تـئـــــــــاتـــــــــر

[Sahar.Z]

پاسخ : تـئـــــــــاتـــــــــر

توی بیشتر نمایش های تئاتر همیشه یه نمایشنامه ای وجود داره و یه بازیگر که سعی میکنه با پیدا کردن شباهت های بین خودش و نقشی که بازی میکنه ،اجرای بهتری داشته باشه ولی بازم همه چیز به دست یه نمایشنامه نویس نوشته شده و بازیگر عملا نمیتونه هیچ خلاقیتی داشته باشه.
شاید بیشتر شما ندونید رقص معاصر چیه و اصلا چه ربطی به تئاتر داره خوب رقص معاصر یا Contemporary Dance یکی از زیر مجموعه های
performance art هست که روی صحنه(یا جا های دیگه) اجرا میشه و هدف اصلی اون دادن آزادی کامل به بازیگره تو این رقص احساسات و ادراک بازیگر توسط خودش تبدیل به حرکت حروف یا حتی کلمه و جمله می شه.
قرار نیست که تماشاگر چیزی از موضوع بفهمه اما حرکات به علاوه قسمت زیبایی شناسیشون باید یک سری معنی برای خود بازیگر داشته باشند.
خوب ما تو پژوهش تئاترمون رقص معاصر کار میکنیم برای هممون یه چیز جدیدیه و برای همین خواستم ببینم نظر بقیه چیه اینکه شما تو پژوهش تئاترتون تا حالا رقص معاصر کار کردیدآیا؟

منظورتون در واقع یک سری حرکات فرم هست که گویای یک سری دیالوگ باشن؟یعنی به جای گفتن دیالوگ و استفاده از صدا با حرکات منظورُ برسونن؟خوشحال میشیم توضیح بیشتری بدید. :د

 

[yasaman hoseyni]

پاسخ : تـئـــــــــاتـــــــــر

بیشتر اوقات اینجوری نیست یعنی ایده آلش اینه که حرکات برای خودت معنی داشته باشن اما همیشه یه حسی از حرکات به بیننده منتقل میشه که بیننده ها میتونن اونو به عنوان دیالوگ در نظر بگیرن

 

[Sahar.Z]

پاسخ : تـئـــــــــاتـــــــــر

بیشتر اوقات اینجوری نیست یعنی ایده آلش اینه که حرکات برای خودت معنی داشته باشن اما همیشه یه حسی از حرکات به بیننده منتقل میشه که بیننده ها میتونن اونو به عنوان دیالوگ در نظر بگیرن

خُب ببین چیزی که هست این ِ که تئاتر در واقع یک نمایشی هست برای عموم.و اگه بازیگر تئاتر بخواد از یک سری حرکات استفاده کنه که صرفاً برای خودش معنی داشته باشه نمیتونه منظور خاصیُ منتقل کنه.پس ایده آلش فکر میکنم باید این باشه که از یک سری حرکات عامه فهم با خلاقیت خودش استفاده کنه.حالا نمیدونم شاید منظورتُ از ایده آل متوجه نشدم. :د

 

[yasaman hoseyni]

پاسخ : تـئـــــــــاتـــــــــر

خوب اینکه عموم مردم در واقع فقط می تونن دریافت خیلی سطحی ای از نمایش ها داشته باشن یکی از دلیل هایی که بیشتر مردم تئاتر رو با نمایشنامه ترجیح می دن اما خوب این نوع هم طرفدار های خاص خودشو داره ولی بیشتر اوقات برای اینکه هم خود بازیگر آزادی عمل داشته باشه هم فهم نمایش به آسون تر بشه کسی که کلیت نمایش رو مشخص می کنه(مثل اینکه چند نفر اجرا کنن یا اینکه حرکتاشون رو کی انجام بدن)جوری حرکات رو کنارهم تنظیم می کنه که بیشترین مفهوم رو برسونن مثلا:مگ استوارت
همیشه تو نمایش هاش می تونی موضوع کلی رو در غالب احساسی که بهت میده بفهمی اما نمیتونی یه موضوع واحد در حد یه جمله براش پیدا کنی

 

[ماهِ ـشاد]

پاسخ : تـئـــــــــاتـــــــــر

خُب ببین چیزی که هست این ِ که تئاتر در واقع یک نمایشی هست برای عموم.و اگه بازیگر تئاتر بخواد از یک سری حرکات استفاده کنه که صرفاً برای خودش معنی داشته باشه نمیتونه منظور خاصیُ منتقل کنه.پس ایده آلش فکر میکنم باید این باشه که از یک سری حرکات عامه فهم با خلاقیت خودش استفاده کنه.حالا نمیدونم شاید منظورتُ از ایده آل متوجه نشدم. :د

بیشتر اوقات اینجوری نیست یعنی ایده آلش اینه که حرکات برای خودت معنی داشته باشن اما همیشه یه حسی از حرکات به بیننده منتقل میشه که بیننده ها میتونن اونو به عنوان دیالوگ در نظر بگیرن

خب بااجازه یاسمن :
ببینین منظور از این حرکات اینه که مثلا شما یه مشکلی،یا یه چیزی که دوس دارین خلاصه یه چیزی رو درنظر میگین بعد طبق احساستون براش حرکت میرین مثلا شما یه نفر رو میبینین بعد دوس دارین همون موقع سرتونو بچسبونین به پاتون
خیلی بحث پیچیده ای هستش خیلی طول کشید تا ماهم متوجهش بشیم
یه مثال دیگه اینکه مثلا شما از رنگ دیوار اتاقت خوشتون میاد بعد مثلا براش حرکت میرین که مثلا دارین پرواز میکنین به سمت اون رنگ
خب بیننده هیچوقت متوجه نمیشه شما داری چکار میکنین فقط حس میگیره از شما همین
خیلی کار سختیه واقعا ما خودمون فقط از مهر تا بهمن داشتیم تمرینای رهایی و، تمرکز و انتقال احساسات و اینا رو انجام میدادیم ذهن باز میخواد شدید الانم ما واقعا اونطور که باید نیستیم ولی خب..........

 

[بهار1998]

پاسخ : تـئـــــــــاتـــــــــر

به نظرمن اگه ادم باعشق وعلاقه وارداین عرصه بشه میتونه هنرواقعی خودشوبه نمایش بذاره تئاتریعنی زندگیه پشت پرده یعنی انگارادم توی یه صحنه داره زندگی میکنه که اگه بشه درکش کنی میتونی راحت حس خودتوبه دیگران القاکنی.من تئاترروخیلی دوست دارم چون توی اون ادم همیشه یه شخصیت نداره ومیتونه شخصیت های مختلفی روداشته باشه واین زندگی هیچ وقت یکسان نیست وادم ازش خسته نمیشه واقعاادم بودن سخته اونم اگه عمره زیادی داشته باشی.....

 

[Sahar.Z]

پاسخ : تـئـــــــــاتـــــــــر

به نظرمن اگه ادم باعشق وعلاقه وارداین عرصه بشه میتونه هنرواقعی خودشوبه نمایش بذاره تئاتریعنی زندگیه پشت پرده یعنی انگارادم توی یه صحنه داره زندگی میکنه که اگه بشه درکش کنی میتونی راحت حس خودتوبه دیگران القاکنی.من تئاترروخیلی دوست دارم چون توی اون ادم همیشه یه شخصیت نداره ومیتونه شخصیت های مختلفی روداشته باشه واین زندگی هیچ وقت یکسان نیست وادم ازش خسته نمیشه واقعاادم بودن سخته اونم اگه عمره زیادی داشته باشی.....

ببین عشقُ علاقه و این چیزا مسلماً مطرحِ امّا باید در نظر گرفت که عشقُ علاقه به این معنی نیست که : « من چند تا تئاتر خوب دیدم ؛ خوشم اومد.چقدر هیجان انگیز ِ آدم روی صحنه باشه...» و این قبیل چیزا. دیده شده آدمایی که صرفاً واسه چهار تا دونه تئاتری که دیدنُ خوششون اومده رفتن سراغ اینکه به صورت حرفه‌ای یهش بپردازن در حالی که این اصلاً درست نیست.عشقُ علاقه لزوماً به این معنی نیست که من در اون زمینه استعدادی دارم.

بعدم اینکه حتی اونایی که تا حدّی واردش شدن ؛ یک مشکلی که دارن اینِ که توی اجرا قادر نیستن مرزها رُ به طور کامل کنار بذارن.میدونی تو تئاتر تو نباید «خودت» رُ بازی کنی.باید نقش آدمیُ بازی کنی که احتمالاً هرگز جای اون آدم نخواهی بود.پس تمام حرکاتُ ری‌اکشنِ ت باید با حالت عادی‌ت فرق بکنه.اینا گفتنش راحتِ ولی وقتی وارد عمل بشی متوجه سختی‌ش میشی.

×صرفاً جهتِ ادامه دادنِ تاپیک: کسی راجع به «بداهه پردازی» چیزی میدونه؟

 

[Mahshid.M]

پاسخ : تـئـــــــــاتـــــــــر

و اینکه برای شروع هر هنری باید استعداد هم داشته باشی، صرفا عشق و علاقه کافی نیست.

 

[Sahar.Z]

پاسخ : تـئـــــــــاتـــــــــر

خُب من راجع به بداهه پردازی بگم.

خُب ؛ برای پرداختن به تئاتر دو فاکتور وجود داره که باید در بازیگر تئاتر تقویت بشه.این دو فاکتور به طور کلی عبارتند از:

1- بدن
2- بیان

بداهه پردازی که یکی از تمرین‌های مربوط به حرفه‌ی تئاتر میشه و طبیعتاً در دسته‌ی دوّم جای میگیره همون جور که از اسمش پیداست یعنی:
بازیگر تئاتر بنابر خلاقیت خودش ؛ بدون آمادگی ذهنیِ قبلی یک سری دیالوگ‌ها رُ در آنِ واحد ردُ بدل کنه.

×کسی درموردِ تمرین‌های بداهه پردازی چیزی میدونه یا اینم خودم بگم؟

 

[Mahshid.M]

پاسخ : تـئـــــــــاتـــــــــر

یک تئاتری بود که کاوه آفاق توش بازی کرده بود. به این صورت که نمایشنامه رو داده بودن دستش و قبلا اصلا نخونده بود و همون لحظه تصمیم می‌گرفت که چه طور بازی کنه. و چه طور کلمات رو ادا کنه.
این هم میشه بداهه پردازی؟