آیا حافظ شرابخوار بوده ؟

[Asuka]

برای کسی که بر مبنای عقیده عمل کنه ، این طرز فکر بی معنیه

خب دیگه این نوع عمل نشان از خنگ بودنه تو هم یا خنگی و نفهمیدی چی گفتم یا میخوای الکی بحث کنی، خلاصه اینم قشنگ نیست و بیهوده بنظر می رسه

 

[Acwmw:']

حالا فرض بر اینکه شرابخوار هم بوده باشه ، ک چی ؟
مشکل شراب چیه ؟

دقیقققققاااا

مولوى
شهريار
پروين اعتصامى
امثال اينا
البته من با شعر و ادبيات مشكل دارم كلاً متنفرم ولى بعضى از شعرهاشونو ميخونم خوشم مياد
بنظرم حافظ مزخرف ترين بين اينهاست
چون اول مفهوم ساده نداره
روان نيست
به منم ربطى نداره مشروب خور بود يا نبود
اصلاً باشه فرقى نداره
هيچ اتفاقى هم نمى افتاد اگر بود يا نبود

الان جا داره گفت که ودف؟!!
تو اصلا درجایگاهی نیستی همچین حرف مضخرفی بزنی
واقعا با وجود همچین آدمایی ادم خجالت میکشه
چون حالا شما هیییییچ عقلی نداری که بفهمی شعرای حافظ چی میگن دلیل نمیشه این حرفای جاهلانه رو بزنی
مغزم سوت کشید با این نظر
و این بود و نبود شماست که فرقی نمیکنه نه اشعار بزرگی مثل حافظ
شرتان کم باد!!

 

[Atbin]

شاید بزرگترین و معتبر ترین حافظ شناس رو بتونیم جناب بهاءالدین خرمشاهی بدونیم . که اتفاقا 2 جلد کتاب هم نوشتند تحت عنوان (( حافظ نامه )) و در اون بسیاری از جوانب حضرت حافظ رو بررسی کردن . ایشون معتقد هستند ( با ارائه سندیات ) که ما 3 نو می یا همون شراب در اشعار حافظ داریم . شرابی که در اشعار حافظ ما میبینیم ، گاهی شراب عرفانیه ، گاهی شراب انگور و گاهی هم شراب ادبی برای مضمون سازی شاعرانست . در غزل های عاشقانه هم گاهی معشوق آسمانی و عرفانیه و گاهی معشوق زمینی و انسانیه . جدای از جناب خرمشاهی ، بسیاری از بزرگان ادبی ما هم مثل دکتر غنی و قزوینی ( که تقریبا همه ی دیوان های حافظی که در خونه های ما هست به تصحیح این 2 بزرگوار هست ) معتقد هستند که حافظ به اون معنای مدنظر ما اصلا عارف نبوده و جنبه های عرفانی شعرش کمه و با نگاه طنز آلودی که داره در کل حافظ جزو عارف های بزرگ ما مثل مولوی یا سنایی یا عطار محسوب نمیشه . اما در مجموع اگر حافظ رو مثل عده ای شاعر خراباتی محض یا شاعر عرفانی محض بدونیم ، الحق که بی انصافیه .

 

[zeynabgol]

بنظر من میخورده... ولی این کلمات تو شعراش همیشه استعاره از شراب نیستن

 

[خِیزَران]

آیا فرقی میکنه ارزش آثارش با شرابخواری یا نخوردنش؟

 

[Negaaar]

آیا فرقی میکنه ارزش آثارش با شرابخواری یا نخوردنش؟

واقعن !
حالا اصلا بوده یا نبوده
چ فرقی داره ک روش بحث میکنین ؟؟!

 

[Sep]

آیا فرقی میکنه ارزش آثارش با شرابخواری یا نخوردنش؟

بحث بر سر تاثیر نحوه زندگی حافظ بر ارزش آثارش نیست؛ بلکه با فهم دیدگاه حافظ نسبت به زندگی میتونیم درک بهتری از مضامین نهفته در اشعارش داشته باشیم.

 

[sp.ring]

میدونم الان زمانیه که باید به گفته ی بزرگان عمل و سکوت کنم
و البته به گفته ی یه ناشناس بزرگ هم عمل کنم و خفه بشم(فلج) و به حرفی که می خوام تایپ کنم بیشتر فک کنم
ولی واقعا دونستن شراب خواری حافظ چه کمکی به درکتون میکنه ؟
همه میدونن(شایدم یه سریا میگن هست) معشوق استعاره از خدا نبوده
ولی باید باشه
چون حافظ نمی تونسته عاشق خدا نباشه
و فیلم نیست که با شراب خوردن یا انجام کار های حافظ و قرار دادن خودتون تو موقعیتش به دستاوردای اون یا به درک عمیق اون برسین
پس واقعا این دونستن حقیقت بودن یا دروغ بودن این چیز چیو تغییر میده واستون ؟

 

[s@rah]

البته من با شعر و ادبيات مشكل دارم كلاً متنفرم ولى بعضى از شعرهاشونو ميخونم خوشم مياد
بنظرم حافظ مزخرف ترين بين اينهاست

وای خدایا تا حالا همچین حرفی نشنیده بودم
اشعار حافظ مزخرفه؟؟؟
هییی... -_-

 

[حُسام]

توی این تاپیک قرار نیست از نتیجه‌ی شراب‌خوردن یا نخوردن حافظ قضاوت مثبت و منفی بدیم.
می و شراب توی شعر حافظ هست. بررسی و درک اینکه منظور از این می چیه هم مطمئنا به درک شعر حافظ و مقصودش و حتی شناخت بعضی عقایدش کمک می‌کنه. پس مطمئنا از این جهت این موضوع مهمه و ارزش بررسی کردن داره. توی این تاپیک هم قراره صرفا همین موضوع بررسی شه.
نه صرفِ اینکه این می مجازی باشه به غنای شعر کمک می‌کنه و نه مخالفش.

جعبه متن مخفی: یه موضوع مهم

این تصور که می‌خوردن چیز بدیه و هر کس بخوره یه موجود لایعقله و نکته‌ی منفی‌ای حساب میشه رو هم باید تعدیل بکنیم. گذشته واقعا اینجوری نبوده. شعر منوچهری و فرخی و ... با اینکه در دوران اسلامی زندگی می‌کنن پره از مدح می حقیقی. کسی هم «فکر بد» راجع به‌شون نمی‌کرده. اصولا ایرانی‌ها خیلی برای می ارزش قائل بودن و معتقد بودن که می جوهر فرد رو نشون میده! به شاهنامه که نگاه می‌کنیم مقدمه‌ی بعضی از داستان‌ها اصلا به تعبیری «می‌نامه‌» است. مقدمه‌ی پادشاهی لهراسپ رو نگاه کنید:
به مرد اندرون باده آرد پدید
که: فرزانه گوهر بود یا پلید!
که را گوهرش پست و بالا بلند
کند باده او را چو خمِّ کمند
که را گوهرش برز و بالاش پست
به کیوان برد چون شود نیم‌مست
و ....

در ذاتِ اینکه با این تاپیک اینقدر مخالفت هست به نظرم این تصوره که می‌خوردن خیلی چیز بد و ناجوریه! در حالی که در گذشته (حتی در دوران اسلامی ایران) به هیچ وجه همچین شدتی توی این موضوع نبوده ... .