پاسخ : اطلاع والدین از نمره های ضعیف
به نظر من لازم نیست که والدین از همه ی نمرات اطلاع داشته باشن ! فقط اینکه به طور کلی بدونن بچهشون در چه سطحیه ، کافیه .
خود من اصلاً به خانوادهم نمیگم امتحان دارم ! چه برسه به اینکه ریز نمراتم رو هم بهشون بگم !

اما اگه ازم نمره ای رو بپرسن ، دروغ نمیگم ... راستش من این جوریم که میخوام مادر/پدرم بدونن که وقتی درس نمیخونم و به کارای دیگه مشغولم ، وضع درسیم چه جوریه ... ولی نه به طور دقیق !
نمیخوام دلشون خوش باشه که وضعم عالی و بیسته و هیچ مشکلی ندارم ؛ ولی بعدش یهو گندش درآد !

البته خب این رفتار من که اگه پایین ترین نمرهم رو هم ازم بپرسن ، بهشون میگم ، به خاطر اینه که هیچ وقت منو به خاطر نمره ی کم سرزنش نمیکنن و فقط یه سری نگرانی معمولی نسبت به من دارن ... اصلاً پیش نیومده که نمره براشون ملاک باشه !
منو به خاطر نمره های بالام تشویق میکنن ؛ اما به خاطر نمره های پایینم تنبیه نمیکنن و بیشترین چیزی که ممکنه از نگرانیشون نسبت به من بروز بدن ، اینه : " این نمرهت واسه این بود که هیچی نخوندی ! بی انصاف نباش ! [-( " ؛ و چون هیچ وقت اعتراض چندانی به نمره هام نمیکنن ، همین که یه همچین جمله ای رو میگن ، تأثیرش روی من به اندازه ی یه دعوای جانانهس !

به نظرم نیازی نیست که پدر/مادرا انقد به خاطر یه نمره داد و قال راه بندازن و اعتماد به نفس بچه رو هم ازش بگیرن ! البته خیلی هم نباید نسبت به وضعیت بچهشون بی اعتنا باشن !
من خودم نیازی به تشر زدن ندارم ؛ حتی وقتایی که درس نمیخونم ، یه نگرانی ، هر چند کمرنگ رو احساس میکنم و نمره های پایین ، برام حکم یه سیخونک رو دارن که بیشتر حواسم رو جمع کنم !