خیلی کنجکاوم 10 سال بعدتو ببینم مهدی : ))
ببین چند نفر اینجا به صورت ضمنی گفتن که جوگیر هستی و ... بعضیام دلسوزانه راهنمایی کردن. من واقعن اونقدر فراست در خودم نمیبینم که بیشتر از حرفای بچه ها توصیه ای بکنم.
ولی بذار یه چیزی که به تجربه فهمیدم رو برات تعریف کنم. آدمای خیلی خفن... خیلی خفن... اونایی که شریف درس میخونن و بعدش میرن استنفورد و فلان و بیسار، به صورت کلی آدمای متواضعی هستن (من با چندتاییشون کم تا بیش ارتباط داشتم). و علاوه بر این، خودِ اسم استنفورد یا ام آی تی یا فلان و بیسار براشون اهمیتی نداره. منبع انرژیشون یه چیز دیگه س. دروینه در واقع. تو اگه دغدغه ت پول/مقبولیت اجتماعی/اثبات خفن بودن خودت باشه، ممکنه تا یه جایی هم بالا بیای (شریف/تهران قبول شی مثلن) ولیکن بیشتر از این نمیشه. مطمئنم که نمیشه. هیچکی از مقبولیت اجتماعی و ثروت و به قول خودت ابهت بدش نمیاد. خیلی هم چیزای خوبین. ولی هر وقت دیدی انرژیت و انگیزه ت همیناس، مطمئن باش که جو تو رو گرفته و خیلی زود دمپ میشی.