- ارسالها
- 227
- امتیاز
- 1,687
- نام مرکز سمپاد
- فرزانگان
- شهر
- اردبیل
- سال فارغ التحصیلی
- 1398
- رشته دانشگاه
- پزشکی
من وقتی استاجر بودم خودمو سردرگم کردم چون نمیتونستم انتخاب کنم که کیوبی بخونم یا گاید یا آپتودیت یا رفرنس ها.
الان که بهش فکر میکنم، اولویتم اینه که کیوبی ها رو کامل میخوندم. من اون موقع وسواس داشتم که اگه گاید نخونم درست نیست. ولی هم وقت نمیشد هم تا سوال نخونی خوب یادت نمیمونه.اگه تکلیف کیوبی ها رو تو استاجری مشخص میکردم،هم خیالم بابت پره راحت میبود، هم تو اینترنی میرفتم سراغ پیدا کردن دیدگاه بالینی. واسه من قاطی پاتی شد اینا. تو اینترنی هنوز یه جاهایی از کیوبی بود که نخونده بودم، واسه پره خیلی از درسا رو اصلا نرسیدم کیوای هم بخونم.
من اولین بخش استاجریم ریه بود. انقد استرس داشتم و استادش برام ترسناک بود، همه دوهفته داشتم فکر میکردم چطور باید شرح حال بگیرم. ولی واقعیت اینه رفته رفته یاد میگیری اینو. نباید آدم کل بخشش رو سر این تلف کنه. خوبه که قبل شروع بخش، یه دور چک کنی شرح حال گیری و معاینات اون بخش رو، و در طول مدت تمرین کنی.هربار چک کنی چه ایرادی داشتی و دفعه بعد رفعش کنی. فرار نکنی از معاینه و شرح حال.
هر بخش هم طبق تعداد سوال هایی که هر فصل داره اهمیت فصل ها مشخصن. اول سنگین ها رو بخون بعد بخشای کم سوال تر رو. من شروع میکردم از اول کتاب میخوندم، و خیلی وقتا فصلای مهم رو جا مینداختم.
راندها رو هم فقط گوش میدادم من، و اینطوری یادم میرفت خیلی چیزا. بعدها رفتم یه دفترچه کوچیک که تو جیب روپوش جا میشد و جلد سخت داشت گرفتم که تند تند نوت بردارم، و به کیوبی اضافه میکردم اون نکات رو.
این که میگن per case درس بخونین هم به نظرم تو استاجری جالب نیست. بمونه واسه اینترنی. اول یه بیس آدم باید از اون درس بسازه، یه چارچوبی تو ذهنش شکل بده. تو اینترنی حالا با مریض دیدن زیاد، همون چارچوب کامل جا میفته.
واسه داخلی علاوه بر کیوبی، دوست داشتم وقت میذاشتم و cardinal manifestationهای هاریسون هم میخوندم. خوندن هم به این معنی که واسه خودم جزوه مینوشتم. جزوهای که بعدا بتونم بهش رجوع کنم و کاملترش کنم.
در نهایت آپتودیت خوندن و الگوریتم های اون و دوز داروها رو نگه میداشتم واسه اینترنی.
آخرین ویرایش:
