خب این ذهنیت هم به وجود اومده، مثلا تا آدم یه چیزی میگه ، میگن برو بشین آشپزی تو کن! [nb]حیف بلد نیستم وگرنه میکردم [/nb]
خود من خیلی جنگی اینا خوشم نمیاد، یعنی کلا خوشم نمیاد حتی کتاب های این طوری که دوستام میخونن هم دوست ندارم؛
ولی خب من از کوچیکی خودم اصلا باربی دوست نداشتم و میتونم بگم که تعداد ماشین هایی که داشتم بسیار بیشتر از لوازم دخترونس.
ولی دروغ نگم از درس آپ ـا خیلی خوشم میاد( ) اما مثلا رالی و بازی های ورزشی و اینا هم دوست دارم،
کوچکتر که بودم بیشتر pc بازی میکردم الان که بیشتر بازی آنلاین چند نفری اینا (اگه سر دوستام خلوت باشه) و با تبلت (خلبان ـیش خیلی باحاله) بازی میکنم.
روی آنلاین تاکید میکنم بازم چقدر تایپیدم سابقه نداشته
من که کلا از بچگی رابطم با کامپیوتر و بازی خوب بود.
اصلا هم از بازی های دخترونه خوشم نمیومد
وقتی 7،6 سالم بود tombraider و needforspeed بازی میکردم!!!!!!
فقط قسمت های بکش بکشو از هیجان زیاد به بابام میدادم!
بعضی وقتا هم مافیا!!!!!!!!!!!!(خیلی کم)
الانم که xbox و kinect .
اینجانب age of mythology و strong hold و دوم 95(در 6-7 سالگی ) بازی کردم. کلا این age of mythology و strong hold همیشه تو کامپیوتر نصبه و هر وقت عشقمون کشید بازی می کنیم! sims و tombraider امثالهم رو هم بازی کردیم ولی قبلیا یه چیز دیگن
به نظرم واقعا وقت تلف کردنه اینکه به مدت مثلا 2 ساعت مدام یه سری دکمه رو فشار بدم یا هرچی که یه کاراکتری مثلا بره یه سری رو بکشه و این حرفا (
تو پی سی من بازی نمیابید! مگر مین روب که به نظرم کفایت هم میکنه! B-)
من یه عشق عجیبی داشتم به IGI فکر کنم شماره دوش
خوشم میومد از اینکه فکر میخواست و طراحی نقشه B-)
یادمه یه صحنه ش بود یه دفعه از پشت میپریدن جلوش من 60 بار بازی کردم هربار اینجاش قلبم میگرف
COMBATنسخه خیلی قدیمیش فکر کنم رو اتاری بود نه نه روی ویندوز قبل XP میومد بالا دوست داشنم
از رزمی ها خوشم میومد. IGI هم خوب بود. اینا یادمه ولی متنفر از این دیوونه بازیای AGI? یا اینا که راه میرن میکشن خون میپاشه یا زشتن همشون و اینا یا همه ش تاریکه و کلا یه سری بدقواه می بینی
این زامبیا هم بازی نمیکنم با داداسم میگم چیه اینا بیریختن
جدیدا از بس تو سایت ساکر ساکر میکنن تو فکرم برم امتحان کنم شاید خیلی هم بی معنی نبود
ولی جدا فعلا رو لپ تاپم بازی نصب نیس و بازی جالبی هم ندیدم هنوز نصب کنم .
حالا اگه دیدم خوبه . یکی که تاکتیکی باشه و ذیزاینش هم خوب باشه
من 4-5ساله که بودم سگا بازی می کردم ، دختر یکی از دوستای مامانم که 2 سال از من بزرگتر بود بازی می کرد ! بیشتر وقتا بازی هامون رو با هم عوض می کردیم ! تا اینکه من 8-9 ساله بودم که اومد همه بازیاشو داد به من و گفت دیگه بازی نمیکنه ! میشه گفت خانواده هم بی تاثیر نیست ! بعضی خانواده ها گیم رو برای بچه ها و پسرای بزرگتر میدونن و اگه یه دختر بشینه بازی کنه بهش اجازه نمیدن ! اما خب مواردی هم هست که پا به پای پسر ها بازی میکنن ! به هر حال نوع بازی هم مهمه ! هرکسی سلیقه ای داره ! مثلا من با اینکه پسرم از بازی رزیدنت اویل میترسم و تاحالا بازی نکردم ! در حالی که ممکنه یه دختر هم سن و سال من عاشق این بازی باشه !
خب منم بچه که بودم از بیکاری برا این که فضا خالی نباشه خاله بازی میکردم با سگا هم ماشین بازی بعدش ps خریدم یکم تارزان بازی کردم بعدش بکس و بعدش هم از این دزد و پلیسا چند وقت بعد از این بازی هایی که تو مایه های کانتره بعدش یه بازی اومد که دزد بودیم باید جواهر فروشی ها رو میزدیم اونم بد نبود ولی اسمشو یادم نمیاد بچه بودم خب
کلا دوست دارم هیجان داشته باشه واسه همینم با پسر خالم خیلی جورم تا دختر خاله هام اخه وقتی میریم خونه خالم دختر خالم پیله میشه که خاله بازی کنیم ولی خب پسرخالم بازیاشو میاره اگه مرحله ای گیر کرده براش برم مثل call of duty که همشو حفظم . :) از پسرا میبرم :-ss بعد از اونم most wanted خیلی بازی کردم دگه کانتر که چیزی نیست برا من البته خانواده حمایتم نمیکنه مثلا یه بار سوم راهنمایی بودم تازه پشت در یه مغازه نشستم رو خاکا لی برام یه اسلحه نخریدن X-( X-(
راستی رزیدنت هم بازی کردم ولی بچه بودم زود می باختم دلمو زد سمت بازی های به قول معروف دخترونه مثل همین مزرعه و زامبی رفتم ولی خیلی مسخره بود باربی هم که :-& :-& :-& :-& این چیه کارتونش هم یه بار نیگا نکردم ولی به کراش علاقه دارم
البته فک نکنین روحیاتم خشنه نه بر عکس خیلی احساساتیم
تا ابنجا به نظر می رسه که توافق بر اینه که محیط خانواده تا حد زیادی تاثیر داره روی این مسئله، سوالی که پیش می آد اینه که به نظرتون می شه فرهنگ سازی کرد؟ یا اصلا کار درستیه که در این زمینه فرهنگ سازی کنیم؟