دنت وری 
به نقل از سمپادك :اصفهان بالاشهره دانشگاش
ناگفته نماند تا حدود 20 سال پیش، این منطقه از شهر بدترین منطقه بوده!
معلممون تعریف میکرد، میگفت من که بچه بودم، پول هرمتر زمین اینجا از بستنی کمتربود!!
از لحاظ هوا هم نزدیک کوه صفه ست تو زمستون اینا برف دارن بقیه شهر خشکه
ولی اره قبول دارم صنعتی اصفهان وسط بر بیابونه :/ گناه دارن ناموسا :/
پشت دانشکده علوم اصفهان یه محوطه ست، با فاصله های کم درخت های 10-15 متری هست، از بیرون زیاد معلوم نیست ولی از تو خود دانشکده
از در عقب که میری بیرون یه چیز خیلی باحالیه! عالیه برای درس خوندن یا ناهار خوردن یا با بچه ها صحبت کردن..خیلی ارامش داشت..
ولی فکر نکنم صنعتی اصفهان از لحاظ امکانات بد باشه؟..هست؟..
این احتمالاً ثبتنام ترمبالاییا ست.به نقل از mhmd :
ثبت نام از هفتمه
با این اوصاف اعلام نتایج کی خواهد بود؟
شریف مثلاً از چهاردهم شروع میکنه:
مرسی بابت تجربیاتِ مفید ٬ فقط اگه راهکاری هم برای کسی که خیلی سوال میپرسه و اصلا خجالت نمیکشه و بقیهی کلاس هم براش مهم نیستن ارائه بدید به کار من میاد.به نقل از امین :اومدم فقط یک نکتهای رو بگم برم.
قبل از این که من وارد دانشگاه بشم، خیلی تو فاز دبیرستان بودم و رو این تفکّر بودم که «من؟ خیلی راحت از پس درسهای دانشگاه بر میام هه هه هه هه.» ؛ و خب نوعی جوزدگی بود. از من میشنوید، شبامتحانیبودن بد نیست، در طول ترم به فکر تفریح بودن هم بد نیست، فقط این رو فراموش نکنید که برای چه کاری اومدید و وارد چه محیطی شدید و اصلاً Main Point چی بوده! این که «من دانشگاه برم تموم» اینطوری نیست! اگه دوس دارید بعداً تو اون حرفهای که به واسطۀ تحصیلات دانشگاهیتون درش مشغول میشید از نظر آگاهی علمی (چه عمومی و کلی و چه جزئی و تخصصی) سری تو سرا داشته باشید به دروس اصلی رشتهتون اهمیت بدید و اونا رو خوب یاد بگیرید. در مورد مسائل و نکاتی که ابهام شده تو ذهنتون تحقیق کنید. صرفاً پاس نکنیدشون برن!
درسته میگن دانشگاه پاسگاه س ولی به "پاس کنیم بره" عادت نکنید. همۀ اینا در کنار اون خوشگذرونیهایی که تو ذهنتون تصوّرش رو میکنید اگه به یه میزان تعادل نسبی برسن ، شدنی هستن. به اهمیت داشتن یا نداشتنِ حاصلِ جمعِ ضربِ نمراتِ دروستون در واحدشون تقسیم بر جمع واحدها فکر نکنید. به چیزی که در خودتون میبینید یقین داشته باشید. دیگه خود دانید.
و یک چیز دیگه. تو کلاس اگه سوالی براتون پیش اومد بپرسید حتماً. خجالت نکشید! :دی برای خودمم سخت بود، فکر میکردم مثلاً اگه من این سواله رو بپرسم فکر میکنن خنگم! در حالی که همه همون سوالو داشتن و براشون جالب بود
اگه هم در مورد درسی قرار شد کنفرانسی هم ارائه بدید باز به همین منوال. دانشجوهای دیگۀ حاضر در کلاس رو اصلاً فرض کنید نیستن! به نقطۀ مقابل تون تو کلاس نگاه کنید اگه روی دیدن بچهها رو ندارید :-" اگه هم خواستید برگهای همراه خودتون ببرید یک برگه ببرید اونم متوسط و خلاصهشده از موضوعات اصلی محتوای کنفرانستون. هزارتا کاغذ نبرید با خودتون!
به نقل از قـاصـدکـــ :مرسی بابت تجربیاتِ مفید ٬ فقط اگه راهکاری هم برای کسی که خیلی سوال میپرسه و اصلا خجالت نمیکشه و بقیهی کلاس هم براش مهم نیستن ارائه بدید به کار من میاد.
پس خوبه تو هیچوقت همکلاسی من نبودیبه نقل از زهـــــرا :من معذرت میخوام
اما
این افرادی که زیاد سوال میپرسن جزو رو اعصابراهروندهترین افرادن.
من خواهش میکنم اگه سوالاتون زیاده برین دفتر اساتید بپرسین که اعصاب بقیه تضعیف نشه.
کلی هم گفتم، منظورم تو نبودی.
به نقل از قـاصـدکـــ :پس خوبه تو هیچوقت همکلاسی من نبودی
ببین من کلا مدلم اینجوریه ٬ ینی اگه ابهامی واسم پیش بیاد سر کلاس میپرسم ٬ نپرسم احساس میکنم یاد نگرفتم درسو. بعضیا خب واسشون مهم نیس یه تیکه رو هم ابهامدار یاد بگیرن یا حتی یاد نگیرن ٬ بعضیام میترسن بپرسن ولی من میپرسم. خب حالا بعضیا میگن که سوال نپرسید بعضیا میگن بپرسید ٬ من دچار دوگانگی شدم راجع به دانشگاه.
و خب من همیشه فکر کردهم که سر کلاس میشینم که یاد بگیرم و منم از اون کلاس سهمی دارم ٬ برای همین اگه بیش از حد وقت کلاسو نگیرم بقیه چرا باید از سوالام ناراحت بشن ؟! اونام حق دارن بپرسن ولی از حقشون استفاده نمی کنن ٬ خب من دوس دارم از این حقم استفاده کنم. درواقع دوست ندارم منفعل باشم. وقتی مستقیماً خودمو درگیر میکنم خیلی بهتر یاد میگیرم.
دوستام سوالاشونُ می گفتن من از دبیر می پرسیدمبه نقل از زهـــــرا :همکلاسی این مدلی زیاد داشتم عوضش.
ببین من خودمم اگه سوالی واسم پیش بیاد میپرسم، چون حقمه به قول تو :د ولی من میگم زیاد نپرسین نه اینکه کلاً صمم بکم بشینین سر کلاس :د ، مثلاً ما داشتیم بچههایی که از هر مبحثی که دبیر میگفت، سه_چهارتا سوال میپرسیدن، حتی تو کلاس کنکور -_-
ولی ببین علاوه بر این که سوال کردن حق توعه، استفاده از کلاسم حق بقیهس !
خودشون روشون نمی شد و خب اگه نمی فهمیدن براشون مهم نبود . ولی برای من مهم بود . و هست . و خب منم سندروم ِ سوال پرسیدنیسم که ندارم ! چیزی که ارزش پرسیدن داشته باشه می پرسم . تا وقتی که من افراط نکنم اونا نمی تونن بهم بگن چرا می پرسی . من خودم سوالایی که به نظرم زیادی حاشیه یی می شد یا وقت گیر بود بعد کلاس می پرسیدم .
