اون بچه ، می تونه به خونِ پدرِ شهیدش افتخار کنه. که بدونه که پدرش برایِ زنده موندنِ بچه ـش ُ خیلی هایِ دیگه رفته. اینکه بدونی مرگِ پدرت ، واسه زنده موندنِ خیلی ها بوده ، واسه زنده موندنِ خودت ُ زندگی کردنِ خودت ، به نظرت فرقی نداره با اینکه یهو پدرت ( دور از جون ! ) سکته کنه ، یا ماشین بهش بزنه ؟
+ ببین ! در رابطه با سهمیه یِ کنکور ، به اینی که میگم ، فکر کن.
یه پدر وقتی بالا سرِ خانواده ـس ، وقتی میبینه بچه ـش دانشگاه آزاد هم قبول شده حتی ، از زیرِ سنگم که شده ، واسه درس خوندنش ، پول جور می کنه. چون آرزو داره برا بچه ـش. حالا فکر کن اون پدر ، رفته جنگیده ، واسه اینکه مملکتی بمونه تا بتونه دانشگاه داشته باشه حتی. جنگیده ُ رفته ، نیست که آینده یِ بچه ـش ُ تأمین کنه. نیست که واسه دانشگاهِ بچه ـش ، پول جور کنه. این یه کمکه... یه کمکِ کوچیک واقعا"...خلاء عاطفی که حالا هیچی...!
اصن قابل مقایسه نیست زمانی هم که عده ای فداکاری کردن تا امثل ما آ زاد باشیم فکر سهمیه کنکور و استخدام بچه هاشون نبودن
