@*Reihan*
هی یو ریحانه. بهتره برای تصمیمی که میخوای بگیری -خیلی- فکر کنی چون ریسک بالایی داره. پیشنهاد میکنم از تجربه کسایی که پشت موندن حتماً استفاده کن تا شرایط رو بهتر درک کنی.
چند نفری اطراف من تجربه این کار رو داشتن که خلاصه صحبتاشون میشه این :
پشت کنکور موندن خیلی فرسایشیتر از اولین باریه که کنکور میدی. ممکنه حساسیت روحی و حتّی جسمیت بیشتر بشه و یا شاید مسائل رو تشدیدشده ببینی؛ تو علاوه بر نگرانیِ یک کنکوری، نگرانی و فشار اینکه "اگر نشه چیکار کنم" و "چرا یک سال وقت گذاشتم" و الخ رو داری.
یک. برا پشت موندنم هیچ حرف و حدیثی فک نکنم باشه!
دو. خونوادمم همه جوره پشتمن هر تصمیمی که بگیرم
یک. موردی توی فامیل ما بود که همه بهش گفتن بهتره بمونی پشت کنکور، اما طی اون سال ریز و درشت بهش کنایه زده میشد. هَشْتَگ متأسفانه
در واقع مثال رو زدم که اضافه کنم شاید الان هیچ حرفی نباشه، اما ممکنه بعدا حرف به وجود بیاد و خواه ناخواه چون حساسیتت بیشتر شده (در خوشبینانهترین حالت) "کمی" اثر منفی داره.
دو. این مسئله گاهی دردسرساز میشه و و با یک قرینه شدن، پوئن مثبت به منفی تبدیل میشه. -گاهی- خانوادهها نسبت به سال اول بیشتر نگران فرزند میشن، بیشتر دقیق میشن و روی مسائل بیشتر واکنش نشون میدن. همین نگرانی باعث میشه گاهی واکنشی نشون بدن که شما رو تحت شرایط بدی قرار بده و اختلال ایجاد کنه توی فعالیتهات. (بالاخره خونواده هستن و حرفاشون حتّی اگه بدون منظور باشه اثر بیشتری میذاره)
منم مثل نازنین قصد ندارم منفیبافی کنم، اما ریسک نیاوردن رتبه بهتر/بدتر شدن رتبه و... رو هم بسنج.
امروز توی باشگاه یکی از همکلاسیهای دبیرستان رو دیدم که داشت از نتایج کنکور و بچههایی که پشت مونده بودن حرف میزد. از حدود 10 نفری که مونده بودن همه نتیجهشون بدتر یا مشابه سال قبل بود بجز 3 4 نفر؛ یکی از 7هزار به هزار رسیده بود(میدونی که فرق هست بین این جابجایی و رسیدن از هزار به سه رقمی خوب)، بقیه موارد هم بهبودی که داشتن تاثیر بسزایی نداشته واسشون(از 30هزار به 11هزار مثلن یا از 10هزار به 6هزار مثلاً) اینها رو گفتم تا اشاره کنم که احتمال باخت و ضرر رو هم بسنجی.
البته این به حرفام اضافه کنم :
موندن اگر با شناخت خودت باشه و با فکر و منطق انتخاب بشه و با تلاش و اراده قوی ادامه پیدا کنه نتیجه خوبی میده. دوستی دارم که سال اول بعد از آوردن رتبه 2هزار منطقه (انسانی) پشت موند و سال بعدش حدود 200 کشوری شد.(البته متولد 68ه : دی) اگر اشتباه نکنم و درست به خاطرم مونده باشه
@PlusME هم موندن و نتیجه خیلی خوبی گرفتن. یا حتی
@Mohzenc عزیز که با پشت موندن مسیرش عوض (و شاید خیلی بهتر) شد که
اینجا بیشتر توضیح داده خودش.
از طرفی هم زندگی و موفقیت توی این عدد خلاصه نمیشه که اگر توی این مسیر به بنبست خوردی دیگه دنیا روی سرت خراب بشه. هنوز سالها و مسیرهای زیادی پیش روته و این ته خط نیست. با انتخاب درست میتونی موفق بشی.
در نهایت هم ارجاعت میدم به حرفی که سارا برای پریسا درباره رضایت از شهر نوشته بود.
× این.
