یه چی بگم اونم اینه اکثرن تعریفشونو با اجتماعی بودن اشتباه میگیرن ...
یکی اجتماعیه ... خیلی راحت دوست میشه با همه یا کنار میاد باشون و اینا ولی درونگراست
یعنی چطور بگم ...
ببین به قول خودم و یه کتابی!

درونگرا یه قلعه درونی داره ...
اکثرا این افراد اگه احساسشون یا هر چیزی که مربوط به روح و روان خودشونه رو بگن بعدش پشیمون میشن ...
اکثرا دوست ندارن شناخته بشن و به قولی ریخته شن رو داریه!
ممکنه یه برون گرا ناراحت باشه بشینه گریه و کنه و دردشو بگه به قول خودش راحت شه ولی درونگرا
بیشتر مواقع بدتر میشه ... چون همون حس بد لو رفتن وجودشو پر می کنه!
خلاصه ترین حالت ممکنی بود که می تونستم اینو توضیح بدم!