‌کنی برای زنده موندن
تاحالا بهش فکر نکردم
سوال سخته
فعلن میخوام المپیاد بدم
بعد دانشگاه شریف دلم میخواد
دلم میخواد کتاب بنویسم لایت ناول و ازینا...
یسری چیز دیگم هست....

فقط میدونم باید لذت ببرم از زندگیم با تمام وجودم. همین!
 
بخوام خیلی شخصی جواب بدم ، هنوز خیلی احساس ها مونده که تجربه نکردم ، خیلی جاها هست که نرفتم ، هنوز خیلی کارها هست که انجام ندادم ، خیلی کتاب ها هست که نخوندم ، خیلی فیلم ها هست که ندیدم ، خیلی آدم هایِ خوبی وجود دارن که باهاشون آشنا نشدم ، و در مجموع ترجیح میدم زنده باشم و زندگی حتی با اتفاق هایِ بدِ غیرِ قابلِ پیش بینی شگفت زدم کنه تا بمیرم و همه چیز تموم شه.

این رو قبلا توی یک تاپیکِ دیگه گفته بودم اینجا هم جوابم همینه.

اضافه کنم، قرار نیست ما دنیا رو تغییر بدیم، قرار نیست لزوما کار بزرگی کنیم و صادقانه بگم بزرگترین کاری که بشریت میکنه روی کلیتِ دنیا ذره ای تاثیر نمیذاره! اما اینکه ما احساس میکنیم، میبینیم، عاشق میشیم، درک میکنیم، شعر میخونیم، سعی میکنیم به اسرار عالم پی ببریم در ابعاد کوچیک واقعا قشنگه.

من مخالف خودکشی نیستم، اما حس میکنم واسه ی ماها زوده که بخوایم دست از دنیا بکشیم، هوم؟!
 
میشه گفت بزرگترین دلیلی که الان خودکشی نمیکنم، فقط اینه که نگران احساسات والدینم هستن. اگه این نبود، خیلی دلم می خواد غرق بشم!
 
میخوام بدونم تهش چی میشه.
خودکشی خیلی لوسه ((: میخوام بدونم اتفاق مردنم چطوری پیش میاد (((:
و میخوام بدونم آیا تا پایان زمانی که بهم داده شده کار خاصی میکنم یا نه...
+لزوما قرار نیست کاری برای ماندگار شدن اسم و یا تغییر جهان باشه...این خاصیت رو خود آدم تعیین میکنه.
ولی بازم میگم خودکشی خیلی لوسه و اینو دارید از کسی می شنوید که اطرافیانش به شیوه های مختلف این عمل رو انجام دادن ((:
 
منم واسم مهم نیست الان بمیرم..نه انگیزه‌ای نه ویژگی خاصی نه چیزی پاش درمیون نیست..شاید واسه مامان‌بابام خودمو نکشم(همونجور که تا الانم واسه اونا درس خوندم و تلاش کردم)..ولی یه لحظه‌های ریزی زندگی خوب میشه و یه امید الکی ای وجود داره به اینکه شاید یه روزی بشه یه جواب قانع کننده‌تر برای این سوال پیدا کنم:-"
 
من با حرف @Radikal موافقم و شاید دلیل خودمم برای خودکشی نکردن همین باشه. ولی نمیتونم به جنبه های تاریک زنده بودن توجه نکنم و خوشبین باشم، من میبینم که کلی ادم وجود دارن که هیچ خوشحالی‌ای ندارن، زندگی می‌کنن که زنده بمونن، نمیتونم درک کنم چرا باید تو سیاه ترین شرایط ممکن به زندگی کردن ادامه بدن، در واقع دلیل کثیری از آدم هارو برای ادامه دادن نمیفهمم.
من نوعی تقریبا از هیچ چیزی لذت نمی‌برم، هر روز بیدار میشم و کارایی رو که بهشون علاقه ای ندارمو انجام میدم تا سرگرم بشم. هر بار که به این فکر میکنم که چه چیز خوشحال کننده ای وجود داره، به هیچ جوابی نمیرسم. از یه طرف وقتی به وجود نداشتن فکر میکنم میبینم خیلی ساده و راحت تر از وضعیت موجوده، دیگه آدمی وجود نداره که ناراحتی، خوشحالی یا هرچیزیو درک کنه. از طرفی نبودنم تاثیر چندانی در دنیا نداره صرفا جمعیتو کمتر میکنه و این به نفع بقیه زنده هاست. من یه موجود ایده آل نیستم و بخاطر کاستی هایی که دارم خیلی از لحظاتم بد سپری میشه، چیزهایی هست که نداشتنشون یه اجباره و بدست اوردنش خیلی سخت، خب من بجای تحمل همه اینا چرا نباید از خوشی های محدود بگذرم و راحتیو انتخاب نکنم؟
 
آخرین ویرایش:
چون باید از فرصتامون استفاده کنیم
چون هیچ دیدی نسبت ب اینده نداریم ( بعد مرگ)
چون ذات انسان وابسته میشه .. ب همه چی
 
فکر میکنم خیلی بزرگ دارین فکر میکنین به خودتون و زندگیتون. حقیقت اینه که ما هرکاری هم بکنیم در نهایت در تصویر بزرگ جهانی پشیزی ارزش نخواهد داشت پس چرا الکی با فکر به این چیزا خودمون رو اذیت کنیم. راستش من در حال حاضر خیلی خوشحالم. در موقعیتی هستم که هیچ ایده‌ای ندارم که حتی ماه آیندم مشغول چه کاری هستم (یعنی حتی نزدیک بهش رو هم نمیدونم) و اون متاسفانه اگر بخوام به اون چیزی که میخوام برسم خیلی این برام مهمه. ولی کلا این تفکرات حتما باید به چیزی برسم رو گذاشتم کنار و تمرکز کردم روی لحظه و شاید کلیشه‌ای به نظر بیاد ولی واقعا همینجوریه که میتونم خوشحال باشم. فکر میکنم تصوری که خیلیا از زندگی دارن اینه که قراره بریم بریم یه دفعه به یه چیز بزرگ برسیم و دیگه همه چیز خوب باشه یا هم که این تصور یه ذره بهتر رو دارن که زندگی مثل اتوبوسه که هی به ایستگاهای مختلف میرسیم که این باز بیشتر واقع‌گرایانس ولی نه کاملا. حقیقت به نظرم اینه که ما یا به اون هدف یا هرچیزی که خیلی میخوایم نمیرسیم یا اگه برسیم هم احساس خاصی که میخوایم رو بهمون نمیده پس الکی انتظارهای بزرگ نداشته باشیم. الان هم دارم بازی میکنم و یه بازی جدید هم چند وقت دیگه میخوام بازی کنم که خیلی ذوق و هیجان براش دارم. خلاصه که برنامه این هفتم خیلی دوست داشتنی و زنده نگه داره. : )) + کلا روزانه و هفتگی فکر میکنم و راضیم.

+ البته به نظرم جالبه که بدونین من چند سال پیش یادم نمیاد دقیق ولی همون حدودای 15 16 سالگی واسه خودم زمان تعیین کردم که اگر تا 30 سالگی به اون چیزی که میخوام نرسم به خودم اجازه‌ی خودکشی میدم! ولی هرچی سال گذشت به این سن اضافه کردم (30 واقعا جوونه بابا: )) ) و چیزهایی که میخواستم رو کم! الان به نظرم 45 (از 50 می‌ترسم یکم: -" ) خوب میتونه باشه و اینکه اون چیزی که میخوام فقط یه زندگی ثابت و مستقل از همه نظر به خودمه که بتونم برای خودم زندگی کنم و مجبور نباشم برای کس دیگه‌ای زندگی کنم.

+ و اینکه من هنوز عاشق نشدم و رابطه‌ی جنسی هم نداشتم دیگه چه دلیل بیشتری میخوام؟ :- " : ))
 
آخرین ویرایش:
من با حرف @Radikal موافقم و شاید دلیل خودمم برای خودکشی نکردن همین باشه. ولی نمیتونم به جنبه های تاریک زنده بودن توجه نکنم و خوشبین باشم، من میبینم که کلی ادم وجود دارن که هیچ خوشحالی‌ای ندارن، زندگی می‌کنن که زنده بمونن، نمیتونم درک کنم چرا باید تو سیاه ترین شرایط ممکن به زندگی کردن ادامه بدن، در واقع دلیل کثیری از آدم هارو برای ادامه دادن نمیفهمم.
مطمئناً افراد/موجودات زیادی بودند که تمایلی نداشتند توی سیاه ترین شرایط ممکن زندگی کنند که یا خودشون رو کشتند یا حداقل علاقه ای به باز تولید موجودی شبیه به خودشون نداشتند و این موجودات از چرخه حیات خارج شدند، فرگشت هدفدار نیست و لزوما موجودات باهوش تر و بهتر رو انتخاب نمیکنه، بلکه اونهایی که تمایل دارند ژنشون حفظ بشه شروع به تولید مثل میکنند و باقی می مونند، خواهی نخواهی ما هم بازمانده همون هایی هستیم که یک روزی توی غار با سخت ترین و کمترین شرایطِ زندگی تمایل داشتند که زندگی بکنند و ژنشون حفظ بشه.
 
بودن یا نبودن من تاثیری رو دنیا نداره و فقط رو خانوادم تاثیر میزاره،اما این اصلا مسئله مهمی نیس:) مهم اینه که می خوام تجربه کنم همه چی رو حتی درد رو:) دلم می خواد روانشناس شم، دلم می خواد به آدما کمک کنم، با بچه ها بازی کنم، مهربون باشم و...
این یه واقعیته: وقتی غذایی هس که تا حالا نخوردم چرا باید بمیرم:)
تازه با خودکشی مخالفم دلم می خواد بفهمم چجوری قراره بمیرم:)
 
راستش من خیلی خوصوصیات این دنیا رو دوس دارم که بهترینش موقتی بودنشه و اگه نمیخواست پایانی داشته باشه یا مثلا تمام افراد دنیا برای همیشه بهمون شکل باقی میموندن خیلی خسته کننده میشد و بخاطر همین موقتی بودنش دوس دارم ازش تا جا داره استفاده کنم و اینکه یه خوصوصیت جالبه دیگش اینه که هیچوقت توش چیزی بینهایت خوب و خوش یا بینهایت بد و شوم نیست و اینکه میبینم مردم با اهداف مختلفی دارن برای یه زندگی موقتی انقدر دست و پا میزنن خیلی برام لذت بخشه و از اینکه لذت کسی رو ببینم لذت میبرم و از لذت بردن خودمم دوباره لذت میبرم و اینکه چیزای هست که امتحانشون کنم بازم برام لذت بخشه.
 
تاحالا بهش فکر نکردم
سوال سخته
فعلن میخوام المپیاد بدم
بعد دانشگاه شریف دلم میخواد
دلم میخواد کتاب بنویسم لایت ناول و ازینا...
یسری چیز دیگم هست....

فقط میدونم باید لذت ببرم از زندگیم با تمام وجودم. همین!
اگه می خوای لایت نوول و مانگا بنویس ازت حمایت میکنم حتما زنده بمون:-b=D>:RedHeart
 
اصولا شما هنوز به سر حد پوچی نرسیدید که احتمالا اهدافتون میشه اینکه میخوام به فلان آرزو برسم... هر وقت رسیدید اون موقع میشه درباره چرا زنده موندن حرف زد...
 
خب کمال طلبی میتونه تا یه حدی محرک زندگی کردن باشه . اینکه نخوام تو این اوضاع ، تو این پوچی و بی مصرفی و بدون اینکه تاثیری روی دنیا گذاشته باشم بمیرم .
 
مرگ که واسه همه هستش،چه دیر چه زود
این زندگیه که واسه خیلی ها نیست
من ترجیح میدم با اون چیزی که خیلی ها ندارن ،سعی در تغییر اطرافم کنم.
نه اینکه به خودکشی فکر نکردم..نه ولی ...بین بد و بدتر باید یکی رو انتخاب کنیم و به نظر من جهنم این دنیا قشنگ تر از جنهم اونوره.

هرکی دیس میده دلیلشو کامل بگه
 
Back
بالا