ماه عسل

[black spider]

پاسخ : ماه عسل

من آخرین باری ک ماه عسل دیدم راهنمایی بودم،اصنم یادم نیس اونموقه چجوری بود! ولی امسال مشتاق بودم ببینم برنامه رو(چون دوستام بضی قسمتای جالب ماه عسل سال پیشو نشونم داده بودن).ک متاسفانه بجز اون قسمتش ک مادرو پسر ب هم میرسیدن،و من واقن منتظر بودم ببینم چی میش(تالا واقعیشو ندیده بودم:د )،بقیه قسمتاش جذبم نکرد.ب نظرم هر سال پن شیش تا موضوعش واقن جالبو عجیبه! طبیعیم هس،چند ساله ک ماه عسل با همین چارچوب داره تولید میش،خب مگ چنتا آدم با داستان فوق العاده هس؟ک تازه بتونن پیداشون کنن و اونام قبول کنن بیان تو برنامه؟

 

[dark shadow]

پاسخ : ماه عسل

در مورد ثبات داشتن برنامه روی موضوعات سیاه وسفید،دارن تمام تلاششون رو میکنن تا مساوی باشه.از نظر من ماه عسل اسمش بد در رفته.بابا برنامه ی ماه عسل هدفش درآوردن فین فین مردم دم افطار نیست!دارن یه سری اتفاق که عجیب و غریب هست رو به مردم نشون میدن.خیلی وقتا خیلیا به خیلی چیزا اعتقادی ندارن و با دیدن این برنامه اعتقادشون رو بدست آوردن(حالا لزوما در مورد دین نیست).خیلی وقتا مشکلات خیلیا حل شده.
پ.ن:من هم خیلی موافق نیستم اما بعضی وقتااین حرف درسته.همیشه نمیشه گفت چون به چیز طرفدارای زیادی داره؛یعنی خوبه.اما این هم در نظر بگیرید که چند ساله که مردم از این برنامه حمایت میکنن.با چندین نوع سلیقه و طرز فکر.
سر داستان اون سحابی هم همون لحظه نشون داد من با خودم گفتم خدایا این داره چی میگه؟این که سحابیه.و مطمئنا اون آقا دکتره منظورشو اشتباه رسوند.فرداش هم خود احسان علیخانی گفتش که اشتباه شده!

 

[حس و حال بد]

پاسخ : ماه عسل

.

پایینی : خیلی خوب بحث می‌کنی تو؛ می ‌دونستی؟! من از تمام مواضع‌م راجع این برنامه عقب نشینی کردم. قانع شدم این برنامه بی‌نظیره، بچه‌ها! موفق باشید و مؤید.

شما بهتر بحث میکنی با الفاظ آشغال و این حرفا خیلی بحثاتم جذب تره اصلا تمسخر رو هم که چاشنیش کردی دیگه بهتر

مشکل اینه سوژه ها اکثرا تلخن ، گاها بعضی افراد اینا رو ب چشم اشک دراوردن میبینن ولی خب واقعا اینجوری نیست ! خیلی جاها سوژه های بامزه داشتن .

 

[Bahar_R]

پاسخ : ماه عسل

اونی که اکثریت مردم براش کف و هورا می‌کشن البته در خیلی از موارد معناش مرغوبیت نیست بلکه عوام‌ پسند بودنه و شاخصه‌ی بارز عوام پسند بودن اینه محتوایی نداره که احتیاج به تامل و سواد و فکر خاص داشته باشه صرفا یه محرک احساسات و همذات پنداریه. همونجور که مثلا لوده بازی مردم رو وامیداره به کف زدن و خنده این صرفا نقطه مقابل اون می‌تونه باشه.
فقط هم خاص ایران نیست، همه‌جای دنیا یه سری برنامه ها با این ویژگی هست و یه قشر نسبتا بزرگی که براش ذوق می‌کنن و دنبال می‌کنن.
من هیچ وقت دنبال کننده‌ش نبودم اما بارها موضوعاتی ازش که من شنیدم این ویژگی هارو داشت.

 

[ÄBČDE FGHÏ]

پاسخ : ماه عسل

اونی که اکثریت مردم براش کف و هورا می‌کشن البته در خیلی از موارد معناش مرغوبیت نیست بلکه عوام‌ پسند بودنه و شاخصه‌ی بارز عوام پسند بودن اینه محتوایی نداره که احتیاج به تامل و سواد و فکر خاص داشته باشه صرفا یه محرک احساسات و همذات پنداریه. همونجور که مثلا لوده بازی مردم رو وامیداره به کف زدن و خنده این صرفا نقطه مقابل اون می‌تونه باشه.
فقط هم خاص ایران نیست، همه‌جای دنیا یه سری برنامه ها با این ویژگی هست و یه قشر نسبتا بزرگی که براش ذوق می‌کنن و دنبال می‌کنن.
من هیچ وقت دنبال کننده‌ش نبودم اما بارها موضوعاتی ازش که من شنیدم این ویژگی هارو داشت.

دقيقا اين برنامه عوام پسند نيست اينو از كامنتايي كه توي همين تاپيك براش ميزارن ميشه فهميد البته براي شما ميگم كه نديدين چون من كه ديدم چنين برداشتي ازش نداشتم،و من نظرم اينه كه مخالفاش بيشتر از طرفداراشن اقلا تو فضاي مجازي ،و كاملا موافقم كه مرغوبيت هيچ ربطي به تعداد طرفدارا نداره،
اين برنامه رو ديدم و بار ها موضوعاتي توش بوده كه به من چيز ياد داده

اين كه بدون ديدن اين برنامه بيايم اين برنامه رو بكوبيم چون از صدا سيما پخش ميشه هيچ فرقي با نقد فيلم فروشنده نداره به اين علت كه دختر فلان پادشاه عربي هزينشو داده در حالي كه اصلا فيلم رو نديديم

 

[Bahar_R]

پاسخ : ماه عسل

خب جواب من بیشتر در مورد استدلال اینکه مردم n ساله با تعداد زیاد پای این برنامه می‌شینن پس لابد خوبه بود، که ظاهرا توافق داریم.
و خب چیزی یاد دادن حالا نمی‌دونم دقیقا منظورتون چیه (مثلا عبرت انگیز بودن؟ درس زندگی گرفتن؟ یا یادگرفتن یک مهارت یا اطلاعات) ولی عمدتا برنامه‌های این چنینی که یه محور و موضوع (مثلا اقتصاد، سینما، موسیقی و غیره) ندارن صرفا جهت سرگرمی و وقت گذرونی پخش می‌شن. موضوعش تا جایی که من خوندم و با خبرم اینه که افرادی که زندگی خاص یا عجیبی داشتن آورده بشن، در مورد تلاش یا رنجشون صحبت کنن یا در مورد اینکه از صفر کلوین به عرش رسیدن که اگر پروسه برنامه این باشه همچنان باعث نمی‌شه از دایره‌ی عوام پسند خارج بشه.
و اینکه برنامه عوام پسنده کوبیدن چیزی صرفا چون صدا و سیما پخش می‌کنه نیست، اصلا کوبیدن نیست! یه قشری دوست دارن ساعات متغییری از روز برنامه‌ای ببینن که هیجاناتشون تخلیه بشه یا چندان نیازی به فعالیت ذهنی نداشته باشه. نمی‌شه گفت مثلا حق ندارن اما به نظر من سرگرمی های بهتری از نشستن پای یه برنامه و گریه به بدبختی کسی یا انگشت به دهن موندن از صبر و استقامت کسی یا تحسین کردن یه آدم موفق هست. صرفا به نظر من.

 

[حس و حال بد]

پاسخ : ماه عسل

خب جواب من بیشتر در مورد استدلال اینکه مردم n ساله با تعداد زیاد پای این برنامه می‌شینن پس لابد خوبه بود، که ظاهرا توافق داریم.
و خب چیزی یاد دادن حالا نمی‌دونم دقیقا منظورتون چیه (مثلا عبرت انگیز بودن؟ درس زندگی گرفتن؟ یا یادگرفتن یک مهارت یا اطلاعات) ولی عمدتا برنامه‌های این چنینی که یه محور و موضوع (مثلا اقتصاد، سینما، موسیقی و غیره) ندارن صرفا جهت سرگرمی و وقت گذرونی پخش می‌شن. موضوعش تا جایی که من خوندم و با خبرم اینه که افرادی که زندگی خاص یا عجیبی داشتن آورده بشن، در مورد تلاش یا رنجشون صحبت کنن یا در مورد اینکه از صفر کلوین به عرش رسیدن که اگر پروسه برنامه این باشه همچنان باعث نمی‌شه از دایره‌ی عوام پسند خارج بشه.
و اینکه برنامه عوام پسنده کوبیدن چیزی صرفا چون صدا و سیما پخش می‌کنه نیست، اصلا کوبیدن نیست! یه قشری دوست دارن ساعات متغییری از روز برنامه‌ای ببینن که هیجاناتشون تخلیه بشه یا چندان نیازی به فعالیت ذهنی نداشته باشه. نمی‌شه گفت مثلا حق ندارن اما به نظر من سرگرمی های بهتری از نشستن پای یه برنامه و گریه به بدبختی کسی یا انگشت به دهن موندن از صبر و استقامت کسی یا تحسین کردن یه آدم موفق هست. صرفا به نظر من.

نظرت محترمه ولی به نظر من ماه رمضون مجالیه برای دیدن زندگی بقیه ، نشستن پای خیلی حرفا . گوش کردن و قضاوت کردن . اصلا ماه عسل اسمش از همین اومده . واسه چی فکر میکنی صرفا باید گریه کرد و بدبختی هارو دید؟ هیچ فکر کردی همین n مدمی ک میگی واسه چی دنبال میکنن؟ واسه چی میبینن؟ هرکدوم ازین n تا آدم واسه خودشون دلیل دارن . اون مثال لوده بازی ک زدی واقعا مسخره است . این برنامه مثل مجله ، روزنامه یا هر چیز دیگه یه مجاله واسه دیدن قصه های متفاوت ، واسه اینکه برگردی به خودت ، فکر کنی ، قضاوت کنی . اصلا هیچ جنبه ی سرگرمی من توش نمیبینم .
آره اینم قبول دارم خیلی از این قصه ها ک ادمو به خودش میاره گریه هم داره . چون خیلی از واقعیات گریه داره! مگه عاشورا گریه نداره ؟ مگه خیلی چیزای دیگه گریه نداره ؟ مهم اینه چرا گریه داره؟ چرا گریه رو نشون میده؟ خیلی سطحی فکر میکنه اگه کسی صرفا بخواد به دید اشک دراوردن به این قصه ها نگاه کنه.

 

[Bahar_R]

پاسخ : ماه عسل

فکر می‌کنم توی پستم گفتم فکر می‌کنم n نفر چرا نگاه می‌کنن و اتفاقا آره در موردش علاوه بر اینکه فکر کردم، خوندم. در مورد علت های جذابیت و پر طرفدار بودن برنامه‌های سرگرمی و معقوله‌ی عوام پسندی خیلی چیزها گفته و نوشته شده.
من اگر بخوام قصه بخونم رمان و داستان های انتخاب شده از نویسنده های مورد علاقه‌م می‌خونم یا گوش می‌دم و معمولا اونقدری وقت اضافی برام نمی‌مونه در روز که درد و دل شنیدن بیاد جزو گزینه‌های سرگرمی. تصمیمی هم ندارم قاضی بشم که بخوام تمرین قضاوت کردن آدم ها رو بکنم. آدما هر جوری هستن و زندگی می‌کنن برای خودشونه، قضاوت من نه برای اونا مهمه نه به حال من اثر مثبتی داره، پس اتلاف وقته.
در مورد مشکلات اجتماعی و مردم، پای تلویزیون نشستن و اشک ریختن شما دردی از اونا دوا می‌کنه؟ نه. تحسین آدمای موفق باعث می‌شه موفق تر بشن یا شما موفق بشید؟ نه.
بنابراین به شخصه ترجیح می‌دم جای وقت صرف کردن برای اینا اگر کار واقعی و اثر گذار از دستم بر بیاد انجام بدم و کارایی که برای موفقیت لازمه انجام بدم جای ابراز احساساتِ صرف.
اگرم آدم بخواد ذهنش رو تمرین بده در مورد مسائل زندگی اولا مشکلات زندگی خودش رو سعی می‌کنه براش راه حل پیدا کنه، ثانیا چالش های فکری زیادی در موضوعات مختلف اجتماعی و انسانی هست که قابل تاملن.

 

[حس و حال بد]

پاسخ : ماه عسل

فکر می‌کنم توی پستم گفتم فکر می‌کنم n نفر چرا نگاه می‌کنن و اتفاقا آره در موردش علاوه بر اینکه فکر کردم، خوندم. در مورد علت های جذابیت و پر طرفدار بودن برنامه‌های سرگرمی و معقوله‌ی عوام پسندی خیلی چیزها گفته و نوشته شده.
من اگر بخوام قصه بخونم رمان و داستان های انتخاب شده از نویسنده های مورد علاقه‌م می‌خونم یا گوش می‌دم و معمولا اونقدری وقت اضافی برام نمی‌مونه در روز که درد و دل شنیدن بیاد جزو گزینه‌های سرگرمی. تصمیمی هم ندارم قاضی بشم که بخوام تمرین قضاوت کردن آدم ها رو بکنم. آدما هر جوری هستن و زندگی می‌کنن برای خودشونه، قضاوت من نه برای اونا مهمه نه به حال من اثر مثبتی داره، پس اتلاف وقته.
در مورد مشکلات اجتماعی و مردم، پای تلویزیون نشستن و اشک ریختن شما دردی از اونا دوا می‌کنه؟ نه. تحسین آدمای موفق باعث می‌شه موفق تر بشن یا شما موفق بشید؟ نه.
بنابراین به شخصه ترجیح می‌دم جای وقت صرف کردن برای اینا اگر کار واقعی و اثر گذار از دستم بر بیاد انجام بدم و کارایی که برای موفقیت لازمه انجام بدم جای ابراز احساساتِ صرف.
اگرم آدم بخواد ذهنش رو تمرین بده در مورد مسائل زندگی اولا مشکلات زندگی خودش رو سعی می‌کنه براش راه حل پیدا کنه، ثانیا چالش های فکری زیادی در موضوعات مختلف اجتماعی و انسانی هست که قابل تاملن.

یکی از همین چالشایی که میگی ، دیدن زندگی اطرافیان و هموطناته . اینم یه نوع چالشه . تو هرچی بیشتر راجبه اطرافت و اتفاقای عجیب و گاها ناعجیب اطرافت بدونی ، بالغتر میشی ، دیدت باز تر میشه . کتاب و رمانایی ک میگی ، هرچند خوبن ولی قابل قیاس با موضوعات به روز تر ، و تازه تری که هروز توی همین سرزمین برای خیلی از آدمهای شبیه من و شما اتفاق میفته نیستن . ماها عادت داریم چیزای بزرگ رو تحویل میگیریم . اگه یه جمله خفن راجبه سمیعی ، نیوتن یا هرکس شاخ دیگه نوشته شه دنبال میکنیم تامل میکنیم توش همیشه دنبال قهرمان های بزرگ و خارق العاده هستیم . اتفاقا به نطر من نشستن پای حرف کسی که از جنس ماست و از جنس آدمهای معمولیه خیلی موثرتره تا مثل رمان و امثالهم . چرا دردی دوا نکنه ؟؟ اتفاقا خیلی دردا دوا میشه جانم . نمونش اون پسر بچه طاها بود که دزدش برنامه رو دیده بود برش گردوند. نمونه زیاد هست الان حال ندارم واست بگم در ساده ترین نوعش هم تامل هستش . دیدن و گوش کردن خیلی جاها مشکلاتو حل کرده . تو نمیتونی توی جامعه باشی و بی خبر ار اطرافت . بی خبر از مردمت . پس اگه اینجوری فکر میکنی ، دنبال کردن روضه ها و حکایت ها و داستانای پیامبر و امام حسین هم نباید برات جذاب باشه ، که اگه نیست ، پس اعتقادت جور دیگه ایه که درون صورت هم من تمایل ب ادامه بحث ندارم !

 

[ÄBČDE FGHÏ]

پاسخ : ماه عسل

خب جواب من بیشتر در مورد استدلال اینکه مردم n ساله با تعداد زیاد پای این برنامه می‌شینن پس لابد خوبه بود، که ظاهرا توافق داریم.
و خب چیزی یاد دادن حالا نمی‌دونم دقیقا منظورتون چیه (مثلا عبرت انگیز بودن؟ درس زندگی گرفتن؟ یا یادگرفتن یک مهارت یا اطلاعات) ولی عمدتا برنامه‌های این چنینی که یه محور و موضوع (مثلا اقتصاد، سینما، موسیقی و غیره) ندارن صرفا جهت سرگرمی و وقت گذرونی پخش می‌شن. موضوعش تا جایی که من خوندم و با خبرم اینه که افرادی که زندگی خاص یا عجیبی داشتن آورده بشن، در مورد تلاش یا رنجشون صحبت کنن یا در مورد اینکه از صفر کلوین به عرش رسیدن که اگر پروسه برنامه این باشه همچنان باعث نمی‌شه از دایره‌ی عوام پسند خارج بشه.
و اینکه برنامه عوام پسنده کوبیدن چیزی صرفا چون صدا و سیما پخش می‌کنه نیست، اصلا کوبیدن نیست! یه قشری دوست دارن ساعات متغییری از روز برنامه‌ای ببینن که هیجاناتشون تخلیه بشه یا چندان نیازی به فعالیت ذهنی نداشته باشه. نمی‌شه گفت مثلا حق ندارن اما به نظر من سرگرمی های بهتری از نشستن پای یه برنامه و گریه به بدبختی کسی یا انگشت به دهن موندن از صبر و استقامت کسی یا تحسین کردن یه آدم موفق هست. صرفا به نظر من.

من تنها انتقادي كه ديدم شما نسبت به برنامه داشتين عوام پسند بودنش بود كه به نظرم اينطور نيست ،، قسمت بولد هم منظورم فقط شما نبود ،،اين برنامه بعضي جا ها احساسات مخاطب رو بر مي انگيزه و بعضي جاها از قصد حتي كه منم به اين انتقاد دارم ولي خوب از نظرم عوام پسند نيست .
در مورد پست آخرتون:
موافقم اين برنامه سرگرم كنندس و كلا تلويزيون براي سرگرميه ولي دليل بي هوده بودنش رو نمي فهمم، همه ي ما مي دونيم كه تلاش براي موفقيت خوبه ولي خوب همه ي ما انسانيم گه گداري يه سري محركا به ما كمك مي كنه كه در مسير صحيح قرار بگيريم ،گاهي وقتا انگيزه اي كه يه برنامه در انسان ايجاد مي كنه هيچ چيز ديكه ايجاد نمي كنه ،،البته من نمي تونم به هيج وجه نظر شخص شما رو در مورد پر كردن اوقات فراغت با سرگرمي مورد علاقتون تغيير بدم ولي به نظرم شما نمي تونين ديدن اين برنامه رو بي هوده بدونين(يا بخونين) چون اين همدردي با مهمان برنامه يا هر احساس ديگه اي كه تحريك ميشه يه تاثيري روي انسان داره كه در مورد اين برنامه به نظرم مثبته و باعث حركت رو به جلو ميشه .

 

[Lorca]

پاسخ : ماه عسل

بماند که به نظر من تماشای برنامه‌های تلویزیونی در درجه‌ی دوّم قرار می‌گیرن نسبت به این که بری بیرون و با خود آدم‌ها حرف بزنی و نگاهشون کنی [در شرایطی که جلوی دوربین و یک مجری چرب‌زبون نیستن و خودشونن کاملاً]، لااقل مواظب باشین ماه عسل سورس کسب اطّلاعات علمی و پزشکی نشه چون ممکنه به خودتون بیاین و تخمک و سحابی رو با هم اشتباه بگیرین. در مورد مشکلاتِ شخصی و غیر شخصی‌م با این برنامه و رفتار عجیب غریب بعضی طرفدارانش که کوچکترین انتقادی رو بهش برنمی‌تابن قبلاً حرف زدم. مشکل من حتّی نوعِ این برنامه نیست؛ مشکل من محبوبیت برنامه‌های این شکلی در مقایسه با برنامه‌های دیگه‌ست که به نظرم قابل تأمله و مثبت هم نیست.

 

[happiestchemist]

پاسخ : ماه عسل

هیچ وقت برام اونقدی جذاب نبوده که به خاطرش از اتاقم دربیام و تلوزیون روشن کنم، به جاش دم اذان دراز میکشم تو اتاقم و چشمامو با شال میبندم

 

[Agent 47]

پاسخ : ماه عسل

بخش اول گفته تون خیلی مسخره بود...هرکس به خودش مربوطه که چه ماشینی داره یا چه لباسی میپوشه واین زندگی شخصی شه وچون اون ماشینو داره نباید از سایر افرادی که فقیرن حرف بزنه؟؟؟؟؟این یه تفکر قهرمان سازیه که توی ذهن همه هست :کسی که میخواد کمک کنه حق نداره چیزی برای خودش داشته باشه
در ارتباط با بخش بعدی:من خودم برنامه ماه عسل رو نگاه نمیکنم اما استثناً این برنامه ای که میگید رو دیدم... یه چیزی هست که مسلما همه میدونن واون اینه که خیلی ها تا حالا رفتن خارج از کشور وهیچ اتفاقی نیفتاده خیلیم خوش وخرمن....اون برنامه اصن هدفش این نبود که بگه نرین...داشت چند مورد از مهاجرت های غیر قانونی رو نشون میداد...مثل قاچاقی رفتن....

بله خیلی ها رفتن و هیچ اتفاقی نیفتاده. خیلی ها رفتن و خوشحالن. خیلی ها رفتن و موفقن. اتفاقا کاملا هدفش معلوم بود چی بود. صراف مهاجر های غیر قانونی نبود. دو نفر میخواستن برن. یه نفرم می گفت آمریکا خوب نیست و اینا. این که نمی فهمین چطور برنامه های صدا و سیما هدف سازی شده ان همونطور که اخبار و بقیه برنامه ها اینطورن و من مشکلی ندارم. هر شبکه ای حق داره هدف سازی کنه و خب من هدف سازی صدا وسیما رو قبول ندارم.

 

[ÄBČDE FGHÏ]

پاسخ : ماه عسل

در مورد مشکلاتِ شخصی و غیر شخصی‌م با این برنامه و رفتار عجیب غریب بعضی طرفدارانش که کوچکترین انتقادی رو بهش برنمی‌تابن قبلاً حرف زدم. مشکل من حتّی نوعِ این برنامه نیست.

من مقصر اين جو در بين طرفداران برنامه رو كسايي مي دونم كه چشم بسته اين برنامه رو محكوم مي كنن و دو قطبي ايجاد مي كنن،اين باعث مي شه جو منطقي بحث و انتقاد از بين بره ،
شما نظرات ملت رو بخون همه ميگن من اين برنامه رو نديدم و بعد شروع مي كنن به برچسب زدن هاي مختلف به اين برنامه ، خود شما هم الآن از پر طرفدار بودن اين برنامه انتقاد كردين و من واقعا نمي دونم دليل منطقيتون چيه و بايد براش مثال بزنيد،
اگه يه سري آدم بيان و بگن برنامه فلان جاش خوب نبود فلان جاش خوب بود و در موردش بحث بشه بهتر از اين كه با يه سري حرف بي پايه و بدون حتي ديدن يه قسمت از برنامه در موردش نظر داد.
"""""[SIZE=78%]بماند که به نظر من تماشای برنامه‌های تلویزیونی در درجه‌ی دوّم قرار می‌گیرن نسبت به این که بری بیرون و با خود آدم‌ها حرف بزنی و نگاهشون کنی [در شرایطی که جلوی دوربین و یک مجری چرب‌زبون نیستن و خودشونن کاملاً][/SIZE][/size][]"""""

اينم يه حرف غير منطقيه ديگس من به شخصه اين توان و حتي رو (جسارت)رو در خودم نمي بينم كه برم سراغ آدما باهاشون بحث كنم حالا تكليفم چيه؟؟؟
بعضي موضوعاتم كه انقدر عجيبا كه كمتر تو دور و بر ما اتفاق مي افتن

------------------------
اگه انتقاد شما بر مي گرده به موضوع برنامه و يا حتي اصلا برنامه هاي گفت و گو محور و يا حتي تلويزيون !!!!!به نظرم مورد دو و سه جاش اينجا نيست مورد يكم نياز به شفافيت بيشتر داره

 

[Lorca]

پاسخ : ماه عسل

من مقصر اين جو در بين طرفداران برنامه رو كسايي مي دونم كه چشم بسته اين برنامه رو محكوم مي كنن و دو قطبي ايجاد مي كنن،اين باعث مي شه جو منطقي بحث و انتقاد از بين بره ،
شما نظرات ملت رو بخون همه ميگن من اين برنامه رو نديدم و بعد شروع مي كنن به برچسب زدن هاي مختلف به اين برنامه ، خود شما هم الآن از پر طرفدار بودن اين برنامه انتقاد كردين و من واقعا نمي دونم دليل منطقيتون چيه و بايد براش مثال بزنيد،
اگه يه سري آدم بيان و بگن برنامه فلان جاش خوب نبود فلان جاش خوب بود و در موردش بحث بشه بهتر از اين كه با يه سري حرف بي پايه و بدون حتي ديدن يه قسمت از برنامه در موردش نظر داد.
اينم يه حرف غير منطقيه ديگس من به شخصه اين توان و حتي رو (جسارت)رو در خودم نمي بينم كه برم سراغ آدما باهاشون بحث كنم حالا تكليفم چيه؟؟؟
بعضي موضوعاتم كه انقدر عجيبا كه كمتر تو دور و بر ما اتفاق مي افتن

------------------------
اگه انتقاد شما بر مي گرده به موضوع برنامه و يا حتي اصلا برنامه هاي گفت و گو محور و يا حتي تلويزيون !!!!!به نظرم مورد دو و سه جاش اينجا نيست مورد يكم نياز به شفافيت بيشتر داره

ده ساله داره این برنامه پخش می‌شه و من انتقادات مختلفی راجع بهش خوندم؛ همیشه واکنش غیر منطقی و توأم با جیغ‌جیغ رو هواداران برنامه نسبت به اون انتقادات نشون دادن و نه برعکس. حتّی اگر یک نفر چشم‌بسته برنامه رو محکوم کنه نباید واکنشِ احساسی بهش نشون داد و بهش گفت نه تو باید خفه شی چون ننشستی ۳۰ شب برنامه رو ببینی. همین که یه برنامه‌ی تلویزیونی رسماً «هوادار» پیدا می‌کنه و رفتارهای «هوادارانه» از بیننده‌هاش بر میاد خودش باعث می‌شه آدم به فکر فرو بره که چرا این اتّفاق می‌افته و تا چه حد برمی‌گرده به نوعِ برنامه، به رفتار مجری‌ش به تبلیغاتش و...

اشتباه متوجّه شدین. من به پرطرفدار بودنِ برنامه انتقاد ندارم. من به این انتقاد دارم که جامعه بیشتر این تیپ برنامه‌ها رو می‌پسنده تا برنامه‌های دیگه. این انتقاد متوجّه برنامه نیست، متوجّه جامعه‌ست. ماه عسل سال‌ها برنامه‌ای بود که صرفاً غم و غصّه و نه امید رو برادکست می‌کرد. اخیراً سعی کردن امیدبخشی رو هم توش بگنجونن. با این حال برنامه‌ی این چنینی با ایمپکت اغراق‌شده‌ی احساسی هزاران بار بیشتر از برنامه‌ای طرفدار پیدا می‌کنه که مجری‌ش در یک فضای منطقی مشکلات جامعه رو نقد و مسئولین مورد نظر رو بازخواست کنه و یه بحثِ جامعه‌شناسی در بگیره. چرا باید این طور باشه؟ چرا رقّتِ احساسی محبوب‌تر از تفکّر انتقادیه؟ فکر می‌کنین انصافاً چند درصد بیننده‌ها با دیدن مشکلاتِ جامعه‌ توی فضای ماه عسل می‌شینن به راه حل‌های منطقی و حقیقی و مناسباتِ اجتماعیِ واقعی فکر می‌کنن؟ چند درصد صرفاً احساساتی می‌شن و می‌ره تا یک سال دیگه؟ ماه عسل تلاشی برای ایمپکت ماندگار نمی‌کنه. تلاشش در راستای جوگیر کردن لحظه‌ایه و کماکان محبوبه. این من رو ناراحت می‌کنه.

ضمناً شما اگه بلد نیستی و جسارت نداری بین مردم باشی و نگاهشون کنی، این یک مشکله. این مشکل رو ماه عسل دیدن حل نخواهد کرد و این الان خودش یه معضله؛ آدما نباید فکر کنن تلویزیون دیدن جای مشاهده‌گر بودن و کنش‌گر بودن در جامعه رو می‌گیره. به ویژه اگر فکر کنن الان فقط ماه عسل ببینن حلّه [شما رو نمی‌گم ولی فرض کنیم وجود دارن این آدما].

 

[ÄBČDE FGHÏ]

پاسخ : ماه عسل

ده ساله داره این برنامه پخش می‌شه و من انتقادات مختلفی راجع بهش خوندم؛ همیشه واکنش غیر منطقی رو توأم با جیغ‌جیغ رو هواداران برنامه نسبت به اون انتقادات نشون دادن و نه برعکس. حتّی اگر یک نفر چشم‌بسته برنامه رو محکوم کنه نباید واکنشِ احساسی بهش نشون و بهش گفت نه تو باید خفه شی چون ننشی ۳۰ شب برنامه رو ببینی. همین که یه برنامه‌ی تلویزیونی رسماً «هوادار» پیدا می‌کنه و رفتارهای «هوادارانه» از بیننده‌هاش بر میاد خودش باعث می‌شه آدم به فکر فرو بره که چرا این اتّفاق می‌افته و تا چه حد برمی‌گرده به نوعِ برنامه، به رفتار مجری‌ش به تبلیغاتش و...

اشتباه متوجّه شدین. من به پرطرفدار بودنِ برنامه انتقاد ندارم. من به این انتقاد دارم که جامعه بیشتر این تیپ برنامه‌ها رو می‌پسنده تا برنامه‌های دیگه. این انتقاد متوجّه برنامه نیست، متوجّه جامعه‌ست. ماه عسل سال‌ها برنامه‌ای بود که صرفاً غم و غصّه و نه امید رو برادکست می‌کرد. اخیراً سعی کردن امیدبخشی رو هم توش بگنجونن. با این حال برنامه‌ی این چنینی با ایمپکت اغراق‌شده‌ی احساسی هزاران بار بیشتر از برنامه‌ای طرفدار پیدا می‌کنه که مجری‌ش در یک فضای منطقی مشکلات جامعه رو نقد و مسئولین مورد نظر رو بازخواست کنه و یه بحثِ جامعه‌شناسی در بگیره. چرا باید این طور باشه؟ چرا رقّتِ احساسی محبوب‌تر از تفکّر انتقادیه؟ فکر می‌کنین انصافاً چند درصد بیننده‌ها با دیدن مشکلاتِ جامعه‌ توی فضای ماه عسل می‌شینن به راه حل‌های منطقی و حقیقی و مناسباتِ اجتماعیِ واقعی فکر می‌کنن؟ چند درصد صرفاً احساساتی می‌شن و می‌ره تا یک سال دیگه؟ ماه عسل تلاشی برای ایمپکت ماندگار نمی‌کنه. تلاشش در راستای جوگیر کردن لحظه‌ایه و کماکان محبوبه. این من رو ناراحت می‌کنه.

ضمناً شما اگه بلد نیستی و جسارت نداری بین مردم باشی و نگاهشون کنی، این یک مشکله. این مشکل رو ماه عسل دیدن حل نخواهد کرد و این الان خودش یه معضله؛ آدما نباید فکر کنن تلویزیون دیدن جای مشاهده‌گر بودن و کنش‌گر بودن در جامعه رو می‌گیره. به ویژه اگر فکر کنن الان فقط ماه عسل ببینن حلّه [شما رو نمی‌گم ولی فرض کنیم وجود دارن این آدما].

من خودم به برنامه انتقاد دارم ولي نه به همش همون طور كه نقد كور هست طرفداري كور هم هست ، همون قدر كه شما طرفداري كور رو تقصير برنامه و مجري بدونين منم حق دارم نقد كور ناشي از چيزاي ديگه بدونم و نه نقد حقيقي و مشكلات برنامه و مثلا بگم اينا سازمان دهي شدس، و به نظرم اين مشكلم به برنامه و رفتار مجري بر نمي گرده ،درسته كه نقد اجازه ي رفتار هوادارانه رو نمي ده ولي اين رفتار چيز خود خواسته اي توسط برنامه نيست و ناشي از واقعيت هاي جامعس
در مورد قسمت دوم منم موافقم كه چرا برنامه هاي تخصصي كم مخاطبن ولي در مورد خود ماه عسل هدف اين برنامه بيان مشكلات نيست هدفش نشون دادن آدماييه كه قهرمان زندگيشونن يعني شيوه مواجهه با مشكل و هر كس خودش مي تونه نتيجه بگيره و قبول دارم كه جامعه بيش از اين كه نياز به چنين چيزي داشته باشه نياز به بررسي هاي ريشه اي تر داره ولي اين برنامه با موضوع خاص خودش وجود داره و اينم يه نياز جامعس و محبوبيت چندان هم اتفاق بدي نيست و محبوب نبودن برنامه هاي تخصصي ديگه بده
براي قسمت سوم حرفتون بخشي ازش مشكل منه و من مي پذيرم ولي بازم من حتي اگرم آدم جسور تري بودم نمي تونستم اين همه تنوع در مواجه با افراد داشته باشم و اين برنامه حداقل كمك كنندس

 

[Agent 47]

پاسخ : ماه عسل

ببین هرکسی حق داره اونجوری ک میخواد ب قضیه نگاه کنه . ولی خب من مثل تو فکر نمیکنم ! تو افراطی داری برداشت میکنی . راجبه شاسی بلند : هرکسی حق داره هرجور که بخواد مال خودشو خرج کنه تو از کجا میدونی اقای علیخانی در زندگی به کسی کمک نکرده ؟؟؟؟ متاسفم که اینقدر عجولانه یک طرفه به قاضی میری. خود طرح محسنین و خوب باشیم امسالش خودش یک عالمه حرفه . بقیه اشو که منو شما نمیدونیم خدا میدونه . پس خیلی زشته اینجوری بخوای بگی راجبه اش.
اون سوژه هایی رو هم که گفتی ، ببین ماه عسل یه برنامه است که فقط مهمون میاره سعی کنیم اینو بفهمیم :) شماها یه جوری حرف میزنین انگار که سوژه ها ساختگی باشن با یه هدف خاصی اومده باشن

هزاران هزار قصه نقل میشه توی این برنامه . یکیش مهارجته . یکیش اونجوره ، یکیش اینجوره . هدف برنامه شنیدن قصه های متفاوته . و قضاوت بر عهده ی خود مخاطبه . دقت کن "خود مخاطب" . تو اصل هدف برنامه رو ول کردی گیر دادی به سوژه ها !! خب قصه ی اونا هم اونجوری بوده دیگه این دلیل نمیشه بگی عندی اینا رو میارن یا هر چیزه دیگه !

خیلی ساده انگارانه اس که تصور کنیم ماه عسل یه برنامس که فقط مهمون میاره! حتی کوچکیترین برنامه ها، سریال ها و بازی ها هدف پشتشون دارن. برای مثال من اگه بخوام یه بازی سازم در داستان و در چندین لایه مفاهیم خداناباوری رو می گنجونم چون فکر من اینطوریه! ممکنه این هدف سطحی باشه و یا عمیق و در لفافه انجام بشه.فیلم های هالیوودی تبلیغ ارتش آمریکا و نجات دادن دنیا توسط این کشور رو انجام میده که اصلا خوشم نمیاد و کسی هم نمی گه تو آمریکا فقط فیلم می سازن!
این هدف در مورد ماه عسل هم صدق می کنه. بالاخره تو کشوری زندگی می کنیم که صدا و سیما به صورت انحصاری در دست رهبر این کشور قرار داره. من نمی گم این خوبه یا بد ولی چیزی که کاملا معلومه اینه که قصد و هدف از اون قسمت چی بود. تکرار می کنم مهمون های برنامه رو ببینید:
- یه نفر که خونوادش در مهاجرت از دست داده.
- دو تا جوون که خیلی باهوش نیستن و فکر می کنن خارج خوبه.
- یه نفر که می گه ایران بهتر از آمریکاس و اینا. ( یه همچین چیزایی)
اگه ماه عسل یه برنامس که فقط مهمون میاره! چرا مهمون های دیگه ای رو راجع به مهاجرت نیاورد؟ هزاران دانشجو از دانشگاه های شریف و تهران و ... هستن که می تونست بیاره. کلی مدیر عامل و آدم ایرانی موفق تو خارج هست که می تونست باهاشون مثلا تلفنی حرف بزنه!
خیلی ساد. تنها برداشتی که میشه کرد از این برنامه. ایران خوبه. بمونید ایران. و قطعا یک کشور سعی می کنه تو صدا و سیمای خودش این تبلیغ رو بکنه!
و خب اگر این همه سواد ندارین که بتونید یه برنامه تلوزیونی رو بفهمین چه پیامی داره بهتره به من برچسب افراطی بودن رو هم نزنید :)
در نهایت شاید همه سوژه های این برنامه با هدف نباشه ولی قطعا در بین اون چندین سوژه با هدف هم وجود داره. وقتی برنامه این همه بیننده داره ولش نمی کنن که هر کس هر چی خواست بسازه و من دوس ندارم بیننده برنامه هایی باشم که سوژه ها و هدف های سطحی توش به نمایش گذاشته میشه همونطور که از فیلم ترانسفورمز هم خوشم نمیاد!
و لطفا تصور نکنید که بنده دچار توهم توطئه و ایلومیناتی هستم

 

[حس و حال بد]

پاسخ : ماه عسل

خیلی ساده انگارانه اس که تصور کنیم ماه عسل یه برنامس که فقط مهمون میاره! حتی کوچکیترین برنامه ها، سریال ها و بازی ها هدف پشتشون دارن. برای مثال من اگه بخوام یه بازی سازم در داستان و در چندین لایه مفاهیم خداناباوری رو می گنجونم چون فکر من اینطوریه! ممکنه این هدف سطحی باشه و یا عمیق و در لفافه انجام بشه.فیلم های هالیوودی تبلیغ ارتش آمریکا و نجات دادن دنیا توسط این کشور رو انجام میده که اصلا خوشم نمیاد و کسی هم نمی گه تو آمریکا فقط فیلم می سازن!
این هدف در مورد ماه عسل هم صدق می کنه. بالاخره تو کشوری زندگی می کنیم که صدا و سیما به صورت انحصاری در دست رهبر این کشور قرار داره. من نمی گم این خوبه یا بد ولی چیزی که کاملا معلومه اینه که قصد و هدف از اون قسمت چی بود. تکرار می کنم مهمون های برنامه رو ببینید:
- یه نفر که خونوادش در مهاجرت از دست داده.
- دو تا جوون که خیلی باهوش نیستن و فکر می کنن خارج خوبه.
- یه نفر که می گه ایران بهتر از آمریکاس و اینا. ( یه همچین چیزایی)
اگه ماه عسل یه برنامس که فقط مهمون میاره! چرا مهمون های دیگه ای رو راجع به مهاجرت نیاورد؟ هزاران دانشجو از دانشگاه های شریف و تهران و ... هستن که می تونست بیاره. کلی مدیر عامل و آدم ایرانی موفق تو خارج هست که می تونست باهاشون مثلا تلفنی حرف بزنه!
خیلی ساد. تنها برداشتی که میشه کرد از این برنامه. ایران خوبه. بمونید ایران. و قطعا یک کشور سعی می کنه تو صدا و سیمای خودش این تبلیغ رو بکنه!
و خب اگر این همه سواد ندارین که بتونید یه برنامه تلوزیونی رو بفهمین چه پیامی داره بهتره به من برچسب افراطی بودن رو هم نزنید :)
در نهایت شاید همه سوژه های این برنامه با هدف نباشه ولی قطعا در بین اون چندین سوژه با هدف هم وجود داره. وقتی برنامه این همه بیننده داره ولش نمی کنن که هر کس هر چی خواست بسازه و من دوس ندارم بیننده برنامه هایی باشم که سوژه ها و هدف های سطحی توش به نمایش گذاشته میشه همونطور که از فیلم ترانسفورمز هم خوشم نمیاد!
و لطفا تصور نکنید که بنده دچار توهم توطئه و ایلومیناتی هستم

مسئله اینه که همه ی مردم میدونن و معتقدن که خارج خیلی بهتره . چیز جدیدی نیست ک بخواد واسش مهمون بیارن !! چیزی ک خیلیا نمیدونن مثال نقضشه و اینکه کیا رفتن براشون خوب نبوده و نیست .
دوما راجبه اون حرفت ک میگی سواد ندارین و اینا هر کسی حق داره هرجوری بخواد نظر بده کنه و شما حق توهین ب هیچ کسی رو نداری ! اینی هم ک اینقدر بدبین ب قضیه نگا کنی تقصیر خودت نیست تقصیر سابقه بد صدا و سیماست و حق داری . ولی کلا مردم ایران همینجورین ، یه عالمه قسمت هیجانی و شاد این برنامه رو مثلا پارسال ول کردن چسبیدن ب اون الهام عرب ما عادتمونه هر کاری ک تی وی میکنه سریع بهش انگ میچسبونیم چون دل خوشی ازش نداریم شماهم حکایت همونی. اینکه مثلا یکیو بیارن ک سر راه مونده یا اینکه یه زوج موفق علمی رو بیارن یا یه زوجیو بیارن ک تی تو سرطان کنار هم بودن ، میتونی با این اهداف خبیث پشت پرده با رسم شکل واسم توجیه کنی ؟ موضوعا ، قصه ها گوناگونه . هدفم بله هدف داره ولی ن اون هدف خبیثی ک تو میگی. هدف شنیدن قصه ها و دادن مجال به بیننده واسه اومدن به خودش و اینکه ببینه چند چنده . خیلی بی انصافیه با چسبیدن ب 1 قسمت ، بخوای اینجوری بکوبی یه چیزیو
مثلا اون قسمتی ک اقایی احسان نام همراه زنش اومده بودن و بعد تصادف باهم مونده بودن همچنان خیلیییییا رو به خودشون آورد. این قسمت امسال اون زوج که ززنه سرطانی بوده ، خیلیا رو به فکر برد . آدم اگه باهوش باشه ، میاد از خوبیای این برنامه استفاده میکنه . اگه یه قسمت به دلش نشسته ، نه اینکه بیاد کل برنامه رو ببره زیر سوال . هیچ برنامه ای بدون نقص نیست. شاید اون سوژه ای ک واسه مهاجرت اورده بودن خیلی جالب نبود و اینجوری به نظر میرسید که از عمد آوردن ولی تو همون قسمت اون فردی که خانوادشو تو کشتی از دست داده ، من برای یکی از نزدیکام اتفاق افتاده ، واقعا کاملا به جا بود بیارنش ولی اون 2 تای دیگه پیاز داغ فقط زیاد میکرد.

 

[Bahar_R]

پاسخ : ماه عسل

یکی از همین چالشایی که میگی ، دیدن زندگی اطرافیان و هموطناته . اینم یه نوع چالشه . تو هرچی بیشتر راجبه اطرافت و اتفاقای عجیب و گاها ناعجیب اطرافت بدونی ، بالغتر میشی ، دیدت باز تر میشه . کتاب و رمانایی ک میگی ، هرچند خوبن ولی قابل قیاس با موضوعات به روز تر ، و تازه تری که هروز توی همین سرزمین برای خیلی از آدمهای شبیه من و شما اتفاق میفته نیستن . ماها عادت داریم چیزای بزرگ رو تحویل میگیریم . اگه یه جمله خفن راجبه سمیعی ، نیوتن یا هرکس شاخ دیگه نوشته شه دنبال میکنیم تامل میکنیم توش همیشه دنبال قهرمان های بزرگ و خارق العاده هستیم . اتفاقا به نطر من نشستن پای حرف کسی که از جنس ماست و از جنس آدمهای معمولیه خیلی موثرتره تا مثل رمان و امثالهم . چرا دردی دوا نکنه ؟؟ اتفاقا خیلی دردا دوا میشه جانم . نمونش اون پسر بچه طاها بود که دزدش برنامه رو دیده بود برش گردوند. نمونه زیاد هست الان حال ندارم واست بگم در ساده ترین نوعش هم تامل هستش . دیدن و گوش کردن خیلی جاها مشکلاتو حل کرده . تو نمیتونی توی جامعه باشی و بی خبر ار اطرافت . بی خبر از مردمت . پس اگه اینجوری فکر میکنی ، دنبال کردن روضه ها و حکایت ها و داستانای پیامبر و امام حسین هم نباید برات جذاب باشه ، که اگه نیست ، پس اعتقادت جور دیگه ایه که درون صورت هم من تمایل ب ادامه بحث ندارم !

دیدن هم وطنات؟ اگر دیدن هم وطنات منظورت دیدن مسائل اجتماعی و زندگی مردمه و فکر می‌کنی برنامه‌های سرگرمی مرجع خوبی برای مشاهده‌ی اجتماعی هستن باید بگم اصلا منبع خوبی رو انتخاب نکردی. زندگی مردم می‌خوای ببینی؟ برو تو خیابون ببین، برو توی محله‌های خاص ببین، برو توی آسایشگاه های معلولین و بیمارستان ها ببین. برنامه‌ی سرگرمی قاعده‌ش اینه که جلوه های نمایشی و اغراق یا تحریک احساسات داره و اصلا برای گرفتن تصویر مستند و واقعی منبع خوبی نیست. برای این کار از منابع و مستند هایی استفاده می‌کنن که داذه های واقعی همراه با بررسی آماری دارن استفاده می‌کنن.
حالا جمع بستن تحت عنوان «ماها» که بی‌معنیه، تو نهایتا حق داری در مورد خودت حرف بزنی، اون ویژگی که ذکر کردی شاید در مورد خودت صادقه چون من اینطور نیستم اما ارزش حرف استاندارد هایی داره و اعتبار گوینده‌ی حرف یه جور جوگیری نیست بلکه حاصل از سابقه‌ی کیفیت آثاره.
من توی جامعه ابدا بی‌خبر نیستم ولی منبع خبر اخبار رسانه ها و مشاهدات اجتماعی مستنده نه یک نفر دو نفر که میارن جهت سرگرمی مردم قصه هایی بگن که صحت و سقمش هم قابل تشخیص نیست. به اینا خبر نمی‌گن، قصه می‌گن و قصه‌ی سبک هم می‌گن. صرفا جنبه‌ی محرک احساسات و هیجانات داره.
بحث اعتقادات من هم نیست، بحث منطقه. اگر داری میگی این برنامه با کیفیته دلیلت نباید وابسته به عقاید من باشه.

من تنها انتقادي كه ديدم شما نسبت به برنامه داشتين عوام پسند بودنش بود كه به نظرم اينطور نيست ،، قسمت بولد هم منظورم فقط شما نبود ،،اين برنامه بعضي جا ها احساسات مخاطب رو بر مي انگيزه و بعضي جاها از قصد حتي كه منم به اين انتقاد دارم ولي خوب از نظرم عوام پسند نيست .
در مورد پست آخرتون:
موافقم اين برنامه سرگرم كنندس و كلا تلويزيون براي سرگرميه ولي دليل بي هوده بودنش رو نمي فهمم، همه ي ما مي دونيم كه تلاش براي موفقيت خوبه ولي خوب همه ي ما انسانيم گه گداري يه سري محركا به ما كمك مي كنه كه در مسير صحيح قرار بگيريم ،گاهي وقتا انگيزه اي كه يه برنامه در انسان ايجاد مي كنه هيچ چيز ديكه ايجاد نمي كنه ،،البته من نمي تونم به هيج وجه نظر شخص شما رو در مورد پر كردن اوقات فراغت با سرگرمي مورد علاقتون تغيير بدم ولي به نظرم شما نمي تونين ديدن اين برنامه رو بي هوده بدونين(يا بخونين) چون اين همدردي با مهمان برنامه يا هر احساس ديگه اي كه تحريك ميشه يه تاثيري روي انسان داره كه در مورد اين برنامه به نظرم مثبته و باعث حركت رو به جلو ميشه .

خب منم که همینُ گفتم، این برنامه صرفا یه تحریک موضعی احساساته و ازین جهت عوام پسنده که یک فرد فرهیخته که می‌دونه داره قدم توی چه راهی می‌ذاره مطمئنا آگاهی و دلایلش محکم تر از اونه که احتیاج‌ به اینطور تحریک های سطحی و اشک درآوردن داشته باشه. مثلا یکی که داره قدم بر می‌داره برای شغل مورد علاقه‌ش، دلایل و ضرورتش قاعدتا برای خودش مثل روز روشنه، احتیاج نداره ببینه دیگران چقدر بدبختن یا چقدر خوشبختن.
از طرف دیگه ازونجا که این برنامه جنبه‌ی ریشه یابی و تخصصی نداره اگر هم انگیزه‌ای در مورد موفقیت بده یه سری حرفای کلی و عمومیه که همه تقریبا خودشون می‌دونن. بنابراین این جنبه‌ش هم مهارت واقعی یا انگیزه‌ی عمیقی به کسی نمی‌ده. نهایت اثرش اینه که طرف تا روز بعد عزمشُ جزم می‌کنه و بعد دو روز برمی‌گرده سر زندگی خودش و روز از نو روزی از نو.
دلیل عوام پسند و بیهوده بودنش اینه که هیچ هدفی رو درست حسابی و عمیق انجام نمی‌ده غیر از نشوندن مخاطبی که می‌خواد وقت بگذرونه پای تلویزیون. یه چیزی تو مایه های کتاب های زرد مثلا.

 

[حس و حال بد]

پاسخ : ماه عسل

دیدن هم وطنات؟ اگر دیدن هم وطنات منظورت دیدن مسائل اجتماعی و زندگی مردمه و فکر می‌کنی برنامه‌های سرگرمی مرجع خوبی برای مشاهده‌ی اجتماعی هستن باید بگم اصلا منبع خوبی رو انتخاب نکردی. زندگی مردم می‌خوای ببینی؟ برو تو خیابون ببین، برو توی محله‌های خاص ببین، برو توی آسایشگاه های معلولین و بیمارستان ها ببین. برنامه‌ی سرگرمی قاعده‌ش اینه که جلوه های نمایشی و اغراق یا تحریک احساسات داره و اصلا برای گرفتن تصویر مستند و واقعی منبع خوبی نیست. برای این کار از منابع و مستند هایی استفاده می‌کنن که داذه های واقعی همراه با بررسی آماری دارن استفاده می‌کنن.
حالا جمع بستن تحت عنوان «ماها» که بی‌معنیه، تو نهایتا حق داری در مورد خودت حرف بزنی، اون ویژگی که ذکر کردی شاید در مورد خودت صادقه چون من اینطور نیستم اما ارزش حرف استاندارد هایی داره و اعتبار گوینده‌ی حرف یه جور جوگیری نیست بلکه حاصل از سابقه‌ی کیفیت آثاره.
من توی جامعه ابدا بی‌خبر نیستم ولی منبع خبر اخبار رسانه ها و مشاهدات اجتماعی مستنده نه یک نفر دو نفر که میارن جهت سرگرمی مردم قصه هایی بگن که صحت و سقمش هم قابل تشخیص نیست. به اینا خبر نمی‌گن، قصه می‌گن و قصه‌ی سبک هم می‌گن. صرفا جنبه‌ی محرک احساسات و هیجانات داره.
بحث اعتقادات من هم نیست، بحث منطقه. اگر داری میگی این برنامه با کیفیته دلیلت نباید وابسته به عقاید من باشه.
خب منم که همینُ گفتم، این برنامه صرفا یه تحریک موضعی احساساته و ازین جهت عوام پسنده که یک فرد فرهیخته که می‌دونه داره قدم توی چه راهی می‌ذاره مطمئنا آگاهی و دلایلش محکم تر از اونه که احتیاج‌ به اینطور تحریک های سطحی و اشک درآوردن داشته باشه. مثلا یکی که داره قدم بر می‌داره برای شغل مورد علاقه‌ش، دلایل و ضرورتش قاعدتا برای خودش مثل روز روشنه، احتیاج نداره ببینه دیگران چقدر بدبختن یا چقدر خوشبختن.
از طرف دیگه ازونجا که این برنامه جنبه‌ی ریشه یابی و تخصصی نداره اگر هم انگیزه‌ای در مورد موفقیت بده یه سری حرفای کلی و عمومیه که همه تقریبا خودشون می‌دونن. بنابراین این جنبه‌ش هم مهارت واقعی یا انگیزه‌ی عمیقی به کسی نمی‌ده. نهایت اثرش اینه که طرف تا روز بعد عزمشُ جزم می‌کنه و بعد دو روز برمی‌گرده سر زندگی خودش و روز از نو روزی از نو.
دلیل عوام پسند و بیهوده بودنش اینه که هیچ هدفی رو درست حسابی و عمیق انجام نمی‌ده غیر از نشوندن مخاطبی که می‌خواد وقت بگذرونه پای تلویزیون. یه چیزی تو مایه های کتاب های زرد مثلا.

نه دیگه نشد ! تو صرفا داری با فکر خودت میگی ک این برنامه قصه هاش حتی ممکنه درست هم نباشه ! این بی اعتمادی تورو نشون میده ولی من یکی که کاملا ب قصه ها معتقدم و اصلا به جنبه ی سرگرمی نگاهش نمیکنم . مثلا با گشت و گزار توی خیابون ها هم نمیتونم همچین قصه هایی رو پیدا کنم . خود اینا اینهمه وقت میزارن اینا رو پیدا کنن بعد تو چجوری میگی برو خیابون و اینا پیدا شه هیچ دلیلی نداره بیان قصه ی تخیلی بسازن و بدون صحت . اینایی هم ک میارن از جنس مردمه . تو اگه دلت میخواد برو تو خیابون ببین ، ولی دلیلی نمیشه بگی اینا مهموناشون خوب نیستن برای شنیدن قصه ها. من همه ی کارهای ماه عسلو دنبال کردم و راضیم ازین انتخابم فقط حق داری با دلیلت با من صحبت کنی و به هرحال من اینی که میگی جهت سرگرمی و اغراق هستش رو اصلا و ابدا قبول ندارم . به هر حال واسه ی اینکه ادم ب خودش بیاد یه جاها باید احساساتشم بر انگیخته بشه مگه میشه نشه ؟؟؟؟؟؟ هر کتاب و رمانی هم ک بخونی احساساتت برانگیخته میشه ! و به نظر من امسال حتی علیخانی سعی کرده از اون جنبه ی اغراقی که میگی بکاهه و تا حد خوبی موفق هم شده !