پاسخ : علی شریعتی
به نقل از Elahe :
واقعا!
اگه الان روشن فکرهایی مثل ایشوون وجود داشتن نگرانی هاموون کمتر میشد!
به نظر من فرقی نمی کرد.
برای ما هر کس تا موقعی که نمیرد بزرگ نمی شود و نخواهد شد و کتابش چاپ نمی شود و نخواهد شد و اندیشه اش پخش نمی شود و نخواهد شد و هزاران نمی شود و نخواهد شد دیگر( البته اگر آن شخص آزاده باشد و وجود خود را به پای قدرت و پول و مقام و جاه و جلال نریزد)
اما تا مرگ او را فرا گیرد عزیز می شود و علّامه ی دهر می شود و خدای علم و فلسفه و منطق و دین و شریعت و ... و افسوس نبودشان را می خوریم.
خود دکتر هم از این سرنوشت تلخ که کاملاً چیز طبیعی ی است با خبر بوده که این از امر با در وصیّت نامه ایشان کاملاً مشهود است(گفته اند یک سری کتاب و مقاله شان را بعد از مرگش چاپ کنند!)
در ضمن مگر فرقی دارد که دکتر هم اکنون زنده باشد یا نه؟ مهم طرز فکر و اندیشه ی ایشان است که که همیشه جاودان خواهد ماند انشا الله و ما می توانیم از آن بهره جوییم.
همچنین اگر به دنبال نمونه زنده آن هستید اکنون در جامعه ی ما پر است از این انسان ها که اگر حرفی زدند صدایشان را بریدند و به جرم جنون در قل و زنجیر کشیدنشان و یا مثل دکتر با فکر بودند و سکوت کردند و سکوت کردند و سکوت کردند... ( به امید روز مرگشان تا بتوانیم با اندیشه والاشان آشنا شویم!( و پوزش از حضورشان به خاطر این حرف))
انشاء من تموم شد!
ولی خود دکتر واقعاً یک چیز دیگست ، خیلی سطح تفکرش خفنه، کلاً فکرش رو درگیر مسائل کوچیک و سطحی نمی کردند. قشنگ دنیا آخرتی فکر می کردند و بقیه چیزا واقعاً واسش پوچ و بی اهمیّت بودند به نظر من، البته بعضی مواقع راجع به همین چیزهای سطحی هم نظراتی می دادند و مقالاتی می نوشتند که آن ها هم واقعاً همه اشان جای تأمل دارند، مثلاً یه جمله ای از ایشان که خودم خیلی باهاش حال می کنم اینه:
و حسین کسی که به آزادی روح داده است و به «بعضی ها» نان! دکتر علی شریعتی
پ.خ:من دیگه خیلی فک کنم حرف زدم، برم دیگه!
