تصویر مورد علاقه من این تصویر از رنه مارگریت نقاش سورئالیست فرانسویه.سبک سورئالیسم در اواسط قرن نوزدهم در ادبیات و هنر فرانسه رواج پیدا کرد و لی قرن بیستم و تحولات اون که در کل گذشته رو زیر پا می گذاشت باعث قدرت بیشتر سبک سورئالیسم شد.
اسم نقاشی بالا غدر تصویر/خیانت تصویر یا به فرانسه La Trahison des images هست.زیر تصویر این پیپ نوشته شده Ceci n'est pas une pipe یعنی این یک پیپ نیست. بیننده توی نگاه اول فکر می کنه که نقاش داره حرف مذخرفی می زنه در صورتی که این واقعا یک پیپ نیست تصویر یک پیپه.
خیلی از ناقدین معتقدن که این اثر سورئالیسم رو به اوج خود می رسونه چون با ترکیب ساختار زبان،ساختار منطق و ساختار نقاشی که همه شون ساختار هایی دقیقن تصویری ورای واقعیت و سورئالیست بوجود اومده.
ولی بعضی از منتقدین فکر می کنن که این واقعا تصویر یک پیپه برای همین این اثر کاملا واقع گراست.چون داره به این واقعیت که نقاشی فوق تصویر یک پیپه اشاره می کنه.
من خودم این دو پهلو بودن نقاشی رو دوست دارم و همین طور اینکه از منطق و زبان برای سورئالیست کردن نقاشی استفاده کرده نه از ابزار های معمول سبک در نقاشی.
نقاشیه قشنگیه ولی من به شخصه با منتقدین گروه اول موافقم چون جمله ای که زیرش نوشته دقیقا داره نقاشی رو سورئالیسم میکنه نه واقع گرا!
ولی در کل خیلی طبیعی کشیده شده انقدر که وقتی من داشتم نگاهش میکردم و خواهرم اومد توی اتاق و نظرش رو راجع به نقاشی پرسیدم گفت اااااااا نقاشیه؟؟؟؟
به نظر من هم این کاملا سورئالیسته. در مورد پیپ هم باید بگم خیلی از منتقدین از نوع کشیدن نقاشی خوششون اومده بود.یکیشون که می گه مارگریت طوری این پیپ رو کشیده که انگار یک عکس برای آگهی تبلیغ دخانیاته.
خیانت تصاویر به جرات یکی از بهترین آثار ماگریته خودش راجع به اثرش میگه که:
پیپ معروف، چگونه مردم مرا برای این سرزنش خواهند کرد! و هنوز، آیا میتوانی پیپ مرا پر کنی؟ نه، این فقط یک نمایش است. اینطور نیست؟ پس اگر من بر روی تصویر نوشته بودم «این یک پیپ است»، دروغگو بودم.
(منبع)
به نظر من بعد از گلکنده این تابلو قشنگترین اثر ماگریته و در عین حال تا حدودی مرموز.
البته قسمت عمده زیبایی این اثر -صرف نظر از هنر ماگریت توی کشیدن پیپ به این کیفیت-دو پهلو بودن جمله زیرشه که میخواد به تفاوت و تناقض واقعیت و برداشت فردی دامن بزنه و کاملا مثل اکثر نقاشیای ماگریت توی اون دوره سورئالیسته و کاملا هم از اصول پیروی کرده داخلش نمیدونم چرا واقع گرایانه میشه تفسیرش کرد کلا به نطر من خیلی جالبه این همه تبحر و توجه به جزییات برای واقعی کشیدن یه پیپ به این شدت و بعد نقض این موضوع با یه جمله ی خبری.گویا میخواسته این تصویر جز پیپ یادآور هیچ مفهوم دیگه ای نباشه و بیننده قاطعانه بدونه که یه پیپه ولی در عین حال خیلی ساده و غیرقابل باور نقض کنه این موضوع رو...
فکر کنم الان وقتشه که از یک نقاش فوق فوق العاده یه نقاشی ببینیم: وَنسان وَن گوگ یا فینسِنت ویلم فان خوخ (به هلندی: Vincent Willem van Gogh) (۳۰ مارس ۱۸۵۳ - ۲۹ ژوئیه ۱۸۹۰) یک نقاش نامدار هلندی بود. هرچند او در زمان حیاتش در گمنامی به سر میبرد و در تمام طول عمر خود تنها یک تابلو یعنی تاکستان سرخ را فروخت،اما اکنون به عنوان یکی از تاثیرگذارترین نقاشان پسادریافتگر شناخته میشود.
ون گوگ جوانی خود را به عنوان دلال آثار هنری و معلم گذراند. مدتی نیز در انگلستان و همچنین در میان کارگران معادن زغال سنگ شهر بوریناژ در بلژیک به عنوان مبلغ مسیحی فعالیت کرد. وی فعالیتهای جدی خود را به عنوان طراح و نقاش از سال ۱۸۸۰ و در سن ۲۷ سالگی شروع کرد، و از آنجاکه در سن ۳۷ سالگی درگذشت، در واقع تمام آثارش را در ۱۰ سال پایانی عمر خویش آفرید که شامل بیش از ۹۰۰ نقاشی، بیش از ۱۱۰۰ طراحی و ۱۰ چاپ میباشد.
ون گوگ شیفته نقاشی از مردم طبقهٔ کارگر مانند تابلوی سیبزمینیخورها، کافههای شبانه مانند تراس کافه در شب، مناظر طبیعی فرانسه، گلهای آفتابگردان، شبهای پرستاره و خودنگاره بود. وی در اواخر عمر به شدت از بیماری روانی و فشار روحی رنج میبرد و به اعتقاد اکثریت همین موضوع به خودکشی او منجر شد. نظرتون راجع به این نقاشی چیه؟
اسم این نقاشی گردش زندانی ها هست که در سال 1890کشیده شده!
البته یه جای دیگه خونده بودم اسمش هواخوری زندانیان هست!
تو این نقاشی نور از کجا میتابه؟ سایه ی آدما رو ببینید. از وسط آدما؟ نه یکم متمایل به چپ. انگار اون پیرمردی که کمرش خم شده نسبت به سایرین نقش بیشتری تو پیدایش این نور داشته. اثرش رو دیوارا هم کاملن مشخصه. دیوار سمت راست روشن تره. پنجرش هم بیشتره. یعنی امید به رهایی هم توش بیشتره. احتمالن پیرمرده به زودی میمیره. نگهبانا رو ببینید. سایه ندارن. یعنی نمیتونن از این نور بهره ای ببرن. نور ازشون میگذره!
در مورد نقاشی به نظرم استفاده از رنگای گرفته،خمیدگی سر و کمر زندانیا،حالت چهره هاشون،دیوارای سنگی و بلند،بی تفاوتی اون دوسه نفری که کنار ایستادن،پنجره های کوچیک، حالت دستا و راه رفتن و کلا فضای نقاشی یه هارمونی خیلی خوبی داره که به سرعت گرفتگی و افسردگی و اسارتو تداعی میکنه.جهت سایه ی زندانیا،نوری که به نظر میاد روی زمین افتاده و دارن دورش میچرخن و رنگ آمیزی دیوار به من این حسو میده که یه پنجره ی بزرگ رو به آسمون هست بالاتر یا اینکه سقف بازه.یطوری انگار زندانیا توی یه فضای کم با دیوارای بلند محصور شدن و دارن اطراف نوری که روی زمین افتاده گردش میکنن!از طرف دیگه بیحالی و افسردگی که حاکمه میتونه در اثر اجبار برای حرکت یا اسارت باشه. شایدم دیوارا دامنه ی حرکت این عده رو محدود کردن و مجبورشون کردن که بین اونا گردش کنن.زندانیام آدمای معمولی ای هستن که سن و ظاهرشونم با هم متفاوته طوری که انگار میخواسته یه جمعیت کامل رو نشون بده.فضای پشت پنجره های کوچیک رو هم کاملا تاریک کشیده تا نشون بده به جای روشنی باز نمیشن.به نظر من یه نقاشی از آدمای روزمره ست که به طرز قابل توجهی غم و اسارت و بیتفاوتی توش موج میخوره.امکان هم داره بشه اینطور برداشت کرد که این حرکت یکنواخت و محدود که افراد مختلفی با سن و شکل مختلف مجبور به انجامش میشن برداشت نقاش از زندگی روزمره هستش.دیوارها محدودیت هان پنجره های در دسترس و کوچیک امکاناتن(که پشتشون تاریکه) و نورهم حقیقت،مقصد،آزادی یا هر چیز حقیقی دیگه ای میتونه باشه.نگهبانا هم طوری کشیده شدن که انگار دارن نادیده گرفته میشن...
در مورد ون گوگ.بنظرم نقاشیاش تا حد زیادی برگرفته از زندگی شخصشین و اینکه سبک ساده و مختص به خودش رو دارن.خیلی پیش میاد که یه قسمت عمده از نقاشیاش تیره باشن.من به شخصه دو تا نقاشی شب پرستاره وسیب زمینی خورهارو هم خیلی میپسندم بنظرم انتخاب رنگ ون گوگ جسورانست و بااینکه نقاشیاش خیلی طبیعی بنظر نمیرسن(که درخور سبکشه این موضوع البته) ولی خیلی خوب احساسات رو انتقال میدن.بعلاوه آثارش درعین سادگی ظاهری منحصر بفردن.
اینم پر رمزوراز ترین آثار هنری بشر..........
این اثر هنری از داونچی هستش..........
اثر هنری هستش که هنوزم بهترین و معروفترین هستش....و جای حرف داره خنده ی مونالیزا ونگاه مونالیزا و هر چیزی که فکرش رو بکنید ذکرش کنید !!!!
این تصویر از رنه مارگریت نقاش سورئالیست فرانسویه.سبک سورئالیسم در اواسط قرن نوزدهم در ادبیات و هنر فرانسه رواج پیدا کرد و لی قرن بیستم و تحولات اون که در کل گذشته رو زیر پا می گذاشت باعث قدرت بیشتر سبک سورئالیسم شد.
نمیدونم چرا واقع گرایانه میشه تفسیرش کرد 
کلا به نطر من خیلی جالبه این همه تبحر و توجه به جزییات برای واقعی کشیدن یه پیپ به این شدت و بعد نقض این موضوع با یه جمله ی خبری.گویا میخواسته این تصویر جز پیپ یادآور هیچ مفهوم دیگه ای نباشه و بیننده قاطعانه بدونه که یه پیپه ولی در عین حال خیلی ساده و غیرقابل باور نقض کنه این موضوع رو...
