مشاعره ی شاعران

[A.R.P]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

تا تورا رفیقی ناباب باشد رسیدن به ان منزلگه ناب دشوار باشد

 

[Radikal]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

درون کافه ای تعطیل ،میان سایه دیوار

تبی حس میشود اما کسی جان میدهد انگار

 

[-zarA-]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

رسم دنیا شده غم،دوست ندارم غم را
غم من دنیاییست ک به یاری دادم

 

[king.nader]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

رسم دنیا شده غم،دوست ندارم غم را
غم من دنیاییست ک به یاری دادم

مستیِ من ، چارهِ درد من ست

هُرم وجود و تن سرد من ست


.

 

[-zarA-]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

دوای درد من آن چشم هاییست
ک هم رنگ نگاه آسمان است
نگاهی گرم و آتش افکنی که
وجودم مامن بارانی اش است

 

[king.nader]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

*تا خاکریز ما خودش را کشانده بود دشتی پر از سوار به او خیره مانده بود*

در عشق « او » بسوزیم ، همرنگ نور گردیم

بنگر مقام ما را ! بر دار ، سرفرازیم ..


.

 

[king.nader]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

*می روم در هوای بارانی می رود از دلم پریشانی*

یادِ یاران هست و کنجی و غمی

میکشم امشب پیاپی، جام ها !


.

 

[king.nader]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

*این خاک خاک اجدادی من است حالا برای بودنش از جان گذشته ام*

مرا با قهر می گوید : «دلی در سینه ات نـبوَد »

شگفتا! بـیـدلـم کردی و بر من خرده می گیری ؟!


.

 

[Radikal]

آدم یخی

مرا با قهر می گوید : «دلی در سینه ات نـبوَد »

شگفتا! بـیـدلـم کردی و بر من خرده می گیری ؟!

یخ میزند این لحظه در میانه ی غمبار

حس میشود این سردی در جهان آدم وار

 

[-zarA-]

پاسخ : مشاعره ی شاعران

روانـه میشـود دلـم بسـوی عـشـق تـو ولـی
دلـت چـه تنـد و بـی هـوا بـرفـت سـوی دیگـری