حال و اينده من , يكي ديگه تصميم ميگيره!

[الدرادو]

پاسخ : حال و اينده من , يكي ديگه تصميم ميگيره!

اول بایدطرزفکراوناعوض شه و مام باس خودمونو نشون بدیم البته اگه عرصه ای باشه

 

[Bk_201]

پدر و مادر ها واقعا صلاح یچه هاشونو میخوان
ولی متاسفانه خودشونم نمیدونن دارن زندگیشونو به فنا میدن

 

[MarMari]

بدون شك اگر ديدگاه معقولانه اي نسبت به بازار كار در آينده، كسل كننده بودن شغلي كه بهش علاقه اي نداري، به خطر افتادن سلامت روانت در راه رسيدن به اون شغل و... وجود داشت و شفاف سازي به وجود ميومد اين مشكلات هم وجود نداشت.
هم چنين اگه استعدادها و علايق كودكان و نوجوانان به صورت دقيق بررسي و آناليز ميشد آينده ي بهتري چه براي خود كشور و صنايعش و چه براي جوان ها مهيا ميشد.

از اونجايي كه اطلاعات و... در خصوص اين چيزها به شدت ضعيفه خب اين مسائل هم تا زماني كه يكسري تغييرات اساسي به وجود نياد وجود دارن

 

[Karenn]

شاید چون اکثر نوجوون ها مخصوصا نوجوون های ایرانی (که تا ۱۸/۲۰ سالگی عمومشون دور از جامعه نگه داشته میشن) دید درستی نسبت به آینده جامعه ندارن
والدین هر روز تو چیزی زندگی میکنن که نوجوون ها فقط با بخش کوچکیش برخورد دارن پس منطقیه که برای وروود به محیط جامعه والدین باید ها و نباید ها رو مشخص کنن
البته اشتباه والدینم اینجاست که دید جزئی دارن و استقرایی استدلال میکنن و به جای دید کلی دادن به نوجوون به اون ها فقط یک راه نشون میدن که تو تجربیات خودشون اون راه ب موفقیت و جایگاه درستی تو جامعه ختم شده
ولی در هر حال اینکه بگیم نوجوون مییتونه مستقلا راجع ب آینده اش تصمیم بگیره فقط ب شرطی درسته که برای مثال این نوجوون از ۱۵/۱۶ سالگی تو جامعه کار کرده باشه (کار مثالی از ارتباط نزدیک با جامعه ست حالا هر ارتباطی)

 

[moonelin]

@Mimas عزیز .
من خواستم برات بانگ بذارم ولی مشخصاتت رو بسته بودی ، به نظرم این تاپیک موضوع نسبتاً مشابهی برای گفتن این مطلب داشت . در صورت مغایرت مدیران گرامی میتونن پاکش کنن .
طبق قانون دختر مجرد بالای هجده سال برای خروج از کشور به اذن پدر احتیاج نداره . و همچنین در شرایط سلامت عقلی ، والد نمیتونه فرزند رشیده و بالغ بالای هجده سال خودش رو ممنوع الخروج کنه .