حافظ

[F@temeh]

پاسخ : حافظ

:-فشردن ِ دست ِ ریحانه
شعر بعدی این باشه؟‌ اگه این نباشه یکی یه چیز ِ‌دیگه بذاره

ساقیا برخیز و درده جام را
خاک بر سر کن غم ایام را
ساغر می بر کفم نه تا ز بر
برکشم این دلق ازرق فام را
گر چه بدنامیست نزد عاقلان
ما نمی‌خواهیم ننگ و نام را
باده درده چند از این باد غرور
خاک بر سر نفس نافرجام را
دود آه سینه نالان من
سوخت این افسردگان خام را
محرم راز دل شیدای خود
کس نمی‌بینم ز خاص و عام را
با دلارامی مرا خاطر خوش است
کز دلم یک باره برد آرام را
ننگرد دیگر به سرو اندر چمن
هر که دید آن سرو سیم اندام را
صبر کن حافظ به سختی روز و شب
عاقبت روزی بیابی کام را


دیگه خودتون ادامه بدید من رفتم

 

[F@temeh]

پاسخ : حافظ

ساقیا برخیز و درده جام را
خاک بر سر کن غم ایام را

آقا من که سرم نمیشه، بیاید بگید

منظورش از خاک بر سر کردن غم ایام اینه که ینی غم ایام رو بیخیالش؟ یا نه؟

صرفا واسه شروع بحث درمورد شعر بود، وگرنه من گفتم که چیزی سرم نمیشه.

 

[Ehsan.Ansari]

پاسخ : حافظ

حافظ یکی از شاعرای مورد علاقه ی منه. به شدت!
امروز همینجوری داشتم حافظ میخوندم، یهو یه چیزی دیدم، این شکلی شدم
البته خیلیـم بد نیستا ولی خب ...
به یمن دولت منصور شاهی - عَلَم شد حافظ اندر نظم اشعار
خداوندی به جای بندگان کرد - خداوندا از آفاقش نگه دار

 

[ریـحـانـه]

پاسخ : حافظ

هنوز نقد شعر قبلی مونده‌ها. #-o
روند تاپیک این نیست دوستان، صفحات قبل رو یه نگاهی بندازید.

 

[sk1v]

پاسخ : حافظ

ساغر می بر کفم نه تا ز بر
برکشم این دلق ازرق فام را

وزن شعر شاده و اکثر بیتها هم حالت غم نخوردن داره . واسه همین شاید بهتر باشه بقیه بیتها رو هم شاد معنی کنیم
دلق لباس کهنه‌س. ازرق یعنی کبود. متصوفه هم لباس کهنه کبود میپوشیدن در اون زمانواسه همین ازرق‌پوش هم به معنی صوفی استفاده میشه

 

[سعید الوند]

پاسخ : حافظ

ساغر می بر کفم نه تا ز بر
برکشم این دلق ازرق فام را
گر چه بدنامیست نزد عاقلان
ما نمی‌خواهیم ننگ و نام را

بیت دوم فکر میکنم در ادامه ی بیت قبلیشه. تو بیت قبل گفته بود که ساغر می دستشه و از اونایی نیست که خرقه ی کبود بپوشه (توضیحات در دو پست قبلی موجوده) تو این بیت میگه که درسته که جام می در دست بودن در ذهن و نظر انسان های عاقل کار بدیه و بدنامی به بار می آره؛ ولی این برای من مهم نیست

 

[brano]

پاسخ : حافظ

باده درده چند از این باد غرور
خاک بر سر نفس نافرجام را

البته از نظر علائم نگارشي
باده در ده ،چند از اين باد غرور؟

الان معني مصراع اول واضح تره
ميگه تا كي ميخواي باد غرور و فريب در سر داشته باشي مي بنوش و اين باد غرور كه بخاطر نفس فرمان ناپذير و بدعاقبت در سرت ايجاد شده رو خاك بر سر كن!!!

چيزي كه اينجا براي خودم جالبه و چندجاي ديگه هم تو شعراي حافظ ديدم اينه كه باده سبب مستي نيست
بلكه سبب هوشياريه
اينجا هوشياري از اين باد غرور!

 

[F@temeh]

پاسخ : حافظ

شعری که داشتیم روش بحث میکردیم و باهم معنی میکردیم رو من یه بار دیگه میذارم. بیت بیت میریم جلو.

ساقیا برخیز و درده جام را
خاک بر سر کن غم ایام را
ساغر می بر کفم نه تا ز بر
برکشم این دلق ازرق فام را
گر چه بدنامیست نزد عاقلان
ما نمی‌خواهیم ننگ و نام را
باده درده چند از این باد غرور
خاک بر سر نفس نافرجام را
دود آه سینه‌ی نالان من
سوخت این افسردگان خام را
محرم راز دل شیدای خود
کس نمی‌بینم ز خاص و عام را
با دلارامی مرا خاطر خوش است
کز دلم یک باره برد آرام را
ننگرد دیگر به سرو اندر چمن
هر که دید آن سرو سیم اندام را
صبر کن حافظ به سختی روز و شب
عاقبت روزی بیابی کام را

افسردگان خام منظورش کیا هستن؟

 

[brano]

پاسخ : حافظ

دود آه سینه نالان من
سوخت این افسردگان خام را

منم خودم با این افسردگان خام مشکل دارم!
طبق توضیحات دکتر خطیب رهبر منظور از افسردگان خام مرده دلان ناپخته است
که احتمالا شامل بسیاری از تازه جوانان اون زمان میشده کسایی که شاید هنوز عاشق نشدن
یا اصلا شاید منظور زاهدان و اهل صوفیه باشه که طبق عقاید حافظ مرده دلان واقعی اند و آوردن لفظ خام هم برای زیبایی شعری و همخوانی با سوختن باشه
که یعنی آه دل من این دل من در دل اونها هم آتشی بر افروخت و اثربخش افتاد
اینا نظر منه!

 

[سعید الوند]

پاسخ : حافظ

که احتمالا شامل بسیاری از تازه جوانان اون زمان میشده کسایی که شاید هنوز عاشق نشدن
یا اصلا شاید منظور زاهدان و اهل صوفیه باشه که طبق عقاید حافظ مرده دلان واقعی اند و آوردن لفظ خام هم برای زیبایی شعری و همخوانی با سوختن باشه

آره میشه گفت این جوانایی که هنوز چیزی حالیشون نیست از عشق و اینا بعد میان تیریپ افسردگی می گیرن .
بعید میدونم کسی مثل حافظ بیاد برای درست کردن تناسب و تضاد تو شعرش از لفظ افسردگان خام استفاده کنه، خب اگه میخاست چیزی دیگه بگه جای سوختن هم یه کلمه ی دیگه می گفت