• اگر سمپادی هستی همین الان عضو شو :

    ثبت نام عضویت

زن ناموس مرد نیست !

  • شروع کننده موضوع شروع کننده موضوع Radikal
  • تاریخ شروع تاریخ شروع
غیرتی که تو ذهن من بود و خب از نظر لغت نامه ای دوستان فرمودن این اون نیست که اوکی
ناموس:زنانی که در ارتباط درجه اول با تو هستن
همسرت خواهرت دخترت مادرت و...
غیرت:احساس مسئولیت و حساسیت و خواستار حفاظت از اونها در برابر هر خطر کوچیک و بزرگی بدون اسیب زدن فیزیکی و روحی به اونها با رضایت خودشون
غیرتی که میگم میتونه دوطرفه هم باشه و زن هم داشته باشه نسبت به مرد
احساس مسئولیت و حساسیت و خواستار حافظت باز هم کلمات بدون معنی دقیق
اینا باز مفاهیمین که باعث میشه یکی این حرف رو بهت بزنه:
الان باز یکی در میاد میگه تو مگه بادیگاردی :))
باید مفایهم رو دقیق بگی
اینکه تا چه حد این احساس رو مقبول میدونی که به فاز اجرایی برسه؟
فرض کن حس میکنی یه مرد داره به همسرت یا هر کی نزدیک میشه
چقدر اجرار میکنی این حست رو؟
 
دقیق تر بگو
مواطبتی که میگی دقیقا چه شکلیه ؟
نمیشه به یک شکل گفت و اونو به همه تعمیم داد زوج به زوج متفاوته ولی جوری نباید باشه طرف مقابلت اذیت بشه
مثلا بعضی ها هستن حتی از اینکه پارتنرشون زیاد گیر میده بهش خوشش میاد
توجه
آزادی هاش چجوریه؟
آزادی هاشون تو چار چوبی هست که طرفین برای خودشون تعریف کردن، جفتشونم قبولش دارن
اختیارات تو چقدره؟
اختیار در حدی نباشه که جبر حاکم باشه
 
نمیشه به یک شکل گفت و اونو به همه تعمیم داد زوج به زوج متفاوته ولی جوری نباید باشه طرف مقابلت اذیت بشه
مثلا بعضی ها هستن حتی از اینکه پارتنرشون زیاد گیر میده بهش خوشش میاد

توجه

آزادی هاشون تو چار چوبی هست که طرفین برای خودشون تعریف کردن، جفتشونم قبولش دارن

اختیار در حدی نباشه که جبر حاکم باشه
خب اوکی
غیر از آخریه بقیه رو اوکیم باهاشون موافقم و بحثی نمیبینم حقیقتا و اصلا نیاز های رابطه ست این چیزایی که میگی
دو تا نکته مهم میبینم
توجه میشه اینکه حواسم باشه زنم، مادرم ،‌خواهرم ، فرزندم چه نیاز هایی داره ؟‌
پس اون قضایایی که طاها برای تصمیم گیری میگفت چیه؟
انگار اصولی که در رابطه باید رعایت بشه رو به نام غیرت میدین بیرون دیگه
حالا یه بحث دیگه اینه که چرا فقط برای زنه این قضیه و برای برادرت و پدرت این هارو تعریف نمیکنی؟
یکم پیامای قدیمی رو بخونم میتونم ببینم آیا گفته ها و چیز هایی که لایک کردی در راستای این هست یا نه
ولی انگار غیرتی که از تو من میفهمم چند تا اصول داره
۱-از جنس کنترل کردن نیست و توجه و گفت و گوئه
۲-در چارچوب های تعیین شده قبل از رابطه تعریف شده‌ست
۳- مهم تر از همه برای زوجین تعریف میشه نه برای مادر و خواهرت!
چون که تو برای رابطه رفتن میتونی چارچوبی برای آزادی های دو طرف تعریف کنین و در اصل فکر میکنم باید اینکارو بکنین ولی برای خواهرت چنین کاری نمیتونی بکنی یا حتی برای مادرت ، برای بچه‌ت رو میتونی قانون برای خونه بذاری ولی باز هم بچه بعد از سنی که دیگه زیر نظر تو نیست میتونه چارچوب هاتو زیر پاش بذاره
 
آخرین ویرایش:
احساس مسئولیت و حساسیت و خواستار حافظت باز هم کلمات بدون معنی دقیق
اینا باز مفاهیمین که باعث میشه یکی این حرف رو بهت بزنه:

باید مفایهم رو دقیق بگی
اینکه تا چه حد این احساس رو مقبول میدونی که به فاز اجرایی برسه؟
فرض کن حس میکنی یه مرد داره به همسرت یا هر کی نزدیک میشه
چقدر اجرار میکنی این حست رو؟
داش
موسی به دین خود عیسی به دین خود
حوصله توضیح و متقاعد کردن افراد رو ندارم دیگه 😂
 
داش
موسی به دین خود عیسی به دین خود
حوصله توضیح و متقاعد کردن افراد رو ندارم دیگه 😂
مرسی داداش
بشین درس بخون به نظرم سال بعد میتونیم بحث کنیم سرش
 
توجه میشه اینکه حواسم باشه زنم، مادرم ،‌خواهرم ، فرزندم چه نیاز هایی داره ؟‌
اره
پس اون قضایایی که طاها برای تصمیم گیری میگفت چیه؟
نمیدونم از خودش بپرس
انگار اصولی که در رابطه باید رعایت بشه رو به نام غیرت میدین بیرون دیگه
غیرت رو من اینجور یاد گرفتم، حالا اینکه یکی یه تعریف دیگه ازش میده اون مشکل من نیست
حالا یه بحث دیگه اینه که چرا فقط برای زنه این قضیه و برای برادرت و پدرت این هارو تعریف نمیکنی؟
فکر نکنم تو جمله هام گفته باشم فقط برای زن، این یه چیز دو طرفه است. من پارتنرم الان رو من خیلی غیرتی تره!😂
یکم پیامای قدیمی رو بخونم میتونم ببینم آیا گفته ها و چیز هایی که لایک کردی در راستای این هست یا نه
ایشالا که هس

چون که تو برای رابطه رفتن میتونی چارچوبی برای آزادی های دو طرف تعریف کنین و در اصل فکر میکنم باید اینکارو بکنین
باید اینکارو بکنی، اگه قصد یه عمر زندگی مشترک داری حتما باید بکنی
ولی برای خواهرت چنین کاری نمیتونی بکنی یا حتی برای مادرت ،
سرپرست خانواده پدره منم کاره ای نیستم بخوام بگم این غلطه این درسته و اینکه خواهر تا وقتی از لحاظ عاطفی تامین باشه، بهتر میتونه رو آیندش و انتخاب هاش تصمیم بگیره
برای بچه‌ت رو میتونی قانون برای خونه بذاری ولی باز هم بچه بعد از سنی که دیگه زیر نظر تو نیست میتونه چارچوب هاتو زیر پاش بذاره
از این جا به بعد دیگه میره بحث تربیت خانوادگی و طرز فکر و بینشی که بچه ات ازت میگیره.
هر کسی باید حد حدود خودشو بدونه حتی بچه. اگه شکاف نسلی بین بچه و پدر و مادر کم باشه و فرزند فهم و درک رو از سمت والدین حس کنه میتونه درست رو از غلط تشخیص بده. این بحث زیادی طولانی یه جامعه شناس و مشاوره خانواده بهتر میتونن جواب بدن.
 
عجب پستی.
اوائل پست رو که میخونین به این پی می‌برین که حدود ۱۰ سال پیش مردم بهتر بحث می‌کردن باهم‌. با دلایل روشن‌تر و با حوصله تر.
و حتی باادب تر.

رفع اسپم:
ناموس و ناموس پرستی قدیمی شده.
مثل همون داستانی که به بهانه ارج نهادنِ زن، به نام اسلام محدودش می‌کردن. که این هم قدیمی شده‌.

ای کاش روزی برسه که فارغ از این مسائل عمدتا جنسی و جنسیتی بشیم. زنِ من، زنِ تو، مردِ من، مردِ تو.

وقتی از این مسائل فارغ بشیم و به نام غیرت هر چرت و پرت نگیم و نکنیم، اون موقع شاید، فقط شاااید چشم‌انداز روشنی برامون پدیدار بشه. برای کشورمون. مردممون.
 
تاپیک باز و اسپم ها حذف شدن. بابت اون قفل کردنه هم معذرت میخوام اگه باعث ناراحتی شد. صرفا به نظرم شاید یه وققه ای لازم بود تا اون خشمه فروکش کنه تا حدودی و اسپم ها پاک بشن :)
 
اگر دارک‌لایت بود و ازتون می‌خواست تک‌تک ناموس و غیرت رو تعریف کنید اینهمه بحث بیهوده پیش نمیومد :‌)))

برای من، فردی که این دو کلمه داخل فرهنگ لغتش وجود داره کاملا ردفلگه. غیرت و ناموس‌پرستی رفتارهای اکتسابی هستن که شما از مردهای خانواده در نسل‌های قبلی گرفتید و ممکنه بسیار بسیار اشتباه و آسیب‌زننده باشن که اکثرا شبیه هم هستن، ادم‌ها چون از واکنش جمعی درمورد اعتقاداتشون می‌ترسن بهش گل و بلبل اضافه می‌کنن ولی اصل مطلب همینه.

(دارم درمورد ادم‌های +۱۸ سال حرف می‌زنم) این کاملا طبیعی هست که من نگران نزدیکانم باشم؛ پارتنر، دوست، خانواده. اگر تا ۱۱ شب خونه نبودن زنگ بزنم بگم خوبی نگرانت شدم. اگر ۱۱ خواستن برن بیرون بگم این وقت شب خطرناکه کجا میری. ولی صرفا می‌تونم نظرم رو بهشون بگم و هیچ حقی مطلقا هیچ حقی برای محدود کردنشون که «اجازه» نمیدم بری بیرون ندارم. ممکنه طرز لباس پوشیدنشون رو دوست نداشته باشم و نظرم رو بدم (همیشه وسواس‌گونه میدم) ولی هیچ حقی ندارم سرش دعوا و قهر کنم و بگم باید به خواست من لباس بپوشی. ممکنه از دوستاش‌ خوشم نیاد، ۱ بار، ۲ بار، ۳ بار میگم از این ادم‌ها خوشم نمیاد ولی بازم حق ندارم مجبورش کنم به قطع ارتباط باهاشون.

من کاملا قبول دارم که مردها به‌صورت کلی قدرت بدنی بیشتری نسبت به زن‌ها دارن ولی همین فمنیسمی که ازش حرف می‌زنید ایده ذهنی‌ش «برابری زن و مرد» نیست چون برابر نیستن. «برابری فرصت‌ها و موقعیت‌ها برای زن و مرد» هست.
یک‌جا گفته شد ناموس زن‌هایی با نسبت درجه ۱ هستن که باید پرستیده بشن. چرا فقط زن‌ها اصلا؟ این رفتارایی که گفتم رفتارهای سالمی هست و طبیعیه روی هرکس که برامون اهمیت داره داشته باشیم. سر همین فوکوس به مشکلات مردها و تجاوزهایی که بهشون میشه کمتر اهمیت داده میشه چون فکر می‌کنن جنسیت برتر می‌تونه از خودش دفاع کنه درحالی که همه آدم‌ها احتیاج به مشاور و حامی دارن.

وقتی که این حمایت از حد بگذره و به کنترلگری تغییر پیدا کنه، جاش رو به غیرت سمی و ناموس‌پرستی کورکورانه میده و این چیزی هست که داره درموردش بحث میشه.

به کرات خوندیم که پدری متوجه شد دخترش دوست‌پسر داره و باهاش رابطه داره، غیرتش اجازه نداد و دختره رو کشت. درحالی که اگر این خانواده و این آدم سمی نبود می‌تونست از ابتدا زمینه رو فراهم کنه که دختره خودش پسره رو به خانواده‌ش معرفی کنه، و اونا هم حواسشون به این رابطه باشه که هم چتر حمایتگری‌شون روی سر دختر باشه و پسره فکر نکنه بی‌کس‌وکاره و نتونه اذیت یا ابیوزش‌ کنه، هم در جریان دیتیل باشن و اگر مشکلی پیش اومد بتونن راهنمایی کنن. اگر به این حمایتگری میگید غیرت که دمتون گرم منم موافق وجود داشتنشم.
 
آخرین ویرایش:
حوصله توضیح و متقاعد کردن افراد رو ندارم دیگه 😂
حوصله کن به‌نظرم
البته الان درست مهم‌تره ولی‌ بعدا حوصله کن
هممون ممکنه اعتقادات اشتباهی داشته باشیم که شاید از روی غرور، توی بحث روش پافشاری کنیم ولی حرف‌های بقیه حداقل یه تلنگری برامون هست.
تا وقتی سنمون کمتره می‌تونیم شخصیتمون رو بهتر و بهتر کنیم، هرچی میره بالاتر تغییر سخت‌تر میشه حوصله بحث هم کمتر؛ و جفتش به ضررمونه.
 
هیچ وقت این کانسپت رو درک نکردم...
یعنی چی واقعا تو به خودت اجازه بدی که درلفافه هر کلمه ایی که اسمش رو بذاریم دیگری رو کنترل و محدود کنی، به اسم ناموس؟ غیرت ؟ یا حتی ساده تر به اسم دوست داشتن...
بنظرم این خیلی شایع تره، طرف میگه من چون دوست دارم اینجوری رفتار میکنم درصورتی که نتیجه یکسانه فقط مفهوم شاید در نظرشون متفاوت‌ بیاد..
 
کی تعیین کرده که مرد سرپرست خانواده ست؟
اول اینو بگم که بحث من فرق داره با غیزت ناموس و اینا، حس میکنم بدفهمی داره میشه و شایدم تاپیک درستی براش انتخاب نکردم ولی حالا خب ادامه میدم اگر اوکی هستش
بعد اینکه منظورم از خانواده روابط جدی هستش که مثلا فرزند هم دخیله تو کار نه روابط کوتاه مدت
تو جواب بده بهم تا ببینیم اشتباه که منظور همو نفهمیدیم
خانواده نیاز به سرپرست داره یا نه؟
اگر نیاز داره و پدر/مرد نیست، مادر/زنه؟
و اینکه سرپرست چیکار میکنه
 
بنظرم فکر قدیمی تریه. ازدواج اگر هم هدفش خالصانه ترقی باشه لزوما ترقی با "درآمد بالاتر و موقعیت اجتماعی بهتر" نیستش. دارین میگین اگه یه آقا از خانومی خوشش بیاد که درآمدش از خودش کمتره، پس باید براش امر و نهی کنه؟ بهرحال تعارف که نداریم یا هر دو نفر مساوی سر کار هستن و مساوی در خونه کمک میکنن یا یکی بیشتر و یکی کمتر، اینکه کار و زحمت خانوم برابری نکنه با کار و زحمت اون مرد چون "پول بیشتر" در میاره و بالعکس، بنظرتون خیلی بی انصافی نیست؟
بازم میگم‌، اشتباه نشه، بحث من ناموس و اینا نیست ولی دیدم این تاپیک‌اومده بالا مطرح کردم، شاید جای درستش نیست
بهرحال
ببین خانوما از لحاظ روانشناختی تمایل دارن با مردی که ازشون بالاتره ازدواج کنن/رابطه جدی داشته باشن
این بالاتر اولا فقط مسئله اقتصاد نیست، از جمیع جهات
بعد اینکه نگفتم مرد بالاتر امر و نهی میتونه بکنه، اصلا وظیفه‌ی مرد تامین کردنه، حالا مالی باشه، روحی باشه، ارامش باشه و ...
وقتی که مرد بالاتر هست یکسری توقعاتی داره، اصلا هم فقط تو روابط مرد و زن این حاکم نیست، تو هر رابطه‌ی انسانی‌ای هست، مثلا پدر و فرزند، شما فرض کنید یک پدری ۲۰ سال پسرشو تربیت میکنه، خرجش میکنه، براش امکانات فراهم میکنه و بسیار کارهای دیگر، خب این انتظار داره که پسرش از اون امکانات استفاده کنه و مثلا عیاشی نکنه، یا مثلا به پدرش احترام‌ بزاره
مرد هم همینه
بازم میگم بحثم غیرت و اینا نیست
اگر متوجه منظورم نشدی بگو
 
چون بحث ازدواج رو کردین(که نوعی از رابطه ی مرد و زنه) باید بگم ازدواج فقط بعد اقتصادی نداره. که کی درآمدش بیشتره و ..
گرچه وقتی به طور میانگین درآمد مردها در جامعه بالاتره(این شهودیه، آماری علیهش داشتین مطرح کنید) قاعدتا زنان راغبتر خواهند بود با مردانی ازدواج کنن که درآمدی بالاتر از خودشون داشته باشن.
بعد اقتصادی ازدواج مهمه. اما تمام بازی نیست. حتی فقط از جذابیت های بصری و ویژگی های فیزیکی صحبت نمیکنم. فاکتورهایی هستند که به چشم من و شمای غریبه نمیان اما افراد بهشون وزن زیادی میدن.
مثلا اینکه خانواده ی طرف مقابل رفتار دوستانه ای داره یا خصمانه. مثلا اینکه فرد چقدر ارتباطات داره(که مجددا در نگاه اول متوجهش نمیشید) اینکه فرد چه مهارت هایی داره.
شاید مهمتر از همه ی اینها چیزی که کمتر دیده میشه، خواست و توان دوطرف برای والد بودنه. مساله ی ساده ای مثل اینکه یه نفر یه بچه میخواد یه نفر چهارتا. این از تصورتون خیلی بیشتر نقش بازی میکنه. هم در ابتدای امر و هم در ادامه ی رابطه. یا مثلا اینکه طرف مقابل پدر خوبی خواهد بود یا نه. مثلا آدم با حوصله ایه برای تربیت بچه ها یا خیر.

جمع بندی کنم، سابقا ازدواج تو جامعه ی انسانی مفهوم بسیار ساده تری نسبت به امروز بود. نقش ها هم مشخصتر بودن. مرد منابع میاره، زن به بچه ها میپردازه. همه چیز امروز بسیار بسیار پیچیده تر و منعطف تر شده.
پس به نظرم منطقیه آدم به جای صدور احکام کلی قدیمی، مثل اینکه نهایتا یک نفر باید نقش بالاتر داشته باشه در رابطه، تلاش کنه مورد به مورد این فاکتورهای بسیار رو بررسی کنه و برای خودش جمع بندی کنه.
(بی ارتباط با بحث ناموس و غیرت هم نیست حرفم. موضوع فقط این نیست که جوامع مدرن شدن و دیدگاه های سنتی کمرنگ تر شدن. موضوع علت این قضیه ست. دنیای انسانی انقدر پیچیده شده که سنت دیگه خوب کار نمیکنه. برا همین الگوهایی مثل ناموس پرستی یا غیرتی شدن بسیار کمرنگتر شدن و کمرنگتر هم خواهند شد)
ممنون بابت پاسخ
ببین من فقط بحثم درآمد نیست
شما تو رابطه بالاخره یک برآوردی از هم دارید، وضعیت کلی، احتمال اینکه مرد/زن آینده‌ی خوبی داره یا نه، اخلاقیاتش و غیره
اینکه زنها ذاتا تمایل دارنبا فرد بالاتر _که فقط منظور درآمد نیست ولی درآمد خیلی توش مهمه بخصوص الانا (کلا وضع اقتصادی نه درآمد) _ چه علمی قابل اثباته و چه آماری که آماری ای بسا بسیار راحت‌تر میشه اثباتش کرد
در چند درصد ازدواجها سن مرد کمتره؟ اینا همه هست
اون چیزای دیگه‌ای که گفتی صرفا تغییر معیارهاست در طی زمان

اون قضیه بالاتر بودن رو هم گفتم، اللن شما روابط رو بررسی کنی، خب نمیشه که بیایم ترازو بذاریم کی بالاتره ولی خب میشه تخمین هایی زد و ای بسا علت اینکه میگم‌کفه باید به طرف مرد سنگینی که بعضی از همین نقشاییه که اتفاقا تغییر هم کرده.
علاوه بر اون برای مرد هم سخته که تو رابطه دست پایین_از جمیع جهات_ رو داشته باشه
در کل من مخالفت خاصی بین چیزی که گفتم و چیزی که گفتی نمیبینم
 
هر چی ازت شنیدم الان تقریبا یک سری کلیشه بوده
بیا مورد کنیم
۱-هدف حکومت ساکت نگه داشتن و فشار گذاشتن توده هاست(اگه مستبد رو منظورت باشه البته این درسته تا حدی)
۲-باید یک نفر در عمل برتر باشه تو ازدواج
۳-زنها حاضر نیستن با مرد پایینتر از خودشون ازدواج کنن(پایینتر از چه لحاظ؟ جایگاه اجتماعی؟ آمار کو؟)
۴-مرد بالاتر هم حاضر نیست اعمال قدرت نکنه(نمونه های نقض بسیار سراغ دارم)

حالا جدا از این‌ها که منتظر میمونم یه استدلال حداقل برام بیاری برای این چهار مورد

۱-کی گفته ازدواج و خانواده پر ریسک تره مرد؟ اصلا چه استدلالیه این قضیه
۲- من یک کشور رو به شکل حکومت و جامعه میبینم ، جامعه حق داره اعتراض کنه به حکومت به هر نحوی (وارد جزئیاتش نمیشم که بحث پراکنده نشه) و از نظر من آزادی درست برای وقتیه که حکومت صرفا به خاطر داشتن اسلحه نتونه زور بگه ، حالا شما میگین باید گوش بده به کسی که قوی تره خب جامعه در هر صورت با یک میزان زیادی ضعیف تر از حکومته به صورت معمول پس دلیل بر تبعیت میشه؟
ببین چرا جای مثال مستقیم حرف نزنیم؟
مثالت خوب نیست بنظرم
۱-کلا تو هر رابطه‌ی جدی‌ای باید ی توازنی برقرار باشه دیگه، اگر خانم بالاتر باشا در اکثر موارد این توازن به هم میخوره (درسته که معیارها بسیارند و تعیین بالاتر بودن ساده نیست اما میشه برآورد کلی‌ای داشت و این برآورد کلی رو دو طرف رابطه حس میکنن خودشون مشخصا)
۲- اینکه هیچی
۳- از لحاظ روانشناختی و ساده.تر از اون، آماری، نه فقط در جهان سوم که بسیاری کشورهای جهان این حاکمه
۴- مرد بالاتری که اعمال قدرت نمیکنه، نخواسته اعمال قدرت کنه (حالا یا ذاتا اینطوری بوده یا بررسی کرده یا هر دلیلی) که اصلا این خودش یک‌ حالت قدرته، اون مرد برای راحتی خانواده‌ش نخواسته اونهارو تو سختی بذاره
بیشتر میتونم بگم زن بالاتر به احتمال بیشتری اعمال قدرت خواهد کرد
 
بازم میگم من بحثم‌ناموس و اینا نیست ولی بی ربطم نیست، این تاپیک شاید بهتره جای این بحثه
 
بازم میگم‌، اشتباه نشه، بحث من ناموس و اینا نیست ولی دیدم این تاپیک‌اومده بالا مطرح کردم، شاید جای درستش نیست
بهرحال
ببین خانوما از لحاظ روانشناختی تمایل دارن با مردی که ازشون بالاتره ازدواج کنن/رابطه جدی داشته باشن
این بالاتر اولا فقط مسئله اقتصاد نیست، از جمیع جهات
بعد اینکه نگفتم مرد بالاتر امر و نهی میتونه بکنه، اصلا وظیفه‌ی مرد تامین کردنه، حالا مالی باشه، روحی باشه، ارامش باشه و ...
وقتی که مرد بالاتر هست یکسری توقعاتی داره، اصلا هم فقط تو روابط مرد و زن این حاکم نیست، تو هر رابطه‌ی انسانی‌ای هست، مثلا پدر و فرزند، شما فرض کنید یک پدری ۲۰ سال پسرشو تربیت میکنه، خرجش میکنه، براش امکانات فراهم میکنه و بسیار کارهای دیگر، خب این انتظار داره که پسرش از اون امکانات استفاده کنه و مثلا عیاشی نکنه، یا مثلا به پدرش احترام‌ بزاره
مرد هم همینه
بازم میگم بحثم غیرت و اینا نیست
اگر متوجه منظورم نشدی بگو
آخه رابطه پدر با فرزند اصلا قابل مقایسه اس با دو نفر که حتی به قول شما تو یه لول مالی نباشن دیگه تو یه لول فکری هستن؟ فرزند واقعا چیز خاصی به اون پدر نمیده ولی یه خانوم خانه دار باید همه زحماتش تو خونه پایین تر باشه چون مرد "پول" رو میاره؟ یعنی حرف من اینه هنوز: ۱-لزومی نداره حتما مرد درآمد بیشتر رو داشته باشه، اینکه حتی اون مرده اکثر خانه داری رو کنه چون زن اکثر اوقات سرکاره چیز غیرطبیعی و وحشتناکی نیستش، چیزی نیست که فعلا به طور معمول ببینیم درسته ولی بهرحال یه حالته و کسی نمیگه زن انتخاب اشتباه کرده/خودش به این قضیه باور نداره.

۲- مرد از نظر روحی/مالی حمایت کنه پس نقش زن کجاست خب؟ حرفاتون راستش خیلی بوی تفکر سنتی رو میده، "زن برای آرامش تو خونه اس" ، چنین وایبی، قطعا اگه مالی زن کمک نکنه پس خونه رو میچرخونه و از نظر روحی حامی مرده، پس باز برتری خاصی معنی نمیده.

۳-اینکه میگین مرد "تصمیم" میگیره به خانواده اش فشار نیاره خودش یه اعمال قدرته رو موافقم، و بشدت متنفرم از این واقعیتی که داریم زندگی میکنیم، اگه مرد خانواده به سادگی میخواست آزار برسونه و سرکوب کنه دستش خیلی باز بود، حالا من وزنه رو خوشبینانه میذارم رو کفه ایرانی بودن واسه این یکی، میگم شاید این داینامیک و این قدرت تو جوامع دیگه اینطوری نباشه‌. از طرفی اگه زن هر نوع کوتاهی ای کنه انگار اجازه آزادی به مرد رو میدن. این واقعا احمقانه و ناعادلانه اس بنظرم، نظر شما چیه؟
 
ممنون بابت پاسخ
ببین من فقط بحثم درآمد نیست
شما تو رابطه بالاخره یک برآوردی از هم دارید، وضعیت کلی، احتمال اینکه مرد/زن آینده‌ی خوبی داره یا نه، اخلاقیاتش و غیره
اینکه زنها ذاتا تمایل دارنبا فرد بالاتر _که فقط منظور درآمد نیست ولی درآمد خیلی توش مهمه بخصوص الانا (کلا وضع اقتصادی نه درآمد) _ چه علمی قابل اثباته و چه آماری که آماری ای بسا بسیار راحت‌تر میشه اثباتش کرد
در چند درصد ازدواجها سن مرد کمتره؟ اینا همه هست
اون چیزای دیگه‌ای که گفتی صرفا تغییر معیارهاست در طی زمان

اون قضیه بالاتر بودن رو هم گفتم، اللن شما روابط رو بررسی کنی، خب نمیشه که بیایم ترازو بذاریم کی بالاتره ولی خب میشه تخمین هایی زد و ای بسا علت اینکه میگم‌کفه باید به طرف مرد سنگینی که بعضی از همین نقشاییه که اتفاقا تغییر هم کرده.
علاوه بر اون برای مرد هم سخته که تو رابطه دست پایین_از جمیع جهات_ رو داشته باشه
در کل من مخالفت خاصی بین چیزی که گفتم و چیزی که گفتی نمیبینم
تفاوت نگاهمون همون جایی شروع میشه که میگی زن تمایل داره با فرد بالاتر ازدواج کنه.
اگر منظور اینه که زن دنبال آدمی با استانداردهای بالاست، خب مرد هم همینطوره. ما همه مون دوست داریم پارتنرمون استانداردهای بالایی داشته باشه.
نقد من به همین جایگاه کلاسیک بالاتر مرده. من چنین چیزی رو قابل انطباق به روابط مدرن امروز نمیدونم. انقدر فاکتورها زیاد شده که تو هرچقدر هم بخوای میانگین و برآیند بگیری که تهش بیای بگی کدوم بالاتره این کار عبثه. صرفا یک برآیندی از دیگری میبینی و انتخاب میکنی آدم تو هست یا نه.
شخصی بگم، من اصلا و ابدا هرگز دنبال زن پایینتر از خودم(گرچه با این ادبیات مخالفم) نگشتم. برای من کسی جالب بوده که در حد خودم یا بالاتر از من باشه که انگیزه ی رشد داشته باشم.
 
تفاوت نگاهمون همون جایی شروع میشه که میگی زن تمایل داره با فرد بالاتر ازدواج کنه.
اگر منظور اینه که زن دنبال آدمی با استانداردهای بالاست، خب مرد هم همینطوره. ما همه مون دوست داریم پارتنرمون استانداردهای بالایی داشته باشه.
نقد من به همین جایگاه کلاسیک بالاتر مرده. من چنین چیزی رو قابل انطباق به روابط مدرن امروز نمیدونم. انقدر فاکتورها زیاد شده که تو هرچقدر هم بخوای میانگین و برآیند بگیری که تهش بیای بگی کدوم بالاتره این کار عبثه. صرفا یک برآیندی از دیگری میبینی و انتخاب میکنی آدم تو هست یا نه.
شخصی بگم، من اصلا و ابدا هرگز دنبال زن پایینتر از خودم(گرچه با این ادبیات مخالفم) نگشتم. برای من کسی جالب بوده که در حد خودم یا بالاتر از من باشه که انگیزه ی رشد داشته باشم.
زنی که از تو بالاتر باشه، احمق نیست که بیاد با تو.

جنس مذکر یا نر، انتخاب نمیکنه، انتخاب میشه.
وقتی پایین تر باشی انتخاب نمیشی. طرف نادان نیست که پایین تر از خودشو انتخاب کنه تو هر سایدی چه مالی چه خانوادگی چه مدرک و....
 
تفاوت نگاهمون همون جایی شروع میشه که میگی زن تمایل داره با فرد بالاتر ازدواج کنه.
اگر منظور اینه که زن دنبال آدمی با استانداردهای بالاست، خب مرد هم همینطوره. ما همه مون دوست داریم پارتنرمون استانداردهای بالایی داشته باشه.
نقد من به همین جایگاه کلاسیک بالاتر مرده. من چنین چیزی رو قابل انطباق به روابط مدرن امروز نمیدونم. انقدر فاکتورها زیاد شده که تو هرچقدر هم بخوای میانگین و برآیند بگیری که تهش بیای بگی کدوم بالاتره این کار عبثه. صرفا یک برآیندی از دیگری میبینی و انتخاب میکنی آدم تو هست یا نه.
شخصی بگم، من اصلا و ابدا هرگز دنبال زن پایینتر از خودم(گرچه با این ادبیات مخالفم) نگشتم. برای من کسی جالب بوده که در حد خودم یا بالاتر از من باشه که انگیزه ی رشد داشته باشم.
نه من برعکسشو نگفتم
میگم زنها تمایل دارن با مرد بالاتر ازدواج کنن/رابطه جدی داشته باشن
اینو واقعا جایی نخوندی؟
الان نت قطعه ولی سعی میکنم براش رفرنس پیدا کنم
جدای اون بصورت آماری هم قابل اثباته
اصلا یک نمونه‌ی ساده‌ش سن هست، معمولا سن مرد بیشتره
برای باقی چیزایی که گفتی در خصوص معیارهای مدرن الان چیزی ندارم بگم
 
Back
بالا