پاسخ : زن ایرانی و مدیریت
به نقل از مازیمون :
اینکه ساعت کاری زنان کمتر از مردان باشه یا زن ها بعد از بارداری مرخصی طولانی مدت داشته باشن که اگه اشتباه نکنم بخشیش اجباریه ستم به زنانه.
خوب بدیهتن رییس یک شرکت ترجیح میده درامدش بیشتر باشه و وقتی این درامد رابطه مستقیم با زمان حضور کارمند ها داره => زنان خود به خود خطر از دست دادن شغلشون بیشتر از مردانه.
یعنی قوانین ما اصلن طوری نوشته شده که یک زن نتونه به هیچ شکل از نظر شغلی مستقل باشه. و همیشه خطر از دست دادن شغل براش وجود داره.
حس میکنم اطلاع شما از قوانین ناقص ه.
زنان پس از تولد بچه شون، 6 ماه مرخصی بدون حقوق دارن که به دلیل سیاست های حمایت از خانواده، خیلی از کارشناسا معتقدن که باید با حقوق باشه.
و این که این مرخصی اجباری نیست و قبل از اتمام ش اگر خانومی به این نتیجه برسه که می تونه به فعالیت ش ادامه بده، کارش رو شروع میکنه.
به نقل از مازیمون :
این بند رو به عنوان یک کارفرما بخونید! بذارید من بگم چطوری خونده میشه : عاقل باش و فقط مرد های مجرد رو استخدام کن! بازده بیشتری دارند!
بدیهتن شرایط وقتی در مورد یک کشور پیشرفته با جمعیت کم صحبت می کنیم یا کشور صنعتی ای که به کارگر بیشتر نیاز داره، کارفرما مجبور میشه برای گرفتن کارگر تلاش کنه.
همونطور که مثلن میبینید رقابت استخدامی بین شرکت هایی مثل اینتل و ای بی ام. یا گوگل و فیس بوک. هر کدوم سعی می کنن امکانات بیشتری کارمند هاشون فراهم کنن.
ولی در مورد ایران هیچ کدوم از این شرایط وجود نداره.
در واقع این طوری نیست. توی خیلی از جاهای دنیا و به ویژه با بحران اقتصادی اخیر. حقوقی که زنان مطالبه میکنن از مردان کمتره(هر چند ناعادلانه ست.) و این باعث می شه که کارفرماها گرایش به استخدام زنان داشته باشند و این به معضلی در خیلی از کشورها تبدیل شده و در کشور ما هم داره به معضل تبدیل می شه.
ابعادی برای انسانها وجود داره. من یک انسان م و با شما مساوی هستم، چون من مثل شما اندیشه دارم و فکر می کنم.
از این جهت من و شما به طور مساوی باید در راستای تعالی خودمون از امکانات بهرهمند بشیم.
و من می پذیرم که در این مورد توی کشور ما کوتاهی وجود داره.
ولی چیزهایی هم هست که به
زنانگی و جنسیت مربوط می شه.( به استثناها کاری ندارم.) مسئولیت هایی که از طرف طبیعت به انسان اعمال شده، طبیعت زن باردار شدن و مادری ست. طبیعت زن داشتن قدرت بدنی کمتر نسبت به مرد هست.
و در نظر گرفتن این شرایط، باعث میشه که به زن ها ستم بشه و بله مساوات هست ولی عدالت نیست.
مساوات باید برای دو پارامتر با شرایط یکسان برقرار باشه. و عدالت یعنی هرچیزی سر جای خودش.
اما موضوع خیلی مهمی وجود داره. در این جا نه حرف شما نادرست ه و نه حرف من. با توجه به جهانبینیهایی که داریم. نمیشه هم منکر این شد که جهانبینی نظام اقتصادی رو شکل میده و الویتها رو تعیین میکنه.
در نوع جهان بینی نظام های سرمایه داری، این نوع شعار تساوی دادن، به نفع سرمایهداری ست و به ضرر خانواده و البته شخصیت و سلامت زنان.
و در جهان بینی توحیدی مبنای اقتصادی فرق میکنه و "پول" الویت نیست در عین حال که بسیار به برپایی یه نظام اقتصادی پویا تاکید شده.
لازم هم هست که بگم از نظر من تمام افراد حق دارن که خودشون شرایط کاریشون رو انتخاب کنن. حتا اگه یه زن بخواد توی یه معدن کار کنه، با توجه به نوع خاص فیزیکی که داره. ولی وقتی یه قانون نوشته میشه باید سعی بشه که جامع اکثریت افراد باشه.
و البته که باید تلاش برای این بشه که انسان ها چه زن و چه مرد هر دو محیط کار صدمه نبینن.
